การใช้หลักการบำรุงรักษาเชิงป้องกันเพื่อลดระยะเวลาการหยุดฉุกเฉินของเครื่องจักรในกระบวนการผลิตกระเป๋าถือกรณีศึกษา บริษัท อุตสาหกรรมไหมไทย จำกัด

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้หลักการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและลดระยะเวลาการหยุดฉุกเฉินของเครื่องจักรในกระบวนการผลิตกระเป๋าของ บริษัทอุตสาหกรรมไหมไทย จำกัด โดยเลือกศึกษาในกลุ่มเครื่องจักร 4 ชนิด ได้แก่ Cutting Machine Sewing Machine Pressing Machine และ Nearly Machine ซึ่งผลจากการจัดลำดับความรุนแรงของปัญหาด้วยเครื่องมือควบคุมภาพ พบว่าเครื่องจักรในกลุ่ม Sewing Machine เป็นเครื่องจักรที่มีความสูญเสียที่เกิดจากการหยุดฉุกเฉินมากที่สุด ผู้วิจัยจึงเลือกมาทำการปรับปรุงก่อนเป็นอันดับแรกโดยใช้แผนผังแสดงสาเหตุ และผลวิเคราะห์หาสาเหตุของปัญหาเพื่อนามาเป็นแนวทางในการจัดทำคู่มือและแผนการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน จากนั้นจัดอบรมพนักงาน ตลอดจนนำไปปฏิบัติตามแผนที่กำหนดไว้ ผลจากการทดลองพบว่าค่าระยะเวลาเดินเครื่องเฉลี่ย ก่อนการปรับปรุงมีค่าเฉลี่ย เพิ่มขึ้นจาก 7.42 ชม.เป็น 11.22 ชม. คิดเป็นร้อยละ 51.12 ค่าเฉลี่ยของการซ่อมแซม ก่อนและหลังการปรับปรุง มีค่าเท่าเดิม ความถี่การเสียเฉลี่ยลดลงจาก 30.25 ครั้ง เป็น 18 ครั้ง คิดเป็นร้อยละ 40.49 ค่าความพร้อมใช้งานของเครื่องจักรขึ้นจากร้อยละ 84.38 เป็น ร้อยละ 92.22 ค่าประสิทธิภาพโดยรวมของเครื่องจักรเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 58.15 เป็น 76.69 และอัตราการหยุดฉุกเฉินของกลุ่มเครื่องจักรลดลงจากร้อยละ 3.51 เหลือร้อยละ 2.22