การศึกษาปัญหาโครงการงานปรับปรุงและซ่อมแซมอสังหาริมทรัพย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัจจุบันอาคารเก่าที่เสื่อมโทรมมีการปรับปรุง และซ่อมแซม เพื่อตอบสนองกับการใช้ประโยชน์พื้นที่อาคารที่เปลี่ยนแปลงไป
ซึ่งการปรับปรุง และซ่อมแซมอาคารนั้นในระหว่างการทำงานอาจพบปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อความสำเร็จของโครงการได้ ดังนั้นการวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาจากโครงการปรับปรุงและซ่อมแซมอสังหาริมทรัพย์ โดยมีการรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์จากผู้เชี่ยวชาญ 4 คน และนำมาสร้างแบบสอบถาม เพื่อรวบรวมข้อมูลความคิดเห็นในด้านความถี่ และด้านผลกระทบของปัญหาที่เกิดขึ้นในโครงการปรับปรุงและซ่อมแซมอสังหาริมทรัพย์ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย เจ้าของโครงการ
ที่ปรึกษาโครงการ ผู้ออกแบบ วิศวกร และผู้รับเหมา ที่มีประสบการณ์ในการทำโครงการปรับปรุงและซ่อมแซมอสังหาริมทรัพย์โดยใช้วิธีการสุ่มแบบตามสะดวก จำนวน 400 คน จากนั้นมีการนำวิธีการวิเคราะห์ปัจจัยมาใช้จัดกลุ่มปัญหาและการวิเคราะห์สถิติเชิงอนุมานเพื่อทดสอบสมมติฐานความคิดเห็นของกลุ่มตัวอย่างที่มีตำแหน่งงาน และประสบการณ์การทำงานที่แตกต่างกัน สุดท้ายนี้งานวิจัยได้เสนอแนะแนวทางการจัดการที่เหมาะสม เพื่อช่วยลดความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ซึ่งเป็นส่วนช่วยให้การบริหารโครงการมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิศวกรรมสารฉบับวิจัยและพัฒนา วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
เอกสารอ้างอิง
วรรโณบล ควรอาจ และ ผกามาศ ถิ่นพังงา. กระบวนการกลายเป็นเมืองในประเทศไทย. สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย, 2557.
Baania. ฟลิปบ้านทำกำไร: กรณีตัวอย่างและกุญแจความสำเร็จ, 2557. สืบค้นจาก www.baania.com/article/article_861
DDproperty. คอนโดมีอายุกี่ปี-เลือกซื้อคอนโดเก่าต้องดูอะไรบ้าง, 2563. สืบค้นจาก www.ddproperty.com
Inter NACHI. Life Expectancy Chart, 2011. สืบค้นจาก: www.nachi.org
โชติวรรณ เกริกสัตยาพร. ปัญหาการซ่อมแซมปรับปรุงอาคารเก่าจากกรณีศึกษา ตำหนักจิตรลดาวังปารุสกวัน. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2559. หน้า 63.
วชิระ หินอ่อน. การบริหารจัดการงานก่อสร้างการปรับปรุงอาคารอนุรักษ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558. หน้า 13-14, หน้า 106-108.
อรุณ ศิริจานุสรณ์. นวัตกรรมการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์: กระบวนการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์. Trend for Quality, 2556, 19(183), pp. 16-18.
Mike E. Miles. Real Estate Development: Principles and Process, 1991, pp. 4-5.
SCG Experience. จุดเริ่มต้นของคนอยากรีโนเวทบ้าน, 2563. สืบค้นจาก: www.scgbuildingmaterial.com
ประกอบ ปานสันเทียะ. การศึกษาระดับการดำเนินการจัดการงานก่อสร้างของผู้บริหารเทศบาลตำบล กรณีศึกษา: เทศบาลตำบลในจังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี, 2553.
TFMA. บทสัมภาษณ์นายกสมาคมบริหารทรัพยากรอาคารแห่งประเทศไทย TFMA, 2561. สืบค้นจาก: www.tfma.or.th
สุภสัณห์ พินิจปรีชา. การศึกษาปัจจัยที่ทำให้เกิดงานเปลี่ยนแปลงที่มีผลต่อต้นทุนการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, 2561.
ศิริชัย พงษ์สุชาติ. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารโครงการปรับปรุงอาคารอนุรักษ์ที่มีลักษณะการใช้งานอาคารที่แตกต่างกัน. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2561.
กฤตวัฒน์ วิบูลโกศล. การศึกษาปัญหาและข้อผิดพลาดของแบบก่อสร้างและรายการประกอบแบบที่นำใช้ในโครงการก่อสร้าง. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, 2562.
Kyuman Cho and Taehoon Kim. Optimized Scheduling method for office building renovation project. Expert Systems with Applications, 2021, 168(15).
Adebayo Adeboye Fashina, et al. Exploring the significant factors that Influence delays in construction projects in Hargeisa. Heliyon, 2021, 7(4).
Lei Chang. A Psychometric Evaluation of 4-Point and 6-Point Likert-Type Scales in Relation to Reliability and Validity. Applied Psychological Measurement, 1994, 18(3), pp. 205-215.
Yamane, T. Statistics: An Introductory Analysis, 3rd ed. New York: Harper and Row, 1973.
Rovinelli, R.J. and Hambleton, R.K. On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 1997, 2, pp. 49-60.
Cronbach, L.J. Essentials of psychological testing, 5th ed. York: Haper and Row, 1990. pp. 202-204.
กัลยา วานิชย์บัญชา. การวิเคราะห์ข้อมูลหลายตัวแปร. บริษัท ธรรมสาร จำกัด, 2550, หน้า 265-272, 507-509.
สถาพร คุระนันท์. ปัญหาการใช้สัญญาจ้างออกแบบและควบคุมงานก่อสร้างในโครงการก่อสร้างภาครัฐ. วิศวกรรมสารฉบับวิจัยและพัฒนา, 2562, 30(2), pp. 66-68.
Gündüz, M., Nielsen, Y.and Özdemir, M. Quantification of Delay Factors using the Relative Importance Index Method for Construction Projects in Turkey. Journal of Management in Engineering, 2012, pp.133-139.
จักริน เล็งเลิศผล. แนวทางการพัฒนาระบบการสื่อสารเพื่อลดความเสียหายในการบริหารงานก่อสร้าง. วิทยานิพนธ์ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2558.
Jeffrey Boon Hui Yap, et al. Revisiting critical delay factors for construction: Analysing projects in Malaysia. Alexandria Engineering Journal, 2021, 60(1), pp. 1717-1729.
Project Management Institute. Practice Standard for Project Risk Management. Project Management Institute, Inc: United States of America, 2009.
