ปัจจัยที่ส่งผลต่อเจตนาขับขี่ขณะเมาสุรา: กรณีศึกษานักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น

บทคัดย่อ

พฤติกรรมเมาแล้วขับสร้างความสูญเสียทั้งต่อตนเองและผู้อื่น การศึกษานี้ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อเจตนาเมาแล้วขับของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และเปรียบเทียบแบบจำลองความตั้งใจของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 และชั้นปีที่สูงขึ้นไป  การศึกษาสำรวจความคิดเห็นของนักศึกษา 558 คน ด้วยแบบสอบถามที่สร้างขึ้นบนพื้นฐานของทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน (The theory of Planned behavior, TPB) วิเคราะห์สถิติพรรณนาและสร้างแบบจำลองสมการโครงสร้าง (Structural Equation Model, SEM) เพื่ออธิบายอิทธิพลของปัจจัย ตรวจสอบความไม่แปรเปลี่ยนของแบบจำลองโดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์กลุ่มพหุ (Multi-Group Analysis) ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจเมาแล้วขับ คือ การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม และอิทธิพลจากความคิดของกลุ่มอ้างอิง โดยที่อิทธิพลดังกล่าวไม่เปลี่ยนแปลงตามชั้นปีที่ศึกษา อย่างไรก็ตาม เจตนาเมาแล้วขับ อิทธิพลจากความคิดของกลุ่มอ้างอิง การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม และพฤติกรรมเมาแล้วขับ มีระดับและค่าสหสัมพันธ์สูงขึ้นเมื่อศึกษาในชั้นปีที่สูงขึ้น ดังนั้นการควบคุมเจตนาเมาแล้วขับควรมุ่งที่มาตรการลดความมั่นใจหรือในการเมาแล้วขับ โดยจำเป็นต้องศึกษาปัจจัยควบคุมที่ขัดขวางพฤติกรรมเพิ่มเติม