การเปรียบเทียบต้นทุนของฐานรากแบบเดิมและฐานรากต้านแรงแผ่นดินไหว: กรณีศึกษาอาคารสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบต้นทุนการก่อสร้างของระบบฐานรากแบบเดิมและฐานรากที่ออกแบบให้ต้านแรงแผ่นดินไหว โดยใช้กรณีศึกษาอาคารสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน วิธีการศึกษาใช้การวิเคราะห์เชิงปริมาณจากแบบก่อสร้างร่วมกับการประมาณราคาตามหลักวิศวกรรม โดยพิจารณาทางเลือกการออกแบบจำนวน 4 แนวทาง ได้แก่ (1) ฐานรากแบบเดิม (2) การเพิ่มขนาดฐานราก (3) การเพิ่มเหล็กเสริม และ (4) การเชื่อมคานคอดินกับฐานราก ผลการศึกษาพบว่า ฐานรากแบบเดิมมีต้นทุนต่ำที่สุดเท่ากับ 17.16 ล้านบาท ขณะที่การเพิ่มขนาดฐานรากมีต้นทุนสูงที่สุดเท่ากับ 20.53 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้นร้อยละ 19.64 ส่วนแนวทางการเพิ่มเหล็กเสริมและการเชื่อมคานคอดินมีต้นทุนเพิ่มขึ้นร้อยละ 9.43 และ 8.16 ตามลำดับ โดยรวมต้นทุนของแนวทางฐานรากต้านแรงแผ่นดินไหวมีการเพิ่มขึ้นอยู่ในช่วงร้อยละ 8.16–19.64 แม้ว่าการออกแบบฐานรากต้านแรงแผ่นดินไหวจะส่งผลให้ต้นทุนเริ่มต้นเพิ่มขึ้น แต่แนวทางการเพิ่มเหล็กเสริมและการเชื่อมคานคอดินมีต้นทุนเพิ่มขึ้นน้อยกว่าการเพิ่มขนาดฐานรากภายใต้ขอบเขตของกรณีศึกษานี้ งานวิจัยนี้สามารถใช้เป็นข้อมูลสนับสนุนการตัดสินใจในการออกแบบฐานรากภายใต้ข้อพิจารณาด้านแผ่นดินไหวสำหรับโครงการอาคารภาครัฐ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิศวกรรมสารฉบับวิจัยและพัฒนา วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
เอกสารอ้างอิง
กรมโยธาธิการและผังเมือง. มยผ. 1301/1302-61. มาตรฐานการออกแบบอาคารต้านทานการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว, ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: กรมโยธาธิการและผังเมือง, 2564.
Chopra, A. K. Dynamics of Structures: Theory and Applications to Earthquake Engineering, 4th ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall, 2012.
Das, B. M. and Sivakugan, N. Principles of Foundation Engineering, 9th ed. Boston, MA: Cengage Learning, 2018.
Park, R., Priestley, M. J. N. and Gill, W. D. Ductility of square-confined concrete columns. Journal of the Structural Division, 1982, 108 (4), pp. 929–950. DOI: 10.1061/JSDEAG.0005933.
Kramer, S. L. Geotechnical Earthquake Engineering. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall, 1996.
วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์. วสท. 011008-21. มาตรฐานสำหรับอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก โดยวิธีกำลัง. กรุงเทพมหานคร: วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์, 2564.
ACI Committee 318. ACI 318-19. Building Code Requirements for Structural Concrete and Commentary. Farmington Hills, MI: American Concrete Institute, 2019.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. บัญชีราคาค่าวัสดุก่อสร้างและค่าแรงงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กรุงเทพมหานคร: สำนักอำนวยการ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ, 2568.
สมัชญ์ จันทรสาขา และมงคล จิรวัชรเดช. ผลกระทบของปฏิสัมพันธ์ระหว่างดินและโครงสร้างที่มีต่อสเปกตรัมการตอบสนอง เพื่อใช้ในการออกแบบอาคารต้านทานแผ่นดินไหวในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสาร มทร.อีสาน, 2556, 6 (2), หน้า 31–43.
นพรัตน์ เจนมั่นคง, ณัฐวุฒิ ธนศรีสถิตย์ และพชร เครือวิทย์. การศึกษาเปรียบเทียบแบบจำลองฐานรากตื้นของอาคารเตี้ยภายใต้แรงแผ่นดินไหว. ใน: การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 27, เชียงราย, 24–26 สิงหาคม 2565, หน้า STR19-1–STR19-10.
Calvi, G. M., Sullivan, T. J. and Villani, A. Conceptual seismic design of cable-stayed bridges. Journal of Earthquake Engineering, 2010, 14 (8), pp. 1139–1171. DOI: 10.1080/13632469.2010.505275.
Federal Emergency Management Agency. FEMA 356. Prestandard and Commentary for the Seismic Rehabilitation of Buildings. Washington, DC: Federal Emergency Management Agency, 2000.
Blank, L. and Tarquin, A. Engineering Economy, 8th ed. New York, NY: McGraw-Hill Education, 2018.
Boonyapinyo, V. and Choopool, N. Seismic performance and cost evaluations of reinforced concrete buildings with various ductility in moderate seismic zone. Journal of Earthquake and Tsunami, 2014, 8 (2), Article 1450005. DOI: 10.1142/S1793431114500055.
Zameeruddin, M. and Sangle, K. K. Review on recent developments in the performance-based seismic design of reinforced concrete structures. Structures, 2016, 6, pp. 119–133. DOI: 10.1016/j.istruct.2016.03.001.
