การพัฒนาตู้อบเห็ดหูหนูพลังงานแสงอาทิตย์ควบคุมด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตในทุกสรรพสิ่ง เพื่อส่งเสริมการแปรรูปของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพาะเห็ด
คำสำคัญ:
ตู้อบพลังงานแสงอาทิตย์, อินเทอร์เน็ตในทุกสรรพสิ่ง, เห็ดหูหนู, วิสาหกิจชุมชน, การสร้างมูลค่าเพิ่มบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบ พัฒนา และประเมินประสิทธิภาพของตู้อบเห็ดหูหนูพลังงานแสงอาทิตย์ที่ควบคุมด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตในทุกสรรพสิ่ง (IoT) เพื่อแก้ไขปัญหาและส่งเสริมการแปรรูปผลผลิตของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพาะเห็ดในตำบลทุ่งศรีทอง จังหวัดน่าน งานวิจัยนี้เป็นรูปแบบการวิจัยและพัฒนา โดยได้สร้างตู้อบแบบเรือนกระจกที่ใช้การพาความร้อนแบบบังคับ ควบคุมด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ ESP32 และเซนเซอร์ AM2305 เพื่อรักษาสภาวะการอบแห้งให้เหมาะสมโดยอัตโนมัติ การประเมินประสิทธิภาพใช้วิธีการทดลองเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มทดลอง (การใช้ตู้อบฯ) และกลุ่มควบคุม (การตากแดดแบบดั้งเดิม) โดยใช้เห็ดหูหนูสดน้ำหนักเริ่มต้น 1,000 กรัม และทำการทดลองซ้ำ 3 ครั้ง ผลการวิจัยพบว่าตู้อบที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพสูงกว่าวิธีการดั้งเดิมอย่างชัดเจน โดยมีอัตราการแห้งเฉลี่ยสูงถึง 103.1 กรัม/ชั่วโมง ในขณะที่วิธีดั้งเดิมมีอัตราเพียง 49.2 กรัม/ชั่วโมง ภายในระยะเวลา 7 ชั่วโมง ตู้อบสามารถลดน้ำหนักของเห็ดได้เฉลี่ย 72.2% ในขณะที่การตากแดดลดน้ำหนักได้เพียง 34.4% ประสิทธิภาพที่เหนือกว่านี้เป็นผลมาจากการที่ตู้อบสามารถสร้างอุณหภูมิเฉลี่ยได้สูงถึง 53.8°C ซึ่งสูงกว่าอุณหภูมิเฉลี่ยของสภาวะภายนอก (35.7°C) และยังสามารถควบคุมความชื้นสัมพัทธ์ได้ดีกว่า นอกจากนี้ ผลผลิตที่ได้จากตู้อบยังมีคุณภาพทางกายภาพดีกว่าในด้านสี รูปทรง และความสะอาด โดยสรุป นวัตกรรมตู้อบพลังงานแสงอาทิตย์ควบคุมด้วยระบบ IoT ที่พัฒนาขึ้นนี้ เป็นเทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพสูง สามารถช่วยลดระยะเวลาการผลิต ลดความเสี่ยงจากสภาพอากาศ และยกระดับคุณภาพผลิตภัณฑ์ ซึ่งเป็นเครื่องมือที่เหมาะสมอย่างยิ่งในการสร้างมูลค่าเพิ่มและส่งเสริมความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจให้กับวิสาหกิจชุมชนได้อย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ชยางกูร ไชยวงศ์, ธวัชไชย ลิ้มสุวรรณ, รวิวัฒน์ คำหวาน, และ ศิวณัฐ เป็ดสุวรรณ์. (2564). การควบคุมอุณหภูมิและความชื้นของตู้อบพลังงานแสงอาทิตย์ด้วยระบบ IoT. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1, 6(2), 66-74. https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/csnp_veis1/article/view/244010
นิธิยา รัตนาปนนท์. (2553). เคมีอาหาร (พิมพ์ครั้งที่ 4). โอเดียนสโตร์.
พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน พ.ศ. 2548. (2548, 18 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 122, ตอนที่ 6 ก, หน้า 1-13. https://www.senate.go.th/assets/portals/93/fileups/257/files/rk/47_62/ 2548/29.pdf
พิบูลย์ สีคำ, ปริญ คงกระพันธ์, และ หยาดฝน ทนงการกิจ. (2565). การออกแบบ สร้าง และทดสอบระบบอบแห้งแบบผสมผสาน กรณีศึกษา การผลิตเห็ดหูหนูดำอบแห้งของเกษตรกร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 17(2), 19-35. https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/uruj/article/view/247856
ภาสกร พาเจริญ. (2565). พัฒนา IoT บนแพลตฟอร์ม Arduino ด้วย ESP32. โปรวิชั่น.
สมชาติ โสภณรณฤทธิ์. (2540). การอบแห้งเมล็ดพืชและอาหารบางประเภท. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
เสริม จันทร์ฉาย. (2560). เทคโนโลยีการอบแห้งด้วยพลังงานรังสีอาทิตย์. ภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อภิญญา สายศรีแก้ว, อัษฎา วรรณกายนต์, อภิชัย ไพรสินธุ์, และ สุชาติ ดุมนิล. (2565). การพัฒนาตู้อบพลังงานแสงอาทิตย์เพื่อการแปรรูปอาหารควบคุมด้วยระบบ Internet of Things (IoT). วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 7(2), 42-52. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/journalindus/article/view/247186
Ashton, K. (2009). That 'Internet of Things' thing. RFID Journal, 22(7), 97-114. https://www.rfidjournal.com/expert-views/that-internet-of-things-thing/73881/
Duffie, J. A., & Beckman, W. A. (2013). Solar engineering of thermal processes (4th ed.). John Wiley & Sons. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/book/10.1002/9781118671603
International Telecommunication Union. (2012). Overview of the Internet of things (ITU-T Y.2060). ITU. https://www.itu.int/rec/t-rec-y.2060-201206-i
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.