ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถทางด้านนวัตกรรมขององค์กรก่อสร้างในประเทศไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถด้านนวัตกรรมขององค์กรในอุตสาหกรรมการก่อสร้างไทยซึ่งมีองค์กรภาครัฐ,รัฐวิสากิจ,องค์กรออกแบบและที่ปรึกษารวมถึงผู้รับเหมาก่อสร้าง  ข้อมูลถูกเก็บมาจากแบบสอบถามจำนวน 270 ชุดโดยสอบถามระดับความสำคัญของแต่ละตัวแปรในองค์กรด้วยมาตรวัดลิเคิร์ท 5 ระดับ ผลจากการวิเคราะห์ปัจจัยพบว่าตัวแปรทั้ง 48 ตัวแปรนั้นสามารถจัดกลุ่มได้  9 ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถทางด้านนวัตกรรมในประเทศไทยคือ เทคโนโลยีสารสนเทศ(4.18), การสนับสนุนจากองค์กร(3.94), การให้อำนาจบุคลากร(3.91), การพัฒนาและการเรียนรู้ของบุคลากร(3.61), ความเป็นผู้ประกอบการเชิงนวัตกรรม(3.55), องค์กรสำหรับการเรียนรู้(3.45), การยอมรับนวัตกรรม(3.42), การทำงานที่มีคุณค่าและท้าทาย(3.36)และสภาพแวดล้อมทางกายภาพ(3.15)  นอกจากนั้นเมื่อเปรียบเทียบปัจจัยดังกล่าวด้วยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลลัพธ์บ่งชี้ให้เห็นว่าทุกปัจจัยมีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดยกเว้นปัจจัยเทคโนโลยีสารสนเทศในระหว่างสามกลุ่มคือ องค์กรภาครัฐและรัฐวิสาหกิจ, องค์กรออกแบบและที่ปรึกษา, และองค์กรรับเหมาก่อสร้าง ซึ่งองค์กรออกแบบและที่ปรึกษามีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดในปัจจัยส่วนใหญ่ รองลงมาคือองค์กรผู้รับเหมา และตามด้วยองค์กรภาครัฐและรัฐวิสาหกิจ ซึ่งภาครัฐและรัฐวิสาหกิจนั้นจำเป็นที่จะต้องพัฒนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการให้อำนาจบุคลากร ความเป็นผู้ประกอบการเชิงนวัตกรรม องค์กรสำหรับการเรียนรู้และการยอมรับนวัตกรรมมิฉะนั้นองค์กรจะเสียทรัพยากรบุคคลที่มีค่าซึ่งจะกระทบอย่างมากต่อคุณภาพและประสิทธิภาพของสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานของประเทศ  เนื่องจากความสำคัญของสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานและงบประมาณที่ใช้ในยุทธศาสตร์ชาติ การที่ขาดความสามารถทางด้านนวัตกรรมไปนั้นจะเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาประทศตามหลักยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปีอีกด้วย