การศึกษาพฤติกรรมผู้ใช้ถนนและปัจจัยด้านกายภาพที่มีผลต่อความปลอดภัยบริเวณหน้าโรงเรียนในเขตชุมชนเมือง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก
คำสำคัญ:
การตรวจสอบความปลอดภัยทางถนน, ความปลอดภัยเขตโรงเรียน, พฤติกรรมผู้ใช้ถนนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมผู้ใช้ถนน ปัจจัยด้านกายภาพ และระดับความปลอดภัยทางถนนบริเวณหน้าโรงเรียนในเขตชุมชนเมือง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก โดยเลือกพื้นที่ศึกษาโรงเรียนจำนวน 5 แห่ง ได้แก่ โรงเรียนเซนต์นิโกลาส โรงเรียนเทศบาล 4 (ชุมชนวัดธรรมจักร) โรงเรียนอนุบาลเซนต์พอล โรงเรียนวัดจันทร์ตะวันตกมิตรภาพที่ 73 และโรงเรียนวัดยาง (มีมานะวิทยา) การเก็บข้อมูลประกอบด้วยการสำรวจพฤติกรรมคนเดินเท้าและผู้ขับขี่ยานพาหนะ การตรวจวัดความเร็ว และการตรวจสอบความปลอดภัยทางถนน (Road safety audit) ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมการใช้ถนนและระดับความปลอดภัยมีความแตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ศึกษา โดยโรงเรียนเซนต์นิโกลาสมีแนวโน้มการใช้ถนนที่ปลอดภัยกว่าพื้นที่ศึกษาอื่น ขณะที่โรงเรียนวัดยาง (มีมานะวิทยา) มีข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความปลอดภัยหลายประการ ผลการวิเคราะห์ความเร็วพบว่า โรงเรียนจำนวน 4 แห่งจากทั้งหมด 5 แห่ง มีค่าความเร็วเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 สูงกว่า 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งสูงกว่าระดับที่เหมาะสมสำหรับเขตสถานศึกษา นอกจากนี้ ยังพบพฤติกรรมเสี่ยงของผู้ใช้ถนน เช่น การใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ขณะข้ามถนนและขณะขับขี่ยานพาหนะ เมื่อพิจารณาร่วมกับผลการตรวจสอบความปลอดภัยทางถนน พบว่าปัจจัยด้านกายภาพ มาตรการจัดการจราจร และพฤติกรรมของผู้ใช้ทางมีความสัมพันธ์กับระดับความปลอดภัยบริเวณหน้าโรงเรียนอย่างชัดเจน ดังนั้น จึงเสนอให้กำหนดความเร็วสูงสุดในเขตสถานศึกษาไม่เกิน 25 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ควบคู่กับการปรับปรุงสิ่งอำนวยความปลอดภัยสำหรับคนเดินเท้า การติดตั้งอุปกรณ์ชะลอความเร็ว และการส่งเสริมพฤติกรรมการใช้ถนนอย่างปลอดภัย เพื่อยกระดับความปลอดภัยของผู้ใช้ทางกลุ่มเปราะบางและสนับสนุนการพัฒนาระบบคมนาคมที่ปลอดภัยในเขตสถานศึกษา
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2566). รายงานสถานการณ์การบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางถนนของประเทศไทย พ.ศ. 2566. กองป้องกันการบาดเจ็บ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.
มนทกานต์ หาทรัพย์, อรณิชา เบญจวรางกูล, ณฐกร พุกสุขสกุล, และ วิฑูร อิทธิวิทูรธรรม. (2568). การปรับปรุงความปลอดภัยของทางข้ามหน้าโรงเรียนในประเทศไทย: การศึกษาการปฏิบัติที่เป็นเลิศจากนานาประเทศ. ในเอกสารประกอบการประชุมวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 30 (น. TRL-57), ประจวบคีรีขันธ์.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2566). สถานการณ์ความปลอดภัยทางถนนของประเทศไทยและข้อเสนอเชิงนโยบาย. สืบค้นจาก https://tdri.or.th/road-safety/
สำนักอำนวยความปลอดภัย กรมทางหลวง. (2560). คู่มือการตรวจสอบความปลอดภัยทางถนน สำหรับกรมทางหลวง (Road Safety Audit Manual for Department of Highways). สืบค้นจาก http://bhs.doh.go.th/files/download/RSA_manual.pdf
อาทิตยา นิ่มอนงค์, สุพรชัย อุทัยนฤมล, ทศพร อารีราษฎร์, เฉลิมพล ไชยแก้ว, พัชรียา ไชยแก้ว, และ กฤษดา เสือเอี่ยม. (2568). การวิเคราะห์ความเร็วในการข้ามถนนในเขตเมืองหัวหิน: การศึกษาเปรียบเทียบทางข้ามแบบมีสัญญาณไฟและไม่มีสัญญาณไฟ. ในเอกสารประกอบการประชุมวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 30 (น. TRL-50), ประจวบคีรีขันธ์.
Federal Highway Administration. (2023). Safe routes to school programs and pedestrian safety guidance. U.S. Department of Transportation.
National Center for Safe Routes to School. (2023). Safe routes to school guide. University of North Carolina.
Organization for Economic Co-operation and Development (OECD), & International Transport Forum (ITF). (2022). Safe system approach in road safety. OECD Publishing.
Rothman, L., Howard, A., Camden, A., & Macarthur, C. (2014). Pedestrian crossing location influences injury risk in children. Injury Prevention, 20(6), 365–368.
Texas Department of Transportation. (2015). Procedures for Establishing Speed Zones. Traffic Engineering Section, Texas Department of Transportation.
United Nations. (2023). The sustainable development goals report 2023: Special edition. Author.
World Health Organization. (2023). Global status report on road safety 2023. Author.
World Health Organization Thailand. (2025). Road safety. World Health Organization Thailand.