ประสิทธิภาพการซ่อมแซมคอนกรีตด้วยการเย็บ ด้วยวัสดุต่าง ๆ

บทคัดย่อ

รอยแตกร้าวพื้นผิวคอนกรีตทางขับและลานจอดอากาศยาน ทำให้เกิดการทรุดตัวเนื่องจากมีน้ำลงไปยังรอยแตกร้าว ซึ่งส่งผลต่อ การใช้งานและอีกทั้งมีเวลาปิดพื้นที่ซ่อมแซมจำกัด แล้วต้องเปิดใช้งานให้ได้เร็วที่สุด วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ต้องการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการซ่อมแซมคอนกรีตด้วยวิธีการเย็บ (Stitching Dogs) โดยใช้วัสดุ 3 ชนิด ได้แก่ เหล็กแผ่น 1 นิ้ว หนา 3 มิลลิเมตร, เหล็กเส้นกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 มิลลิเมตร และแผ่นคาร์บอนไฟเบอร์(CFRP)โดยใช้การเชื่อมประสานด้วยอีพ็อกซี นอกจากนี้ยังเปรียบเทียบกับการซ่อมด้วยอีพ็อกซีโดยไม่มีการเย็บ และเปรียบเทียบกับคอนกรีตเดิมที่ไม่มีการซ่อมแซมอีกด้วย ประสิทธิภาพของการซ่อมแซมพิจารณาจากกำลังรับแรงดัด ความต้านทานการซึมผ่านและความต้านทานการขัดสี ผลการทดสอบพบว่า การเย็บด้วยเหล็กแผ่น 1 นิ้ว หนา 3 มิลลิเมตร จะมีประสิทธิภาพสูงที่สุดตามมาด้วย เหล็กเส้นกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 มิลลิเมตร และแผ่นคาร์บอนไฟเบอร์ (CFRP) ตามลำดับ โดยที่การขัดสี และการซึมผ่านมีความสัมพันธ์กับกำลังรับแรงดัด กล่าวคือการขัดสีมีความแกร่งเพิ่มขึ้นเมื่อกำลังรับแรงดัดสูงขึ้น แต่กำลังรับแรงดัดไม่มีผลต่อการซึมผ่านเพราะขนาดแผลของการเย็บจะมีผลต่อการซึมผ่านมากกว่า