ความสูญเสียเชิงคุณภาพของอ้อยหลังการเก็บเกี่ยวด้วยรถตัดอ้อยชนิดสับท่อน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความสูญเสียเชิงคุณภาพของท่อนอ้อยสด พันธุ์ขอนแก่น 3 อายุการเก็บเกี่ยว 12 เดือน เก็บเกี่ยวด้วยรถตัดอ้อยชนิดสับท่อน Austoft 8000 โดยใช้กลุ่มตัวอย่างท่อนอ้อยที่สุ่มจากรถบรรทุกที่รองรับท่อนอ้อยจากรถตัดอ้อยในพื้นที่จังหวัดขอนแก่นและชัยภูมิ จังหวัดละ 6 แปลง ทำการศึกษาหาค่าปริมาณการปนเปื้อนจุลินทรีย์ และค่าความหวานของท่อนอ้อย ที่ระยะเวลา 1 2 3 และ 4 ชั่วโมงหลังการเก็บเกี่ยว โดยศึกษาเปรียบเทียบระหว่างอ้อยรวมกับอ้อยคัด ผลการศึกษาพบว่า ปริมาณการปนเปื้อนจุลินทรีย์ของอ้อยรวมจะมีค่ามากกว่าในอ้อยคัดทุกแปลง ทั้งในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น และชัยภูมิ ซึ่งมีค่าโดยเฉลี่ยเท่ากับ ร้อยละ 0.43 และ ร้อยละ 8.74 ตามลำดับ และค่าความหวานของอ้อยรวมจะมีค่าโดยเฉลี่ยสูงกว่าอ้อยคัด เนื่องจากมีการแตกหัก ฉีกขาด การถูกผ่าซีกของท่อนอ้อยมากกว่า ทำให้มีอัตราการระเหยของน้ำในท่อนอ้อยนั้น ๆ ได้มากกว่า และผลการวิเคราะห์ผลทางสถิติพบว่า ปริมาณปนเปื้อนของจุลินทรีย์ และค่าความหวานในท่อนอ้อยที่ระยะเวลาต่าง ๆ ของกลุ่มตัวอย่างอ้อยรวม และอ้อยคัด มีค่าแตกต่างกันทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กันญา โกสุมภ์. (2561). การศึกษาความสูญเสียเชิงปริมาณและคุณภาพของรถตัดอ้อยชนิดสับท่อนสำหรับเก็บเกี่ยวอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 ในเขตพื้นที่จังหวัดขอนแก่นและชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมเกษตร มหาวิทยาลัpเทคโนโลยีสุรนารี.
เกษม สุขสถาน. (2540). คู่มือการทำไร่อ้อย. เอกสารเผยแพร่. บริษัท มิตรผลวิจัยพัฒนาอ้อยและน้ำตาล จำกัด, กรุงเทพฯ.
เกษม สุขสถาน. (2542). ภูมิศาสตร์และพฤกษศาสตร์ของอ้อย. สหวิทยาการของอ้อยและน้ำตาล. (หน้า 154-181). บริษัท น้ำตาลมิตรผล จำกัด. กรุงเทพฯ.
พิมพ์เพ็ญ พรเฉลิมพงศ์. ศูนย์เครือข่ายข้อมูลอาหารครบวงจร. (ม.ป.ป). สืบค้นจาก http://www. foodnetworksolution.com/wiki/word/1543/generation-time
วีรานุช หลาง. (2552). คู่มือตรวจวิเคราะห์ด้านจุลชีววิทยาทางอาหาร. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.กรุงเทพฯ.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2563). สถิติการเกษตรของประเทศไทย. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. สืบค้นจาก http://www.oae.go.th
สมศักดิ์ สาดแฝง. (2556). เดชคำภีร์อ้อย 30 ตัน. เอกสารเผยแพร่. บริษัทเกษตรไทย อินเตอร์เนชั่นแนล ชูการ์ คอร์ปนเรชั่น จำกัด (มหาชน).
สำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาล. (2563). รายงานสถานการณ์การปลูกอ้อย ปีการผลิต 2562/2563. กลุ่มเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สํานักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย. สืบค้นจาก http://www.ocsb.go.th/upload/journal/fileupload/923-1854.pdf
Blackburn, F. (1984). Sugarcane. Longman, Inc., New York.
Bakker, H. (1999). Sugarcane cultivation and management. Klwer Academic/Plenum Publishers. USA.
Di Bella, LP., Muscat, J., Powell, J., Sandell, GR. & Deguara, G., (2006). Findings from the Workshop on wide swath harvesting held in mackay on May 6 2006. BSES Ltd Final Report No. PR06005, Brisbane, Australia.
Esquivel, B. M., Marrero, S. M., Ponce, E., Guerrero, A. C., Stainlay, T., Villaruz, J., Wood, A. & Dibella, L. (2008). Evaluation of the automatic base cutter control system in the australian sugarcane industry. Proc. 2008 Conf. Australian Soc. Sugar Cane Tech. (PP.322-327). Townsville, Australia: Australian Society of Sugar Cane Technologists.
Hockings, PR., Norris, CP. & Davis, RJ. (2000). Chopper systems in cane harvesters: B:Results of a test program, Proc. Aust. Soc. Sugar Cane Technol., 22: (PP.250-255).
Shaochum, M., Patrict, A. S. Manoj, K., & Qin, Z. (2014). Sugarcane harvester technology: acritical overview. Appl. Eng. Agric., 30(5), (PP.727-739). Retrieved from http://doi.org/10.13031/aea.30.10696
