การปรับปรุงประสิทธิภาพและความถูกต้องเชิงตำแหน่งของข้อมูลดาวเทียมนำหนที่ได้จากอากาศยานไร้คนขับสำหรับการประยุกต์ใช้ในการผลิตแผนที่

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งเน้นไปที่การศึกษาแนวทางการปรับปรุงประสิทธิภาพและประเมินความถูกต้องเชิงตำแหน่งของข้อมูลสัญญาณดาวเทียมที่ได้จากอากาศยานไร้คนขับสำหรับการประยุกต์ใช้ในการผลิตแผนที่ งานวิจัยได้เปรียบเทียบค่าความคลาดเคลื่อนเฉลี่ย RMSE ทางราบและทางดิ่งที่ได้จากการประมวลผลร่วมกับข่ายสามเหลี่ยมทางอากาศจากภาพถ่ายยูเอวีโดยมีจุดบังคับภาพถ่ายทำหน้าที่เป็นจุดตรวจสอบโยงยึดไปยังค่าพิกัดของภาพถ่ายที่ได้มาจากวิธีการประมวลผลและซอฟต์แวร์ที่ใช้แตกต่างกัน ในงานวิจัยนี้มีการศึกษา 5 กรณี ได้แก่ กรณีที่ 1 RTK on-board M300 กรณีที่ 2 PPK by scientific software กรณีที่ 3 PPK by commercial software กรณีที่ 4 PPK with precise clock and orbit และกรณีที่ 5 k-PPP with precise clock and orbit  งานวิจัยได้ทำการเปรียบเทียบผลต่างของข้อมูลวิถีการบินที่ได้มาจากวิธีการประมวลผลข้อมูลที่เป็นที่นิยมในการนำไปประมวลผลประยุกต์ใช้กับงานทางด้านการทำแผนที่เพื่อแสดงให้เห็นถึงคุณภาพของข้อมูลที่ได้จากการประมวลผลในแต่ละกรณี  งานวิจัยใช้ข้อมูลที่บันทึกมาจากอากาศยานไร้คนขับที่นิยมใช้ในปัจจุบันยี่ห้อ DJI รุ่น MATRICE 300 ติดตั้งกล้อง ZENMUSE P1 ความละเอียดจุดภาพบนกล้อง 45 ล้านจุดภาพ การบินบันทึกภาพบนสนามทดสอบขนาดประมาณ 1 ตารางกิโลเมตร มีจุดบังคับภาพถ่ายจำนวน 49 จุด ทำหน้าที่เป็นจุดตรวจสอบ การประมวลผลข้อมูลข่ายสามเหลี่ยมทางอากาศและผลิตข้อมูลแผนที่ใช้โปรแกรมประมวลผล PIX4Dmapper จากการศึกษาพบว่าความละเอียดถูกต้องของค่าพิกัดของจุดตรวจสอบจากกรณีที่ 3 PPK by commercial software ให้ผลลัพธ์ดีที่สุดอยู่ในระดับไม่เกิน 5.9  เซนติเมตร ในส่วนของการนำข้อมูลวงโคจรและค่าแก้นาฬิกาความถูกต้องสูงมาใช้ได้ผลการเปรียบเทียบผลต่างของข้อมูลวิถีการบิน พบว่าผลต่างของข้อมูลวิถีการบินระหว่างกรณีที่ 3 และกรณีที่ 4  ไม่มีความแตกต่างกันอย่างใด และผลต่างของข้อมูลวิถีการบินระหว่างกรณีที่ 3 PPK by commercial software และกรณีที่ 5 k-PPP with precise clock and orbit พบว่าผลต่างทางราบมีความคลาดเคลื่อนอย่างเป็นระบบทางตะวันออก -0.4 เมตร ทางเหนือ 0.1 เมตร สำหรับผลต่างทางดิ่งพบว่าให้ความละเอียดถูกต้องในระดับเซนติเมตรเมื่อเทียบกับการประมวลผลในรูปแบบ PPK