การพัฒนาอัตราส่วนผสมของอะลูมิน่าและซิลิกาที่ส่งผลต่อสมบัติทางกายภาพ ของเคลือบ โดยเทียบเคียงกับเคลือบจากแหล่งเตาโบราณในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายในการศึกษาอัตราส่วนผสมอะลูมิน่าและซิลิกาที่มีต่อสมบัติทางกายภาพของน้ำเคลือบจากแหล่งเตาเผาโบราณสำหรับผลิตภัณฑ์เซรามิก การทดลองเริ่มต้นจากการกำหนดอัตราส่วนผสมด้วยสูตรเซเกอร์แบ่งเป็นกลุ่มด่างคือ เฟลด์สปาร์ 0.27 โมล แคลเซียมคาร์บอเนต 0.41 โมล แมกนีเซียมคาร์บอเนต 0.16 โมล และซิงค์ ออกไซด์ 0.16 โมล วัตถุดิบกลุ่มกลางคือ อะลูมิเนียมออกไซด์ 0.48 – 0.52 โมล และวัตถุดิบกลุ่มกรดคือ ซิลิกา 2.8 – 3.6 โมล เตรียมน้ำเคลือบด้วยวิธีการบด 4 ชั่วโมง และเผาที่อุณหภูมิ 1200°C สภาวะการเผาในระยะแรกใช้บรรยากาศแบบเป็นกลาง เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นใช้บรรยากาศออกซิเดชันไปจนถึงอุณหภูมิสูงสุดและยืนไฟระยะเวลา 15 นาที การทดลองพบว่าอัตราส่วนผสมที่ 1 2 และ 6 มีผิวเคลือบใส มีการหลอมตัวที่ดีและไม่มีการรานตัว เคลือบทั้ง 3 สูตรสามารถนำไปใช้ในการเผาด้วยเผาชัตเตอร์ บรรยากาศออกซิเดชัน