การแก้ปัญหาด้วยการออกแบบเชิงวิศวกรรมเพื่อลดเวลา ในขั้นตอนการตัดท่อนมันสำปะหลัง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การผลิตท่อนพันธุ์มันสำปะหลังเพื่อการปลูกใหม่มีผลต่อประสิทธิภาพการเพาะปลูกโดยตรง อย่างไรก็ตามการตัดท่อนพันธุ์ด้วยแรงงานคนยังมีข้อจำกัดด้านเวลา ความแม่นยำ และประสิทธิภาพ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดเวลาและเพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการตัด โดยประยุกต์ใช้หลักการออกแบบเชิงวิศวกรรมร่วมกับแนวคิด ECRS ในการวิเคราะห์และปรับปรุงวิธีการทำงาน โดยศึกษาวิธีการทำงานเดิมด้วยการจับเวลาในสภาพปฏิบัติงานจริง วิเคราะห์เวลาปกติและเวลามาตรฐานด้วยวิธี Westinghouse System of Rating และออกแบบพัฒนาเครื่องต้นแบบเพื่อทดสอบประสิทธิภาพ ผลการทดลองพบว่าสามารถลดเวลาในการตัดจาก 332.20 วินาทีต่อรอบ เหลือ 21.91 วินาทีต่อรอบ คิดเป็นการลดลงร้อยละ 93.40 สะท้อนให้เห็นถึงประสิทธิผลของการประยุกต์ใช้หลักการวิศวกรรมในการพัฒนากระบวนการผลิตทางการเกษตร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฯ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะได้รับอนุญาต แต่ห้ามนำไปใช้เพื่่อประโยชน์ทางธุรกิจ และห้ามดัดแปลง
เอกสารอ้างอิง
Office of Agricultural Economics Agricultural Statistics of Thailand 2021, Office of Agricultural Economics Bangkok. 210 p. (in Thai).
Ploddee, P., S. Phoona and B. Mokmoor. (2017), Soil Capacity Assessment Guidelines for Planting Cassava in Nakhon Ratchasima. Land Development Department Bangkok. 132 p. (in Thai).
Office of Agricultural Economics, Agricultural Statistics of Thailand 2021, Office of Agricultural Economics Bangkok. 214 p, (in Thai).
รัชต์วรรณ กาญจนปัญญาคม, การศึกษางานอุตสาหกรรม, สำนักพิมพ์ท้อป, 2562
วันชัย ริจิรวนิช, การศึกษาการทำงาน หลักการและกรณีศึกษา, สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ พิมพ์ครั้งที่ 8, 2555
มงคล กิตติญาณขจร, มณีมณฑ์ วงหาจัก, มัทนา สุสมบูรณ์, การประยุกต์ใช้เทคนิคการปรับเปลี่ยนเครื่องจักรอย่างรวดเร็วและ ECRS เพื่อลดเวลาการปรับตั้งเครื่องจักร: กรณีศึกษา กระบวนการผลิตหัวเชื้อเครื่องดื่มชนิดผง, วารสารวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, ปีที่ 27, ฉบับที่ 1, ม.ค.-มี.ค. 2565.
Pongchairerks, P. (2013). Benefits and applications of methods engineering. Kasetsart Engineering Journal, 83.26: 84-91.
Authayarat, W., & Ariyajunya, B. (2021), The Application of Service Design Thinking and Work Study in Process Improvement of Community Enterprise Manufacture: A Case Study of Granola Bar Production Process, Naresuan University Engineering Journal, Vol.16, No.1, Jan - June 2021, pp.39-52.
Clinton, G., & Hokanson, B. (2012), Creativity in the training and practice of instructional designers: the Design/Creativity Loops model. Educational Technology Research and Development, 60, 111-130.
Middleton, H. (2005), Creative thinking, values and design and technology education. International journal of technology and design education, 15, 61-71.
Standards, C. (2017), International Productivity Monitor. OECD Publishing, ข้อมูลhttps://books.google.fr/books?id=NAotDwAAQBAJ (วันที่สืบค้น 4 กรฏาคม 2568)
Mazumder, S., Kabir, G., Hasin, M., Ali, S., (2018), Productivity benchmarking using analytic network process (ANP) and data envelopment analysis (DEA) Big Data and Cognitive Computing 2 (3), 27 (วันที่สืบค้น 4 กรฏาคม 2568)
ธรรมศักดิ์ ค่วยเทศ, ธีรพล เถื่อนแพ และนิศาชล จันทรานภาสวัสดิ์ การลดความสูญเปล่าในกระบวนการทำงานของอุตสาหกรรมบริการด้านโรงแรมโดยแผนภูมิการไหล, วารสารวิชาการพระจอม เกล้าพระนครเหนือ ปีที่ 31, ฉบับที่ 1 ม.ค.-มี.ค. 2564, หน้า 180-192.
Hines, P., & Rich, N. (1997). The seven value stream mapping tools. International journal of operations & production management, 17(1), 46-64.
Wonsiri, N., Pantapalangkoor, B., & Ketsing, J. (2022), Developing ninth graders’complex problem solving competency via engineering design problem-based learning. Journal of education naresuan university, 24(3), 147-157.
