IoT-Based Sign Language Recognition System
Main Article Content
Abstract
This research aims to develop a real-time English alphabet sign language translation system based on a hybrid computing approach integrating a web client and an IoT device. The system employs MediaPipe to extract 42 hand landmark coordinates instead of raw images in order to reduce data complexity and improve processing efficiency. The extracted coordinates are classified using a lightweight Multilayer Perceptron (MLP) model deployed on an ESP32 microcontroller. To address the differences between left and right hands, the Canonical Form concept is applied by transforming right-hand inputs into a unified representation. Experimental results indicate that the proposed system can accurately recognize English alphabet signs from A to Z, excluding J and Z, achieving an average accuracy of 91.67% while maintaining stable performance under varying environmental conditions. The results demonstrate that combining structural hand features with a hybrid computing architecture effectively enhances recognition accuracy and is well suited for IoT-based sign language translation systems with limited computational resources.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright @2021 Engineering Transactions: A Research Publication of Mahanakorn University of Technology
Faculty of Engineering and Technology
Mahanakorn University of Technology
References
สหโชค คุ้มวงษา และ วิยดา ยะไวทย์, “โปรแกรมอัจฉริยะสำหรับแปลภาษามือภาษาไทยและภาษาอังกฤษ”, Journal of Applied Informatics and Technology, 5(2), 178–194, 2566.
วรินทร์ สุวรรณ, ปิยะพงษ์ ทองดี และ สมชาย เลิศไพบูลย์, “การประยุกต์ใช้เทคนิคการเรียนรู้เชิงลึกร่วมกับมีเดียไปป์เพื่อจำแนกภาษามือไทยสำหรับผู้พิการทางการได้ยิน”, วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 31(3), 450–462, 2564.
สุรศักดิ์ สงวนพงษ์, “การออกแบบและพัฒนาระบบ Internet of Things ด้วย ESP32”, กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น, 2565.
อภิสิทธิ์ เหลืองอรุณ, “การออกแบบและพัฒนาเครื่องต้นแบบ IoT สำหรับการเรียนรู้ภาษามือภาษาไทย”, วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขานวัตกรรมเทคโนโลยีการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2565.
กิตติพงศ์ ศรีสุข, “การพัฒนาเครื่องต้นแบบแปลภาษามือภาษาไทยด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT”,. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, 2563.
ชัยวัฒน์ พงษ์ไพศาล, “ระบบสื่อสารภาษามือสำหรับผู้บกพร่องทางการได้ยินโดยใช้ไมโครคอนโทรลเลอร์”, วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2562.
ธนพล อินทรชัย, “การออกแบบและพัฒนาอุปกรณ์อัจฉริยะเพื่อช่วยแปลภาษามือไทยแบบเรียลไทม์”, วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2564.
ภาณุเดช วงศ์คำ, “การออกแบบระบบ IoT เพื่อสนับสนุนการสื่อสารภาษามือในชีวิตประจำวัน”, วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ, มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2564.
วรพล นาคทอง, “การประยุกต์ใช้ IoT เพื่อสร้างระบบช่วยแปลภาษามือภาษาไทย”, วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา, 2563.
ปฏิภาณ สุขเกษม, “ระบบแปลภาษามือภาษาไทยด้วยการประมวลผลภาพและปัญญาประดิษฐ์”, วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2565.
รุ่งโรจน์ ศิริวัฒน์, “ระบบรู้จำภาษามือภาษาไทยโดยใช้กล้องและเซนเซอร์อัจฉริยะ”, วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, 2565.
พรชัย แซ่ตั้ง, “การพัฒนาอุปกรณ์สวมใส่สำหรับตรวจจับท่าทางภาษามือของผู้พิการทางการได้ยิน”, วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 2563.
มนัสวี รัตนพงศ์, “การพัฒนาแอปพลิเคชันแปลภาษามือภาษาไทยบนอุปกรณ์พกพา”, การศึกษาค้นคว้าอิสระ ระดับปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล, 2562.
ลลิตา พัฒนานุกูล, “การพัฒนาเครื่องต้นแบบช่วยสื่อสารภาษามือสำหรับผู้พิการทางการได้ยินในสถานศึกษา”, วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2561.