พื้นที่ขั้นต่ำของการนั่งท่าขัดสมาธิสำหรับผู้สูงอายุไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การนั่งขัดสมาธิเป็นท่านั่งที่ใช้การเคลื่อนไหวร่างกายที่ซับซ้อนมากกว่าการนั่งท่าปกติบนเก้าอี้ ทำให้การลุกขึ้นหรือนั่งลงมีการทรงตัวที่ยากขึ้น และต้องใช้พื้นที่ที่กว้างเพื่อการทรงตัว ในสถานที่ขนาดเล็กมีพื้นที่จำกัดหรือมีกลุ่มคนจำนวนมาก การลุก-นั่งท่าขัดสมาธิในที่แคบของผู้สูงอายุอาจทำให้เกิดอุบัติเหตุหกล้มหรือชนกระแทกกับสิ่งต่างๆ ขนาดพื้นที่ลุก-นั่งท่าขัดสมาธิจึงจำเป็นต่อการกำหนดจำนวนคนให้เหมาะสมต่อสถานที่ จากการเก็บข้อมูลการเคลื่อนไหวแบบสามมิติของร่างกายผู้สูงอายุที่ยังแข็งแรง จำนวน 50 คน มีอายุเฉลี่ยคือ 66 ปี ผลการหาพื้นที่ขั้นต่ำที่ครอบคลุมการลุก-นั่งของผู้สูงอายุ (วัดแบบพลวัต) พบว่ามีความกว้างเท่ากับ 134.4 ซม. และความลึกเท่ากับ 131.5 ซม. ที่ค่าเปอร์เซ็นต์ไทล์ที่ 95 เมื่อเทียบกับพื้นที่ขณะนั่งนิ่งๆ (วัดแบบสถิต) พบว่ามีความกว้างเป็น 2.2 เท่าและลึกเป็น1.7 เท่าของการวัดพื้นที่ขณะนั่งนิ่ง ดังนั้นเพื่อให้ง่ายต่อการจดจำและนำไปใช้ ขนาดพื้นที่นั่งขัดสมาธิใน พื้นที่สาธารณะที่ครอบคลุมทั้งเพศชายและหญิงควรอยู่ที่ 1.8 ตร.ม. (1.35×1.35 ม.)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฯ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะได้รับอนุญาต แต่ห้ามนำไปใช้เพื่่อประโยชน์ทางธุรกิจ และห้ามดัดแปลง
เอกสารอ้างอิง
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2563 [อินเตอร์เน็ต]. 2564 [เข้าถึงเมื่อ 14 ธันวาคม 2564].เข้าถึงได้จาก https://thaitgri.org/?p=39772
จันทร์ชัย เจรียงประเสริฐ. ปัญหาการทรงตัวในผู้สูงวัย (balance disorders in elderly) [อินเตอร์เน็ต]. 2559 [เข้าถึงเมื่อ 17 มกราคม 2563]. เข้าถึงได้จาก http://rcot.org/datafile/_file/_doctor/19ac85bb3173b1706ed 42f90e 98f387d.pdf. pp 803-808.
Gunilla E. Frykberg, Charlotte K. Hager. 2015. “Movement analysis of sit-to-stand-research informing clinical practice”. Physical Therapy Reviews, 20(3): 156-167.
ไตรรัตน์ จารุทัศน์. โครงการศึกษามาตรฐานขั้นต่ำสำหรับที่พักอาศัย และสภาพแวดล้อมของผู้สูงอายุ, ภาควิชาเคหการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548.
กุสุมา ธรรมธำรง และ คณะ. ข้อมูลสัดส่วนร่างกายประชากรไทยเพื่อการออกแบบทางสถาปัตยกรรม, พิมพ์ครั้งที่ 1, โรงพิมพ์ พลัส เพรส, 2552.
สมบัติ ประจญศานต์, การกำหนดขนาดพื้นที่สังฆกรรมตามพุทธบัญญัติ, การประชุมวิชาการระดับชาติ “โฮมภูมิ ครั้งที่ 3 : Wisdom to the Future : ภูมิปัญญาสู่อนาคต”, 15 – 16 มิถุนายน 2560, คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กิตติ อินทรานนท์. การยศาสตร์ (Ergonomics), สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548.
