ผลกระทบของอุณหภูมิต่อผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตรีไซเคิลผสมดินลูกรัง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่ถูกรื้อออกด้วยวิธีขูดไสจะได้วัสดุที่เป็นเม็ดหยาบที่ร่วนซุยและยางมะตอย ผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่ถูกรื้อออกนี้มักถูกนำมาใช้ผสมกับวัสดุอื่น ๆ เพื่อใช้กับงานโครงสร้างถนนหรือนำไปผ่านกระบวนการความร้อนอีกครั้งเพื่อกลับมาใช้เป็นพื้นทาง การเอาผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่ไม่มีการผสมวัสดุอื่น เข้าไปมาบดอัดเพื่อใช้เป็นวัสดุถมนั้นทำได้ยากเนื่องจากตัววัสดุไม่สามารถปรับโครงสร้างภายในเพื่อลดช่องว่างของอากาศลงระหว่างการบดอัด งานวิจัยนี้จะมุ่งเน้นไปที่การนำเอาผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่ากลับมาใช้เป็นวัสดุถมทั่วไปที่ไม่มีผิวทางอยู่ด้านบน ดังนั้นผิวด้านบนจะได้รับความร้อนโดยตรงจากแสงอาทิตย์ จากผลการทดสอบพบว่าการนำเอาดินลูกรังมาผสมในอัตราส่วนที่เหมาะสมนั้นจะช่วยพัฒนาคุณสมบัติทางวิศวกรรมของผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่ทดสอบในอุณหภูมิห้องและที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส นอกจากนั้นงานวิจัยนี้ยังนำเสนอวิธีการได้มาซึ่งอัตราส่วนที่เหมาะสมของวัสดุทั้งสองซึ่งจะพิจารณาทั้งในแง่ของกำลังและต้นทุนการก่อสร้าง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
มหาวิทยาลัยฯ อนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยต้องแสดงที่มาจากวารสารและไม่ใช้เพื่อการค้า
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กรมโยธาธิการและผังเมือง กระทรวงมหาดไทย. (2557). มาตรฐานงานทาง.
กรมทางหลวง. (2544). มาตรฐานที่ ทล.-ม.201/2544. มาตรฐานพื้นทางหินคลุก.
กรมทางหลวง. (2532). มาตรฐานที่ ทล.-ม. 205/2532. มาตรฐานรองพื้นทางวัสดุมวลรวม.
กรมทางหลวง. (2532). มาตรฐานที่ ทล.-ม. 208/2532. มาตรฐานวัสดุคัดเลือก ก.
Mohod, M. V. and Kadam, K. N. (2016). A comparative study on rigid and flexible pavement: A review. IOSR Journal of Mechanical and Civil Engineering (IOSR-JMCE), 13(3), 84-88.
Arvo Tinni. (2013). Introduction to Concrete Pavements ii, Introduction to Concrete Pavements, EestiBetooniühing.
กรมทางหลวง. (2543). มาตรฐานที่ ทล.-ม.213/2543. การหมุนเวียนวัสดุชั้นทางเดิมมาใช้งานใหม่ (Pavement Recycling).
พงศา ไวยากรณ์, จิระยุทธ สืบสุข, อนิรุทธิ สุขแสน, อัครเดช ศิริพันธุ์ และ หวังแก้ว บุญสวน. (2560). การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและพฤติกรรมทางกลของชั้นพื้นทางหินคลุกผสมซีเมนต์ทีได้จากกระบวนการหมุนเวียนวัสดุชั้นทางเดิมมาใช้งานใหม่ภายใต้การใช้งานในภูมิภาคเขตร้อน การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 22.
กรมโยธาธิการและผังเมือง. (2557). มาตรฐานที่ มยผ. 2102/57. มาตรฐานวัสดุรองพื้นทาง (Subbase).
กรมทางหลวงชนบท. (2545). มาตรฐานที่ มทช.202-2545. มาตรฐานวัสดุรองพื้นทาง (Subbase)
