การศึกษามาตรฐานและหลักเกณฑ์ในการออกแบบอาคารเพื่อ การอนุรักษ์พลังงานหรือมาตรฐาน Code (BEC) : กรณีศึกษาอาคารสิรินธร

Main Article Content

สัณศณีย์ คงศิลป
ภูบดินทร์ บางระหัด
จักรพงศ์ ไชยานุพัทธกุล

บทคัดย่อ

เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาโครงงานนี้มุ่งเน้นศึกษาโปรแกรม BEC หรือ Building Energy Code (โครงงานนี้ใช้ Version 1.0.6) เป็นโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นสำหรับตรวจสอบแบบอาคารตามเกณฑ์มาตรฐานการอนุรักษ์พลังงานในอาคาร ผู้ศึกษาเน้นศึกษาอาคารประเภทสถานศึกษาที่ถูกออกแบบก่อสร้างแล้วเสร็จโดยจะทำการตรวจสอบแบบอาคารตามเกณฑ์มาตรฐานการอนุรักษ์พลังงานในอาคาร ซึ่งจะทำการตรวจสอบอาคาร อาคารสิรินธร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์


           จากการศึกษาพบว่า อาคารก่อนการปรับปรุงมีการใช้พลังงานรวมเท่ากับ 714,146.91 กิโลวัตต์ต่อชั่วโมงต่อปี และอาคารอ้างอิงตามเกณฑ์มาตรฐาน มีการใช้พลังงานรวมเท่ากับ 1,650,875.86 กิโลวัตต์ต่อชั่วโมงต่อปี ดังนั้นการใช้พลังงานรวมในอาคารสิรินธร จึงมีค่าน้อยกว่าอาคารอ้างอิงถึง 936,728.95  กิโลวัตต์ต่อชั่วโมงต่อปี ซึ่งสามารถผ่านเกณฑ์การใช้พลังงานโดยรวมของอาคารตามกระทรวงกำหนดประเภท หรือขนาดของอาคาร และมาตรฐาน หลักเกณฑ์ และวิธีการในการออกแบบเพื่อการอนุรักษ์พลังงาน แต่ค่าการถ่ายเทความร้อนรวมของผนังด้านนอกของอาคารในส่วนที่มีการปรับอากาศ (OTTV) เท่ากับ 63.060  วัตต์ต่อตารางเมตร (ซึ่งไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน)


           ความเป็นไปได้ในการลงทุนเพื่อปรับปรุงอาคารสถานศึกษาให้มีการใช้พลังงานลดลง จากแนวทางในการปรับปรุงอาคารโดยการติดตั้งอุปกรณ์บังแดดดังกล่าว  วิธีนี้ค่า OTTV และ RTTV สามารถผ่านเกณฑ์มาตรฐาน ค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงอาคารเพิ่มขึ้นประมาณ 2,186,760.00 บาท การใช้พลังงานไฟฟ้าลดลง 32,020.76 กิโลวัตต์ต่อชั่วโมง  ต่อปี ประหยัดไฟฟ้าได้ประมาณ 128,083.04 บาทต่อปี (ค่าไฟฟ้าเฉลี่ย 4 บาทกิโลวัตต์ต่อชั่วโมง)  ระยะเวลาคืนทุน 17 ปี  

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คงศิลป ส., บางระหัด ภ. ., & ไชยานุพัทธกุล จ. . (2020). การศึกษามาตรฐานและหลักเกณฑ์ในการออกแบบอาคารเพื่อ การอนุรักษ์พลังงานหรือมาตรฐาน Code (BEC) : กรณีศึกษาอาคารสิรินธร . วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งรัตนโกสินทร์, 2(3), 1–15. สืบค้น จาก https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/RJST/article/view/243381
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

[1] ศูนย์ประสานงานการออกแบบอาคารเพื่ออนุรักษ์พลังงาน. 2558. คู่มือการตรวจประเมินแบบอาคาร เพื่อการอนุรักษ์พลังงาน. กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน, กรุงเทพฯ.

[2] เจนจิรา ขุนทอง. 2559. การศึกษาแนวทางการปรับปรุงอาคารเพื่อการอนุรักษ์พลังงาน : กรณีศึกษาอาคารสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาตรี. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, สงขลา.

[3] ณัฐพล เขตกระโทก. 2556. แนวทางการปรับปรุงอาคารตามมาตรฐานอาคารเขียว : กรณีศึกษาอาคารบรรณสารและสื่อการศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี, นครราชสีมา.

[4] ปรัชญา ปัตถาวงศ์. 2559. การศึกษากรอบอาคารชุดและแนวทางการประหยัด พลังงาน วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์, กรุงเทพฯ.

[5] พงษ์กร เจิมศิริวัฒนา. 2558. การจัดลำดับความสำคัญและความพึงพอใจในเกณฑ์ประเมินอาคาร เขียวไทยของอาคารชุดเขียวในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาตรี. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ปทุมธานี.

[6] วงศิยา อนุศักดากุล. 2559. แนวทางการปรับปรุงอาคารสานักงานภาครัฐในประเทศไทยให้เป็นอาคารที่ใช้พลังงานสุทธิเป็นศูนย์. วิทยานิพนธ์ปริญญาตรี. มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.

[7] สิรพรรณ ภัสส์ประเสริฐ. 2559. การศึกษาต้นทุน ผลประโยชน์เศรษฐกิจสีเขียวกรณีศึกษากฎหมาย GreenBuilding ในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ปทุมธานี.

[8] Mattheos Santamouris. 2016. Energy and Buildings. University of Athens, Athens.

[9] กณิศ อ่ำสกุล. (2018). “green building เทรนด์อาคารยุคใหม่ที่ไม่ได้มีดีแค่เพียงรักษ์โลก”(ออนไลน์). แหล่งที่มา : www.scbeic.com (15 กุมภาพันธ์ 2562).

[10] ดนัย เอกกมล. (2561). “แนวทางการตรวจรับรองแบบอาคารอนุรักษ์พลังงาน ตามพระราชบัญญัติการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน” (ออนไลน์). แหล่งที่มา : www. berc.dede.go.th (20 กุมภาพันธ์ 2562).

[11] วิจารณ์ ตันติธรรม. (2556). “โครงการอาคารสีเขียว” (ออนไลน์) แหล่งที่มา : www.greenbuilding-asia.com (15 กุมภาพันธ์ 2562).

[12] สภาวิศวกร. (2559). “การอนุรักษ์พลังงานโดยใช้ข้อบัญญัติ เกณฑ์มาตรฐานอาคารด้านพลังงาน”(ออนไลน์). แหล่งที่มา : https://www.parliament.go.th (16 กุมภาพันธ์ 2562).