การรีไซเคิลดินปนเปื้อนสนิมเหล็กเพื่อผลิตกระเบื้องเซรามิก

Main Article Content

เสรีย์ ตู้ประกาย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติทางเคมีของดินปนเปื้อนสนิมเหล็ก หาอัตราส่วนผสมของดินปนเปื้อนสนิมเหล็กกับดินและวัตถุดิบอื่นๆ ที่ใช้ผสมในเนื้อดินสำหรับเผาที่อุณหภูมิสูง สำหรับการพัฒนากระเบื้องเซรามิก ถูกนำมาทดสอบสมบัติทางเคมีและทางกายภาพ ผลวิเคราะห์ทางเคมี พบธาตุที่มากที่สุดเป็นโลหะเหล็ก (Fe) มีปริมาณ 282,715 mg/L (141,357.5 mg/kg ดินปนเปื้อน) ดินปนเปื้อนสนิม มีองค์ประกอบ ดังนี้ อลูมินา (Al2O3) เหล็กออกไซด์ (Fe2O3) โพแทสเซียมออกไซด์ (K2O) ไทเทเนียมไดออกไซด์ (TiO2) แมงกานีสออกไซด์ (MnO2) แมกนีเซียมออกไซด์ (MgO) ฟอสฟอรัสออกไซด์ (P2O5) คลอไรด์ (Cl) แคลเซียมออกไซด์ (CaO) โครเมียมออกไซด์ (Cr2O3) นิเกิลออกไซด์ (NiO) คอปเปอร์ออกไซด์ (CuO) ซิงค์ออกไซด์ (ZnO)  และ ซัลเฟอร์ออกไซด์ (SO3) โดยพบ Fe2O3 มากที่สุด ในช่วง 72.04-78.85 % โดยน้ำหนักโมเลกุล และน้ำหนักที่หายไป (L.O.I.)ร้อยละ 14.655  ค่าความหนาแน่นเฉลี่ย 1,632.50  kg/m3 ค่าความชื้นเฉลี่ย 6.72 % ซึ่งเป็นดินที่มีค่าความหนาแน่นใกล้เคียงดินปกติทั่วไปอยู่ในช่วง 1,492 kg/m3 สีของเนื้อดินเป็นสีน้ำตาลแดงอิฐ เมื่อพัฒนาเป็นแท่งเซรามิกแล้วสมบัติทางกายภาพ พบว่า หดตัวมากที่สุด ที่ร้อยละ 8.97 ที่สูตร P60 เผาที่อุณหภูมิ 1,100 องศาเซลเซียส สีของเนื้อดินหลังการเผาทั้งหมดจำนวน 3 สูตรพบว่ามีสีตั้งแต่น้ำตาลเข้มออกส้ม เป็นไปตามอัตราส่วนผสมของดินปนเปื้อนสนิมที่ให้สีน้ำตาลแดง และความแข็งแรงเมื่อสูตรดินที่ผสมดินปนเปื้อนมากขึ้นจะส่งผลทำให้ความแข็งแรงลดลง ส่วนอุณหภูมิมากขึ้นทำให้มีความแข็งแรงมากขึ้น โดยค่ากำลังรับแรงดัดของส่วนสูตร P80 ที่มากที่สุด มีค่าเท่ากับ 77.07 kg/cm2 ที่อุณหภูมิการเผา 1,100 องศาเซลเซียส กระเบื้องสูตรดิน P80 สามารถขึ้นรูปได้มีการดูดซึมน้ำเกินกว่า 10 % รับแรงโมดุลัสแตกร้าวได้น้อยกว่า 7 นิวตันต่อตารางเมตร ตามมาตรฐานอุตสาหกรรม (มอก. 2508-2555)

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Thanasarn. เหล็กรูปพรรณ, 2565. Available from: http://www.thanasarn.co.th/ [Accessed 18 สิงหาคม พ.ศ. 2565].

Chiara Zanelli, Sonia Conte, Chiara Molinari, Roberto Soldati and Michele Dondi. Waste recycling in ceramic tiles: a technological outlook. Resources. Conservation & Recycling, 2021, 168, p. 28.

เกษม พฤกษะวัน. การศึกษาประโยชน์ของดินตะกอนประปาจากกระบวนการผลิตน้ำประปา เพื่อใช้ในการผลิตผลิตภัณฑ์เซรามิก. ทุนวิจัยการประปานครหลวง, รายงานการวิจัย, 2545.

สุทธิดา การะเวก ศศิธร คนทน อนันตกลุ อินทรผดุง และ ธัชทฤต เทียมธรรม. การพัฒนาเนื้อดินผสมสำเร็จรูปจากดินตะกอนน้ำประปาสำหรับงานเครื่องปั้นดินเผา. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2562, 14(1) หน้า 117-136.

ณัฐพล ฐาตุจิรางค์กุล และ คำภี จิตชัยภูมิ. คุณสมบัติทางกายภาพของดินเหนียวเผามวลเบาทำจากไดอะตอมไมต์ผสมโฟม. การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 25, การประชุมรูปแบบออนไลน์, 15-17 กรกฎาคม 2563, หน้า 1- 8.

นนทพงษ์ พลพวก. การพัฒนากระบวนการผลิตอิฐมอญโดยใช้เศษแก้วเป็นสารเติมแต่ง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 2564, 1(2) หน้า 1-11.

Velasco, P.M., Morales Ortiz, M.P., Mendivil Giro, M.A., Velasco, L.M. Fired clay bricks manufactured by adding wastes as sustainable construction material – A review. Construction and Building Materials, 2014, 63, pp. 97-107.

เกษม พฤกษะวัน. การศึกษาความเหมาะสมของดินตำบลโคกไม้ลาย จังหวัดปราจีนบุรีเพื่อใช้ผลิตเซรามิก ตอนที่ 1 การผลิตเนื้อดินสำหรับการหล่อโดยการเติมดินขาวลำปาง. วารสารรามคำแหง ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2556, 30(2) หน้า 98-117.

เกษม พฤกษะวัน และ อัศนีย์ แจ่มกล่ำ. การพัฒนาดินเหนียวกรุงเทพฯ เพื่อผลิตเซรามิก. Srinakharinwirot Science Journal, 2557, 30(2) หน้า 131-149