อัตราเบี้ยเลี้ยงและอรรถประโยชน์ของผลตอบแทนสำหรับการไปปฏิบัติงานในกลุ่มประเทศอาเซียนใหม่ ของวิศวกรไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้สำรวจอัตราเบี้ยเลี้ยงต่อเดือนที่วิศวกรต้องการสำหรับการไปปฏิบัติงานในกลุ่มประเทศอาเซียนใหม่ (CLMV)ได้แก่ กัมพูชา ลาว พม่า และเวียดนาม  วิศวกรไทยซึ่งมีประสบการณ์วิชาชีพมากกว่า 10 ปีขึ้นไป ทำงานอยู่ในภาคธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ธุรกิจที่ปรึกษาวิศวกรรม และธุรกิจโรงงานอุตสาหกรรม ในบริเวณกรุงเทพ ปริมณฑล ชลบุรี และระยองถูกเลือกเป็นกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ การจัดเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างดำเนินการระหว่างเดือน มกราคม พ.ศ. 2561 ถึงเดือน เมษายน พ.ศ. 2561 ข้อมูลจากการสำรวจแสดงว่าวิศวกรกลุ่มตัวอย่าง 121 คนต้องการอัตราเบี้ยเลี้ยงระหว่าง 10,000 บาท ถึง 300,000 บาทต่อเดือน ค่าฐานนิยม 30,000 บาทต่อเดือน ค่ามัธยฐาน 50,000 บาทต่อเดือน และค่าเฉลี่ย 59,446 บาทต่อเดือน ผลการทดสอบค่ามัธยฐานของอัตราเบี้ยเลี้ยงต่อเดือนที่วิศวกรต้องการ โดย Mann-Whitney U test และ The Kruskal-Wallis Test แสดงว่าสถานะครอบครัว รายได้ต่อเดือนของครอบครัว ภาระค่าใช้จ่าย ลักษณะองค์กรที่สังกัด และสาขาวิชาชีพ มีอิทธิพลต่อความต้องการเบี้ยเลี้ยงของวิศวกรไทยอย่างมีนัยสำคัญ ผลการประเมินค่าอรรถประโยชน์โดยเทคนิควิเคราะห์องค์ประกอบร่วม แสดงว่า การได้รับเบี้ยเลี้ยงเพิ่มขึ้น 30,000 บาทต่อเดือน  การปรับฐานเงินเดือนเพิ่มขึ้น 5,000 บาทต่อเดือน การจัดให้มีประกันสุภาพและอุบัติเหตุในต่างแดน  การเปลี่ยนที่พักจากห้องขนาด 30 ตร.ม. พักร่วม 2 คน เป็นห้องพักเดี่ยว ขนาด 60 ตารางเมตร พร้อมผู้ดูแลความสะอาด และการเพิ่มวันลาพักผ่อน 10 วันต่อปี มีอรรถประโยชน์ต่อวิศวกรจากมากไปน้อยตามลำดับ