การปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตน้ำปรุงรสกระเทียมดอง โดยระบบ PLC ควบคุมอุณหภูมิ เวลา และเชื้อเพลิง แสดงผลผ่านระบบอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายในการปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตน้ำปรุงรสกระเทียมดองของวิสาหกิจชุมชนนิเวทย์กระเทียมดอง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประสบปัญหาหลักในการต้มน้ำปรุงรสแบบเดิมที่ใช้วิธีประมาณการระยะเวลาการต้มด้วยประสบการณ์ของผู้ผลิต ส่งผลให้คุณภาพสีน้ำปรุงรสกระเทียมดองไม่มีความสม่ำเสมอ ส่งผลกระทบต่อสีและอายุการเก็บรักษาของแต่ละรอบการต้มน้ำปรุงรสกระเทียมดองต่างกัน ต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้นเพราะอาจทำให้ต้องทิ้งกระเทียมดองทั้งชุดที่ใช้น้ำปรุงรสที่ไม่ได้คุณภาพส่งผลให้เกิดการสูญเสีย การแก้ไขปัญหาดังกล่าวจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อให้วิสาหกิจชุมชนสามารถผลิตน้ำปรุงรสกระเทียมดองที่มีคุณภาพสูงและคงที่ ผู้วิจัยได้นำระบบ PLC มาประยุกต์ใช้โดยออกแบบและติดตั้งระบบควบคุมอุณหภูมิและตั้งเวลาเปิดและปิดเชื้อเพลิงในการต้มผ่านระบบอินเตอร์เน็ตของสรรพสิ่ง รวมถึงออกแบบผลิตหม้อต้มที่ทนทานต่อการใช้ความแรงของเชื้อเพลิงและการกัดกร่อนจากส่วนผสมที่ใช้ในการต้มน้ำปรุงรสกระเทียมดอง ผลการวิจัยพบว่ากระบวนการผลิตแบบใหม่ช่วยในการลดระยะเวลา การผลิตลงร้อยละ 15.38 ลดต้นทุนการผลิตลงร้อยละ 16.15 และลดของเสียจากน้ำปรุงรสที่ไม่ได้มาตรฐานเหลือ ร้อยละ 0 นอกจากนี้ ปริมาณการผลิตยังเพิ่มขึ้นร้อยละ 50 อายุการใช้งานของหม้อต้มเพิ่มขึ้นมากกว่า 1 ปี และสามารถคืนทุนได้ภายใน 3 เดือน ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและลดต้นทุน ส่งผลให้รายได้ของวิสาหกิจชุมชนเพิ่มขึ้น และพัฒนาคุณภาพสินค้าของวิสาหกิจชุมชนให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งเป็นการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันในตลาดอย่างยั่งยืน.
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฯ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะได้รับอนุญาต แต่ห้ามนำไปใช้เพื่่อประโยชน์ทางธุรกิจ และห้ามดัดแปลง
เอกสารอ้างอิง
ปภาวิน วงค์ทา, พชร แก้วจันทึก, อภิวิชญ์ แพฟืน, ปฤษธฤต สารพร, กรีฑา สมเกียรติกุล. การออกแบบและสร้างต้นแบบเครื่องปรุงก๋วยเตี๋ยวอัตโนมัติ. วารสารสมาคมวิศวกรรมเกษตรแห่งประเทศไทย [Internet]. 2019 May 18;25(2):6. Available from: https://li01.tci-thaijo.org/index.php/TSAEJ/
article/view/163502
น้ำมนต์ โชติวิศรุต, ประพันธ์ วัฒนศิริโชติ, ทนงเกียรติ เกียรติศิริโรจน์. การประยุกต์ใช้พีแอลซีในการควบคุม เครื่องบดถั่วเหลืองให้ทำงานโดยอัตโนมัติ. RMUTL Engineering Journal. 2016;1(1):59–64.
Sheth A. Internet of things to smart iot through semantic, cognitive, and perceptual computing. IEEE Intell Syst. 2016;31(2):108–12.
Ammad M, Shah MA, Islam SU, Maple C, Alaulamie AA, Rodrigues JJPC, et al. A novel fog-based multi-level energy-efficient framework for IoT-enabled smart environments. IEEE Access. 2020;8:150010–26.
สราวุธ แผลงศร, บัณฑิตพงษ์ ศรีอำนวย, ดำรงศักดิ์ อาลัย. การพัฒนาระบบควบคุมสภาพแวดล้อมภายในโรงเรือนฟารม์เป็ดไข่ด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง. Thai Industrial Engineering Network Journal. 2024;10(2).
ภูมิพัฒน์ ก๋าคำ, เสกสรรค์ สุชัยพร, ชัชวาล มงคล. ระบบลำเลียงและจัดเรียงชิ้นงานอัตโนมัติด้วยระบบIOT. วารสาร วิชาการ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม และ วิศวกรรม มหาวิทยาลัย ราชภัฏ พิบูล สงคราม. 2024;6(1):27–39.
ประสงค์ อุทัย, ปฏิพัฒน์ แย้มชุติเกิดมณี, สมบัติ ทีฆทรัพย์. การใช้ IOT สำหรับสรรพสิ่งเพิ่มประสิทธิภาพในธุรกิจสิ่งทอ. Journal of Home Economics Technology and Innovation. 2024;3(1):738.
อนัญญา มะโนวงค์, ประจวบ กล่อมจิตร. การปรับปรุงการเก็บข้อมูลและควบคุม การผลิตบรรจุภัณฑ์โดยใช้อินเตอร์เน็ตออฟติงส์ตามแนวทางการบำรุงรักษาแบบทวีผลทุกคนมีส่วนร่วม. Kasem Bundit Engineering Journal. 2024;14(3):19–34