อิทธิพลของขนาดคละในแอสฟัลท์ติกคอนกรีตเก่าต่อค่า CBR ของวัสดุผสม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
เนื่องจากผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่รื้อออกมาด้วยวิธีการขูดไสมีความสามารถในการบดอัดที่ต่ำจึงเป็นสาเหตุให้ไม่สามารถนำวัสดุนี้มาใช้ในงานดินถมได้โดยตรงโดยไม่ผ่านการปรับปรุงคุณสมบัติทางวิศวกรรมก่อน หนึ่งในวิธีที่ง่ายและประหยัดต้นทุนนั้นคือการผสมแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าเข้ากับดิน วิธีการนี้จะเป็นการปรับปรุงขนาดคละเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีการเพิ่มแรงยึดเหนี่ยวด้วยซีเมนต์ อย่างไรก็ตามขนาดคละของผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่รื้อออกมาด้วยวิธีการขูดไสนั้นจะขึ้นอยู่กับความเร็วในการกัดผิวลงไปในพื้นทางแอสฟัลต์คอนกรีต ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่นอกจากจะต้องมีการวางแผนทั้งในด้านต้นทุน แต่ยังต้องคำนึงถึงผลกระทบของขนาดคละต่อกำลังแบกทานของวัสดุผสมด้วย ในงานวิจัยนี้ แอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่มีขนาดคละที่แตกต่างกันจะถูกนำมาผสมกับดินลูกรังและหินคลุกในอัตราส่วนผสมที่แตกต่างกันโดยน้ำหนัก วัสดุผสมจะถูกบดอัดและทดสอบหาค่า CBR เพื่อศึกษาผลกระทบด้านขนาดคละของผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าต่อความสามารถในการกำลังแบกทาน จากผลการทดสอบพบว่า ค่า CBR นั้นสูงขึ้นตามปริมาณดินทั้งสองประเภทที่ใส่เข้าไป แต่ค่า CBR สูงสุดไม่ได้ถูกควบคุมโดยขนาดคละของแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าแต่จะถูกควบคุมโดยค่า CBR ของดินที่นำมาผสมซึ่งจะมีค่าเท่ากันและจะคงที่หลังจากผ่านอัตราส่วนผสมที่ดีที่สุด แอสฟัลต์คอนกรีตเก่าที่มีความหยาบนอกจากจะให้ผลดีกว่าในด้านต้นทุนยังสามารถรับแรงแบกทานที่ดีกว่าแอสฟัลต์คอนกรีตเก่าละเอียดที่อัตราส่วนผสมเดียวกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
มหาวิทยาลัยฯ อนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยต้องแสดงที่มาจากวารสารและไม่ใช้เพื่อการค้า
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กรมโยธาธิการและผังเมือง. (2557). มาตรฐานงานทาง. กระทรวงมหาดไทย.
กรมทางหลวง. (2544). มาตรฐานที่ ทล.-ม.201/2544 มาตรฐานพื้นทางหินคลุก. กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม.
กรมทางหลวง. (2532). มาตรฐานที่ ทล.-ม. 205/2532 มาตรฐานรองพื้นทางวัสดุมวลรวม. กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม.
กรมทางหลวง. (2532). มาตรฐานที่ ทล.-ม. 208/2532 มาตรฐานวัสดุคัดเลือก ก. กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม.
Mohod, M. V., & Kadam, K. N. (2016). A comparative study on rigid and flexible pavement: A review. IOSR Journal of Mechanical and Civil Engineering (IOSR-JMCE), 13(3), 84-88.
ปิยะฉัตร ฉัตรตันใจ, วีรพร พงศ์ติณบุตร, ภาวิณี แค้มวงศ์ และ สุวิจักขณ์ เอมจิตต์. (2566). ผลกระทบของอุณหภูมิต่อผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตรีไซเคิลผสมดินลูกรัง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งรัตนโกสินทร์, 5(3), 5-13.
ปิยะฉัตร ฉัตรตันใจ, วีรพร พงศ์ติณบุตร, ต่อวงศ์ตุ้ยวงศ์ และ มนัญชัย นาอุ๋ย. (2567). อิทธิพลของค่า CBR ในวัสดุคันทางต่อการปรับปรุงผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตรีไซเคิล. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งรัตนโกสินทร์, 6(3), 10-19.
จักราวุธ ตันสกุล, ศุภชัย ไทยพุ่ม และ นพดล สุดสุย. (2564). ประสิทธิภาพของเศษยางเหลือใช้ที่มีต่อคุณสมบัติทางวิศวกรรมสำหรับงานคันทาง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งรัตนโกสินทร์, 4(2), 40-52.
National Cooperative Highway Research Program. (2001). Guide for mechanistic and empirical – design for new and rehabilitated pavement structures. final document. In: Appendix CC-1: correlation of CBR values with soil index properties. West University Avenue Champaign, Illinois: Ara, Inc.
