ปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติของผู้ประกอบการตามพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554 สำหรับพื้นที่เขต จังหวัดพัทลุง
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากการสำรวจข้อมูลด้านความปลอดภัยในสถานประกอบการและการส่งแบบรายงานความปลอดภัยให้กับสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดพัทลุงที่อยู่ในระดับที่ต่ำกว่าค่าเป้าหมาย แสดงให้เห็นว่า การปฏิบัติตามกฎหมายความปลอดภัยฯ ของผู้ประกอบการไม่ได้รับความร่วมมือเท่าที่ควร งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติของผู้ประกอบการตามพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554 สำหรับพื้นที่เขตจังหวัดพัทลุง และนำปัจจัยที่ได้มาหาแนวทางในการส่งเสริมให้ผู้ประกอบการเกิดความร่วมมือในการปฏิบัติตามกฎหมายความปลอดภัยฯ ซึ่งได้กำหนดกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ สถานประกอบกิจการกลุ่มเสี่ยงจำนวน 37 แห่ง และสถานประกอบกิจการต้นแบบจำนวน 22 แห่ง ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ค่าทางสถิติด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป ผลที่ได้พบว่า ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 การดำเนินการตามกฎหมายความปลอดภัยฯ มีความสัมพันธ์กับ ประเภท ขนาด และประสบการณ์การถูกดำเนินคดีของสถานประกอบกิจการ อายุและประสบการณ์การฝึกอบรมเกี่ยวกับความปลอดภัยของนายจ้าง และการรับรู้เรื่องการจัดการความปลอดภัย เมื่อวิเคราะห์ถึงสาเหตุของการไม่ปฏิบัติตามกฎหมายความปลอดภัยฯ พบว่า 1. ผู้ปฏิบัติงานขาดความรู้ 2. สถานประกอบกิจการไม่มีระบบควบคุม 3. ขาดงบประมาณเพื่องานความปลอดภัย และ 4. ขาดการกำกับดูแลจากหน่วยงานภาครัฐ ดังนั้น กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ควรมีนโยบายส่งเสริมให้ผู้ประกอบการปฏิบัติตามกฎหมายความปลอดภัยฯ ด้วยการจัดอบรมพัฒนาความรู้ด้านการดำเนินงานตามกฎหมายความปลอดภัยฯ การพัฒนาระบบการบริหารจัดการความปลอดภัย และการจัดทำคู่มือแนวทางการปฏิบัติตามกฎหมายความปลอดภัยฯ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฯ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะได้รับอนุญาต แต่ห้ามนำไปใช้เพื่่อประโยชน์ทางธุรกิจ และห้ามดัดแปลง
เอกสารอ้างอิง
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน, ข้อมูลพื้นฐานกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน, ข้อมูลจาก https://www.labour.go.th/index.php (วันที่สืบค้นข้อมูล 24 สิงหาคม 2563)
สำนักงานสถิติแห่งชาติ,การประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยเนื่องจากการทำงาน จำแนกตามความร้ายแรง (ในข่ายกองทุนเงินทดแทน) เป็นรายภาค และจังหวัด พ.ศ. 2553 – 2562, ข้อมูลจาก http://statbbi.nso.go.th/staticreport/page/sector/th/06.aspx (วันที่สืบค้นข้อมูล 10 สิงหาคม 2563)
กรมสวัสดิและคุ้มครองแรงงาน, ผลการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่, ข้อมูลจาก https://eservice.labour.go.th/DlpwWsWeb/menu.jsp (วันที่สืบค้นข้อมูล 28 สิงหาคม 2563)
อลงกรณ์ เปกาลี, ลักขณา เติมศิริกุลชัย, ภรณี วัฒนาสมบูรณ์ และธราดล เก่งการพานิช. ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี พ.ศ. 2535 ของผู้ประกอบการร้านบริการอินเตอร์เน็ตและเกมส์ กรุงเทพมหานคร. วารสารสาธารณสุขศาสตร์. 2556; ปีที่ 43, ฉบับที่ 1: 30-41.
วิไลลักษณ์ ปันอ้าย, พัฒนาวดี พัฒนาถาบุตร และปิยะรัตน์ นิ่มพิทักษ์พงศ์. การปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่ พ.ศ. 2535 ของหัวหน้าหน่วยงานสถานที่ราชการในจังหวัดพิษณุโลก. วารสารพยาบาลและสุขภาพ. 2561; ปีที่ 12, ฉบับที่ 1: 161-172.
ทิพวัลย์ พรมมร, สมโภช รติโอฬาร และธีระวุธ ธรรมกุล. ปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ พ.ศ. 2560 ของผู้ประกอบการร้านค้าปลีก อำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน. 2563; ปีที่ 6, ฉบับที่ 1: 100-109.