การประยุกต์ใช้โปรแกรม Microsoft Excel เพื่อช่วยในการคำนวณโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กเบื้องต้นด้วยวิธีหน่วยแรงใช้งาน

ศศิชา สุขมูล — 2026-09-24

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาตารางการคำนวณด้วยโปรแกรม Microsoft Excel สำหรับช่วยในการคำนวณโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กเบื้องต้นด้วยวิธีหน่วยแรงใช้งาน และเพื่อจัดลำดับขั้นตอนการคำนวณให้อยู่ในรูปแบบที่สามารถตรวจสอบและนำกลับมาใช้งานได้ การดำเนินงานประกอบด้วยการศึกษาหลักการวิเคราะห์และออกแบบโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กด้วยวิธีหน่วยแรงใช้งาน การกำหนดตัวแปรและสมการที่ใช้ในการคำนวณ และการพัฒนาตารางการคำนวณใน Microsoft Excel โดยครอบคลุมการถ่ายน้ำหนักจากพื้นสู่คาน การคำนวณคาน เสา และบันได จากนั้นตรวจสอบความถูกต้องของสูตร การเชื่อมโยงเซลล์ และลำดับขั้นตอนการคำนวณ โดยเปรียบเทียบกับขั้นตอนการคำนวณตามหลักการทั่วไป ผลการดำเนินงานพบว่าสามารถจัดทำตารางการคำนวณสำหรับองค์ประกอบโครงสร้างทั้ง 4 ส่วนได้ โดยกำหนดส่วนรับข้อมูล ส่วนประมวลผล และส่วนแสดงผลอย่างเป็นลำดับ ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนค่าข้อมูลนำเข้าและตรวจสอบผลการคำนวณที่เกี่ยวข้องได้อย่างเป็นระบบ ผลการตรวจสอบยืนยันว่าตารางการคำนวณสามารถดำเนินการตามลำดับขั้นตอนของวิธีหน่วยแรงใช้งานที่กำหนดไว้ และสามารถใช้เป็นเครื่องมือช่วยในการเรียนรู้และตรวจสอบการคำนวณโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กเบื้องต้นได้ อย่างไรก็ตาม ตารางการคำนวณนี้มีขอบเขตสำหรับงานคำนวณเบื้องต้น และไม่ควรนำไปใช้ทดแทนการตรวจสอบโดยวิศวกรหรือโปรแกรมวิเคราะห์โครงสร้างเฉพาะทาง

การวิเคราะห์จุดเสี่ยงอันตรายและแนวทางปรับปรุงด้านวิศวกรรมจราจรในพื้นที่กึ่งเมือง-กึ่งชนบท: กรณีศึกษาตำบลพลายชุมพล จังหวัดพิษณุโลก

บุริณษข์ เงินแจ้ง — 2026-10-03

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถิติการเกิดอุบัติเหตุทางถนน ระบุตำแหน่งจุดเสี่ยงอันตราย และวิเคราะห์ปัจจัยด้านวิศวกรรมจราจรที่เกี่ยวข้องกับการเกิดอุบัติเหตุในพื้นที่ตำบลพลายชุมพล อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก โดยใช้ข้อมูลอุบัติเหตุทางถนนย้อนหลัง 3 ปี (พ.ศ. 2566–2568) จากศูนย์ข้อมูลอุบัติเหตุเพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยทางถนน (ThaiRSC) ร่วมกับการสำรวจภาคสนามและการตรวจสอบความปลอดภัยทางถนน (Road Safety Audit: RSA) ผลการศึกษาพบว่า ตลอดช่วงเวลาที่ศึกษามีผู้ได้รับบาดเจ็บรวม 357 คน และผู้เสียชีวิตรวม 4 คน สามารถระบุจุดเสี่ยงอันตรายสำคัญที่ต้องได้รับการแก้ไขจำนวน 6 จุด คิดเป็นอุบัติเหตุสะสมรวม 90 ครั้ง โดยเกิดบนทางหลวงหมายเลข 12 มากที่สุด จำนวน 61 ครั้ง คิดเป็นร้อยละ 67.8 ของอุบัติเหตุทั้งหมดในจุดเสี่ยง ผลการตรวจสอบความปลอดภัยทางถนนพบปัจจัยเสี่ยงสำคัญ ได้แก่ ระยะการมองเห็นปลอดภัยไม่เพียงพอ ป้ายจราจรชำรุด เครื่องหมายจราจรบนผิวทางไม่ชัดเจน และระบบไฟฟ้าแสงสว่างไม่ครอบคลุม ซึ่งส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของผู้ใช้ทางอย่างยิ่งบริเวณทางเชื่อม ทางแยก และจุดกลับรถ ผู้วิจัยจึงเสนอแนะแนวทางปรับปรุงด้านวิศวกรรมจราจรด้วยมาตรการต้นทุนต่ำ ได้แก่ การปรับปรุงระยะการมองเห็นและทัศนวิสัยบริเวณทางแยก การตีเส้นชะลอความเร็ว การจัดช่องจราจร และการติดตั้งสัญญาณไฟเตือนกระพริบ ซึ่งข้อเสนอแนะเหล่านี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการตรวจสอบและบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในพื้นที่กึ่งเมืองกึ่งชนบทที่มีลักษณะบริบทใกล้เคียงกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและวิศวกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม