การลดของเสียในกระบวนการผลิตลวดเหล็กขึ้นรูปสำหรับเบาะรถยนต์

Main Article Content

Chalermsak Thavornwat
Rapee Kanchana
Srirai Jarupinyo
Voraya Wattanajitsiri

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดปริมาณของเสียในกระบวนการผลิตลวดเหล็กขึ้นรูปสำหรับเบาะรถยนต์ของบริษัทตัวอย่างลงอย่างน้อยร้อยละ 20 ช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม พ.ศ.2557 พบปริมาณของเสียเฉลี่ยมากที่สุดที่แผนก CNC จำนวน 720.7 กิโลกรัม ดังนั้นจึงเลือกปรับปรุงกระบวนการผลิตลวดเหล็กขึ้นรูปที่แผนก CNC การเก็บข้อมูลปริมาณของเสียเดือนเมษายน พ.ศ.2557 พบของเสียในขั้นตอนตั้งลวดตรง 252.1 กิโลกรัม ขั้นตอนตั้งชิ้นงาน
134.6 กิโลกรัม และขั้นตอนผลิตงาน 72 กิโลกรัม ขั้นตอนการดำเนินงานเริ่มจากการเลือกปัญหาตามลำดับความสำคัญด้วยแผนภูมิพาเรโต ค้นหาสาเหตุของปัญหาด้วยแผนผังแสดงเหตุและผล และค้นหารากเหง้าของสาเหตุที่แท้จริงด้วยการวิเคราะห์ปัญหาโดยการถามว่าทำไม-ทำไม สำหรับการแก้ไขปัญหาอาศัยเทคนิคทางด้านวิศวกรรมอุตสาหการออาทิ การออกแบบอุปกรณ์ตรวจสอบ เทคนิคการควบคุมด้วยสายตา และการหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร
ด้วยการวิเคราะห์การถดถอยมาประยุกต์ใช้ในการปรับปรุงวิธีการทำงาน ผลการวิจัยพบว่าการปรับปรุงกระบวนการผลิตด้วยการออกแบบอุปกรณ์ตรวจสอบความตรงของลวด การจัดทำคู่มือมาตรฐานในการปรับตั้งลวด การกำหนดค่าเผื่อมาตรฐานสำหรับความแตกต่างของคุณสมบัติทางกายภาพและค่าการดีดตัวกลับของลวด และการจัดหมวดหมู่ของโปรแกรมให้เป็นระเบียบ สามารถลดปริมาณของเสียในขั้นตอนตั้งลวดตรงและขั้นตอนตั้งชิ้นงานจาก 386.7 กิโลกรัม ลดลงเหลือ 219.9 กิโลกรัม คิดเป็นร้อยละ 43.13

Article Details

How to Cite
Thavornwat, C., Kanchana, R., Jarupinyo, S., & Wattanajitsiri, V. (2017). การลดของเสียในกระบวนการผลิตลวดเหล็กขึ้นรูปสำหรับเบาะรถยนต์. วารสารข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการไทย, 3(1), 25–33. สืบค้น จาก https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/ienj/article/view/178748
บท
Research and Review Article

References

[1] วรัญญา ตีรณะวาณิช และณัฐชา ทวีแสงสกุลไทย. การประยุกต์ใช้ระบบไชนินในการลดของเสียประเภทรูเข็ม แตกด้านข้างและแตกบริเวณบ่อเก็บของเสียในการผลิตโถสุขภัณฑ์. เอกสารสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ ประจำปี พ.ศ.2555; 17-19 ตุลาคม พ.ศ.2555; โรงแรมเมธาวลัย. พชรบุรี; 2555. หน้า 206.
[2] ชาญณรงค์ อินทรชู และระพี กาญจนะ. การลดของเสียในกระบวนการขึ้นรูปด้วยความร้อนถาดบรรจุฮาร์ดดิสก์ 2.5” โดยการประยุกต์ใช้เทคนิคการออกแบบการทดลอง. วารสารวิศวกรรมศาสตร์ ราชมงคลธัญบุรี. ปีที่ 11:ฉบับที่ 1: หน้า 37-48
[3] วลัยพร เหมโส และระพี กาญจนะ. การลดของเสียจากกระบวนการผลิตผ้าเบรกรถยนต์โดยประยุกต์ใช้วิธีการ DMAIC. วารสารวิศวกรรมศาสตร์ ราชมงคลธัญบุรี. ปีที่ 11:ฉบับที่ 2: หน้า 33-46.
[4] ปฐมพงษ์ หอมศรี และจักรพรรณ คงธนะ. การลดของเสียในกระบวนการผลิตชิ้นส่วนฉีดพลาสติกสาหรับชิ้นส่วนยานยนต์ โดยใช้หลักการออกแบบการทดลอง. วารสารวิศวกรรมศาสตร์ ราชมงคลธัญบุรี. ปีที่ 12:ฉบับที่ 2: หน้า 11-28.
[5] สุพัฒตรา เกษราพงศ์ ประภาพรรณ เกษราพงศ์ และอวยชัย สลัดทุกข์. การลดของเสียในกระบวนการผลิตชิ้นส่วนท่อไอเสีย
รถจักรยานยนต์. เอกสารสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการประจำปี พ.ศ.2555; 17-19 ตุลาคม พ.ศ.2555; โรงแรมเมธาวลัย. เพชรบุรี; 2555. หน้า 150.
[6] อุเทน เฉลยโฉม สุรัตน์ ตรัยวนพงศ์ และระพี กาญจนะ. การเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องทอดโดยเทคนิคการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน กรณีศึกษาโรงงานอาหารกึ่งสำเร็จรูป. วารสารวิศวกรรมศาสตร์ ราชมงคลธัญบุรี. ปีที่ 13:ฉบับที่ 2: หน้า 21-33.
[7] วชิระ มีทอง. การออกแบบจิ๊กและฟิกซ์เจอร์. พิมพ์ครั้งที่ 22. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น); 2553.
[8] เจริญ สว่างวงศ์ และสมชาย พัวจินดาเนตร. การลดของเสีย ประเภทโพรงหดตัวจากกระบวนการผลิตไดแคสติ้งแรงดันสูง. เอกสาร
สืบเนื่องจากการประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการประจำปี พ.ศ.2555; 17-19 ตุลาคม พ.ศ.2555; โรงแรมเมธาวลัย. เพชรบุรี; 2555. หน้า 184.