การประมาณค่าความหนาแน่นแห้งสูงสุดและปริมาณน้ำที่เหมาะสมของทรายบดอัด

บทคัดย่อ

คุณสมบัติของทรายและคุณสมบัติของดินเม็ดละเอียดที่ผสมอยู่ในทรายมีผลต่อความสามารถในการบดอัดให้แน่นของทราย วัตถุประสงค์ของโครงงานนี้คือการศึกษาว่า ปริมาณดินเม็ดละเอียดและดัชนีความเหนียวที่ผสมอยู่ในทราย มีผลต่อค่าความหนาแน่นแห้งสูงสุด และค่าปริมาณน้ำที่เหมาะสมที่ได้จากการบดอัดอย่างไร โดยมีการนำทรายที่มีขนาดคละกันดี (Well graded sand) และทรายที่มีขนาดคละกันไม่ดี (Poorly graded sand) มาผสมกับดินเม็ดละเอียดที่มีค่าดัชนีความเหนียว(Plasticity index, PI) แตกต่างกัน 3 ชนิด คือ ดินขาวระนอง (PI = 17.84%),ดินเหนียวเกาะยอ (PI = 24.90%) และ ดินลูกรังคอหงส์ (PI = 28.71%) โดยปริมาณดินเม็ดละเอียดที่ใช้ผสมคือ  ร้อยละ 5, 10, 15 และ 30 ของมวลดินผสม แล้วบดอัดแบบมาตรฐาน (Standard Proctor) ผลการศึกษาพบว่า ช่วงปริมาณดินเม็ดละเอียดที่ร้อยละ 5-15 ของมวลดินผสม ค่าความหนาแน่นแห้งสูงสุดจะมีค่าเพิ่มขึ้นตามปริมาณดินเม็ดละเอียดที่เพิ่มขึ้นและตามค่าดัชนีความเหนียวที่ลดลง ส่วนค่าปริมาณน้ำที่เหมาะสมจะมีค่าลดลงตามปริมาณดินเม็ดละเอียดที่เพิ่มขึ้นและตามค่าดัชนีความเหนียวของดินเม็ดละเอียดที่ลดลง เมื่อนำผลการทดสอบไปหาสมการคณิตศาสตร์แบบหลายตัวแปรที่ใช้ประมาณค่าความหนาแน่นแห้งสูงสุด กับ ค่าปริมาณน้ำที่เหมาะสม โดยมีตัวแปรที่สำคัญคือ ค่าดัชนีความเหนียวและปริมาณของดินเม็ดละเอียด, ค่าสัมประสิทธิ์ความสม่ำเสมอ (C_U) และ ค่าสัมประสิทธิ์เส้นความโค้ง (C_C) ของทราย พบว่าสมการคณิตศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นให้ค่าความหนาแน่นแห้งสูงสุดและค่าปริมาณน้ำที่เหมาะสม ที่มีความแม่นยำที่ยอมรับได้