การควบคุมการผลิตท่อส่งลมเพื่อลดการสิ้นเปลืองและนำมาประยุกต์ใช้ (กรณีศึกษา บริษัท 1000 ดักษ์รัตนบุรี จำกัด)

Main Article Content

ภาณุพงษ์ สีดาพาลี
เกศรา กล้าขยัน
จักรพงศ์ ไชยานุพัทธกุล

บทคัดย่อ

ศึกษาวิธีการควบคุมการผลิตท่อส่งลมเพื่อลดความสิ้นเปลือง  จากการศึกษาการแก้ไขปรับเปลี่ยนเครื่องมือและนำมาประยุกต์ใช้  เพื่อสามารถลดเศษของสังกะสีจากการผลิตท่อส่งลม และทำการปรับปรุงการผลิตโดยวิธีการปรับเปลี่ยนเครื่องมือและนำมาประยุกต์ใช้โดยนำเศษสังกะสีที่เหลือมาประยุกต์เป็นส่วนประกอบต่างๆของท่อส่งลม  ศึกษาความเป็นไปได้และทำการวิเคราะห์สาเหตุ  และแนวทางการแก้ไข  และทำการวิเคราะห์โดยเปรียบเทียบข้อมูลก่อนและหลังการปรับปรุงการผลิตท่อส่งลม 


           ผลการศึกษาพบว่าผลลัพธ์ที่ได้เป็นไปตามวัตถุประสงค์หลัก  คือ  ศึกษาวิธีการควบคุมการผลิตท่อส่งลม  เพื่อลดการสิ้นเปลืองและนำมาประยุกต์ใช้  และเพื่อศึกษาสาเหตุและแนวทางการแก้ไขของการผลิตท่อส่งลม  ซึ่งโครงงานนี้ได้ใช้เวลาในการเก็บข้อมูล  3  เดือน  เพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์  จะเห็นได้ว่าแสดงจำนวนร้อยละของเศษสังกะสีก่อนและหลังทำการปรับปรุงการควบคุมการผลิตใน 3 เดือน ก่อนปรับปรุงพบว่ามีเศษสังกะสีทั้งหมด 19,120 กิโลกรัม คิดเป็นร้อยละ 39.83 และหลังปรับปรุงพบว่ามีเศษสังกะสีทั้งหมด 10,160 กิโลกรัม คิดเป็นร้อยละ  21.16 สรุปได้ดังนี้  การเปลี่ยนเครื่องมือ  ที่มีต้นทุนที่นำมาเปลี่ยน  ทำการซื้อเครื่องมือใหม่ที่ได้มาตรฐานในการ      ใช้งานกว่าเครื่องมือเดิมที่ทำมาจากเศษสังกะสีที่ไม่ได้มาตรฐาน  แล้วนำเศษสังกะสีมาประกอบเป็นชิ้นส่วนของท่อ    ส่งลมทำให้เศษสังกะสีลดลง  หลังการทำการปรับปรุงการควบคุมการผลิตท่อส่งลม  ทำให้สามารถลดเศษสังกะสีจากร้อยละ  39.83  เป็นร้อยละ  21.16  โดยลดลงจากเดิมร้อยละ  18.67  และสามารถลดเศษสังกะสีได้จากเดิม 19,120  กิโลกรัม  เป็น 10,160 กิโลกรัม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สีดาพาลี ภ. ., กล้าขยัน เ. ., & ไชยานุพัทธกุล จ. . (2021). การควบคุมการผลิตท่อส่งลมเพื่อลดการสิ้นเปลืองและนำมาประยุกต์ใช้ (กรณีศึกษา บริษัท 1000 ดักษ์รัตนบุรี จำกัด). วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งรัตนโกสินทร์, 2(1), 14–25. สืบค้น จาก https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/RJST/article/view/243384
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

[1] ประสิทธิ์ สุวรรณประสบ. 2554. ออมทรัพย์เพื่อการผลิต. สำนักงานพัฒนาชุมชมอำเภอสุไหงปาค์. นราธิวาส.

[2] จักรพงษ์ เพ็งแจ่มแจ้ง. 2554. การปรับปรุงการบํารุงรักษาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพสําหรับเครื่องปรับอากาศแบบแยกส่วน. สาขาวิชาการจัดการทางวิศวกรรม วิทยาลัยนวัตกรรมด้านเทคโนโลยีและวิศวกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. กรุงเทพฯ.

[3] ดุลยโชติ ชลศึกษ์. 2557. การออกแบบท่อลมทางวิศวกรรม. สาขาวิชาวิศวกรเครื่องกล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.

[4] นัฏฐวิกา จันทร์ศรี. 2555. การออกแบบและพัฒนาชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศเพื่อลดต้นทุน. สาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการคณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.

[5] อรวรรณ สุขวานนท์. 2560. การลดต้นทุนโดยใช้เทคนิควิศวกรรมคุณค่ากรณีศึกษาชิ้นส่วนของระบบปรับอากาศ รถยนต์. สาขาวิชาการจัดการงานวิศวกรรม คณะวิศวกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี.

[6] สมจินต์ อักษรธรรม. 2561. ผังเหตุและผล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. กรุงเทพฯ.

[7] สายฝน ยาเงิน. 2562. การวิเคราะห์เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเครื่องมือและต้นทุน. บริษัท 1000 ดักท์รัตนบุรี จำกัด นครปฐม.

[8] มีชัย เรามานะชัย. 2557. หลักความคิดวิศวกรรมคุณค่า. ออนไลน์. แหล่งที่มา: www.etHesisarchive.library.tu.ac.th (27 พฤษจิกายน 2562)