การเปรียบเทียบตัวแบบอิงพารามิเตอร์สามตัวแบบในการทำนายการลดลงของประชากรเชื้อก่อโรค

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพตัวแบบ 3 ตัวแบบ ได้แก่ 1) ตัวแบบ   เลขชี้กำลัง 2) ตัวแบบไวบูล และ 3) ตัวแบบล็อกลอจิสติก เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพแต่ละตัวแบบ และ   หาตัวแบบที่เหมาะสมที่สุดเพื่อนำตัวแบบที่ได้ไปทำนายเวลาการลดลงของประชากรเชื้อก่อโรคในผลิตภัณฑ์ น้ำผลไม้หมักให้ลดลงอยู่ในระดับ 5 – log reduction โดยเกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบประสิทธิภาพแต่ละ   ตัวแบบ คือ เกณฑ์ที่นำมาใช้ในการคัดเลือกตัวแบบโดยข้อสนเทศของอาไคเคะ (Akaike’s Information Criterion: AIC) ผลรวมกำลังสองของค่าความคลาดเคลื่อน (sum square error: SSE) จากการศึกษาพบว่า   ตัวแบบไวบูลเป็นตัวแบบที่ดีที่สุดในการทำนายการลดลงของประชากรเชื้อก่อโรค เนื่องจากจำนวนประชากรเชื้อก่อโรคในผลิตภัณฑ์น้ำส้มลดลงจนถึงระดับ 5 – log reduction ในช่วง 13 ถึง 14 วัน ซึ่งสอดคล้องกับค่าทำนายการลดลงที่ได้จากตัวแบบไวบูล คือ 13.567 ประกอบกับมีผลรวมกำลังสองของค่าความคลาดเคลื่อนของตัวแบบไวบูลมีค่าเท่ากับ 0.103 และมีค่า AIC เท่ากับ 91.422 ซึ่งมีค่าน้อยกว่าของตัวแบบเลขชี้กำลังและตัวแบบล็อกลอจิสติก