การศึกษาเวลามาตรฐานของกิจกรรมก่ออิฐมอญผนังแบบครึ่งแผ่นด้วยวิธีการจับเวลาโดยตรง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การบริหารเวลาอย่างมีประสิทธิภาพจัดเป็นปัจจัยสำคัญต่อความสำเร็จของโครงการก่อสร้าง การศึกษาเวลามาตรฐานของกิจกรรมก่ออิฐผนังจึงมีความสำคัญต่อการวางแผนและควบคุมงานก่อสร้าง งานวิจัยนี้นำเสนอการศึกษาเวลามาตรฐานของกิจกรรมก่ออิฐผนังด้วยวิธีการจับเวลาในโครงการปรับปรุงต่อเติมห้องน้ำแห่งใหม่ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งของหน่วยงานรัฐในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเวลามาตรฐานของกิจกรรมก่ออิฐผนังแบบครึ่งแผ่น ประเภทอิฐมอญโดยใช้วิธีการจับเวลาโดยตรง และเพื่อจำแนกกิจกรรมย่อยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่ากิจกรรมก่ออิฐผนังสามารถแบ่งออกเป็น 19 กิจกรรมย่อย และมีเวลามาตรฐานเฉลี่ยอยู่ที่ 12.50 ชั่วโมงต่อพื้นที่ก่ออิฐผนัง 25 ตารางเมตร เมื่อพิจารณาระยะเวลาดำเนินการของแต่ละกิจกรรมย่อย พบว่า 3 อันดับกิจกรรมย่อยที่ใช้เวลามากที่สุด ได้แก่ อันดับที่ 1 คือ การตรวจสอบความเรียบร้อยและทำความสะอาดพื้นที่ใช้เวลา 106.50 นาที อันดับที่ 2 การเก็บงานก่ออิฐผนังแถวสุดท้ายใช้เวลา 82.60 นาที และอันดับที่ 3 คือ การก่ออิฐผนังแถวสุดท้ายใช้เวลา 71.30 นาที ตามลำดับ โดยเวลามาตรฐานที่ได้จากการศึกษานี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการวางแผนงานก่ออิฐผนัง การประมาณราคากลาง การประเมินผลิตภาพ และการปรับปรุงกระบวนการทำงาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิศวกรรมสารฉบับวิจัยและพัฒนา วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
เอกสารอ้างอิง
ประเสริฐ ดำรงชัย. การวางแผนงานก่อสร้าง, ศูนย์บริหารจัดการวิชาศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ, 2552.
นิตย์รดี ดอเล๊าะ. วัสดุมวลเบาที่ใช้ในงานอุตสาหกรรมก่อสร้าง. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 2552, 1(3), 48-62.
Prakashbhai, P. S., Ankitkumar, P., & Patel, S. (2020). Time and Motion Study of Construction Activities in industrial buildings. International Research Journal of Engineering and Technology, 7(6), 6583-6593.
Walker, D. H. (1995). An investigation into construction time performance. Construction Management and Economics, 13(3), 263-274.
พรศิริ คำหล้า, เจษฎา ยาโสภา, ธัญญารัตน์ ไชยกำบัง, ปิยณัฐ โตอ่อน, รัชฎา แต่งภูเขียว, ณัฐนันท์ อิสสระพงศ์ และ กำธร สารวรรณ. การศึกษาเวลามาตรฐานในกระบวนการผลิตคอนกรีตผสมเสร็จด้วยการจับเวลาโดยตรง. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม. 2564, 6(2), 41-51.
Oglesby, C. H., Parker, H. W. and Howell, G. A. Productivity Improvement in Construction. McGraw-Hill, 1989.
สุภาณีย์ พิริยะสุรวงศ์ และ วรรณวิทย์ แต้มทอง. การศึกษาปริมาณเศษวัสดุและการปรับปรุงผลิตภาพของกระบวนการผลิตชิ้นส่วนบ้านสำเร็จรูป 2 ชั้น ด้วยวิธีการประเมินแบบราย 5 นาที. การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 25. 2563, หน้า CEM20-1-CEM20-6.
Mingboubpha, H. การประเมินค่าผลิตภาพแรงงานในการก่อสร้างในหลวงพระบาง ส.ปป.ลาว [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2562.
Maynard, H. B., Stegemerten, G. J., & Schwab, J. L. Methods-time measurement. McGraw-Hill, 1948.
Salvendy, G. (Ed.). Handbook of industrial engineering: Technology and operations management, (3rd ed.). John Wiley & Sons, 2001.
ฉันนนรี ชะอุ่ม. ปัจจัยที่มีผลต่อความล่าช้าของงานก่อสร้างในโครงการบ้านจัดสรรระบบสำเร็จรูป [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา, 2559.
พีร์นิธิ อักษร. การวิเคราะห์ผลิตภาพในการก่อสร้าง, ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2565.
ชูเกียรติ ชูสกุล. การประเมินค่าผลิตภาพของคนงานในงานก่อสร้าง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 2549.
Loganathan, S., & Kalidindi, S. (2015). Masonry labor construction productivity variation: An indian case study. Indian Lean Construction Conference, pp. 1-8.
