HEALING EFFECTIVENESS OF FRACTURES IN ROCK SALT AND POTASH

บทคัดย่อ

ประสิทธิภาพการประสานตัวของรอยแตกแบบดึงบนตัวอย่างเกลือหินและโพแทชได้ถูกทดสอบภายใต้ความเค้นล้อมรอบคงที่ (3-20 เมกะปาสคาล) มีการตรวจวัดการเปลี่ยนแปลงค่าความซึมผ่านของรอยแตกภายใต้ความเค้นคงที่เป็นเวลา 21 วัน การให้แรงแบบเส้นบนรอยแตกที่มีการประสานตัวถูกดำเนินการเพื่อประเมินประสิทธิภาพการประสานตัว ผลการทดสอบระบุว่าความเค้นกดล้อมรอบและเวลาสามารถลดค่าความซึมผ่านของรอยแตกและเพิ่มประสิทธิภาพการประสานตัว กลไกลการประสานตัวของรอยแตกในเกลือหินเกิดจากพันธะโคเวเลนต์บนระนาบรอยแตก ขณะที่รอยแตกในโพแทชเกิดจากกระบวนการการตกผลึก ความซึมผ่านและประสิทธิภาพการประสานตัวของรอยแตกในเกลือหินและโพแทชถูกนำมาสร้างความสัมพันธ์กับพลังงานความเครียดเฉลี่ยที่ได้รับ ผลดังกล่าวสามารถนำมาคาดคะเนพฤติกรรมการประสานตัวภายใต้สภาวะจริง (ความเค้นล้อมรอบ) ซึ่งสามารถสรุปได้ว่าค่าความซึมผ่านของรอยแตกที่อยู่ระดับลึกมีค่าลดลงอย่างรวดเร็วเมื่อเทียบกับรอยแตกระดับตื้น ภายใต้พลังงงานความเครียดเฉลี่ยที่เท่ากัน รอยแตกของเกลือหินสามารถประสานตัวได้ดีกว่ารอยแตกในโพแทช เนื่องจากค่าสัมประสิทธิ์ก้อนของโพแทชมีค่าต่ำกว่าเกลือหินอย่างมาก ดังนั้นโพแทชจึงสามารถดูดซับพลังงานความเครียดเฉลี่ยได้มากกว่าเกลือหิน