Application of SWAT hydrological model and GSMaP satellite rainfall data for runoff estimation in an ungauged watershed: a case study of Lam Paniang Watershed

Main Article Content

suban phonkasi
Haris Prasanchum
Jaturong Paksamsri
Kittiwet Kuntiyawichai4

Abstract

It is true that runoff has a close relationship with rainfall distributed over the basin, while streamflow and rainfall stations within the Northeast region is also found to be insufficient and inevitably affects the water management of the entire watershed. The purpose of this study was to apply the SWAT hydrological model for evaluating runoff in the Lam Paniang Watershed between 2010 - 2020 by using the bias-corrected GSMaP_NRT satellite rainfall data as input for runoff estimation in ungauged areas. When compared to the observed runoff at E.64 and E.68A stations, the results showed that the values of R2 > 0.6, NSE > 0.5, and PBIAS < 25% of daily runoff simulated by the bias-corrected GSMaP_NRT satellite rainfall data of 55 grid points covering the entire Lam Paniang Watershed indicate satisfactory model performance for simulation in ungauged catchment. Thereafter, the runoff for each sub-basin and its spatial maps can be determined. In conclusion, it can be stated that the application of SWAT model in combination with GSMaP_NRT satellite rainfall data could appropriately be used to evaluate the runoff in ungauged watershed, in which the obtained results can be beneficial for efficient water management planning and effective flood and drought mitigation strategies applied in the area. 

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Article)

References

สัญชัย เอี่ยมประเสริฐ. การเปรียบเทียบวิธีประมาณค่าน้ำฝนรายวัน ด้วยวิธีสารสนเทศภูมิศาสตร์บริเวณพื้นที่ราบลุ่มน้ำเจ้าพระยา[วิทยานิพนธ์]. วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต,สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์; 2554.

Chokngamwong R, Long SC. Thailand Daily rainfall and comparison with TRMM products. Journal of Hydrometeorology. 2008: 256-266.

ธีรวัฒน์ สุวรรณเลิศเจริญ. การประยุกต์แบบจำลอง SWAT ในการประเมินปริมาณน้ำท่า และตะกอนแขวนลอยจากพื้นที่ลุ่มน้ำขนาดเล็ก: กรณีศึกษาลุ่มน้ำย่อยแม่พูล. กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์]. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; 2554.

ไมตรี ศรีสุวรรณ. การเปรียบเทียบปริมาณฝนจากดาวเทียม TRMM กับสถานีตรวจวัดภาคพื้นดินเพื่อประเมินปริมาณน้ำท่าในลุ่มน้ำภูมิภาค [วิทยานิพนธ์] คณะวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.วิทยาเขตขอนแก่น; 2561.

Al-Dousari A, Milewski A, Din SU, Ahmed M. (2010). Remote sensing inputs to SWAT model for groundwater recharge estimates in Kuwait. Advances in Natural and Applied Sciences.2001; 4(1), 71-77.

ภูริภัทร์ ธูปกระโทก, รัศมี สุวรรณวีระกำธร. การตรวจสอบความใช้ได้ของข้อมูลปริมาณน้ำฝนจากดาวเทียม TRMM ในลุ่มน้ำภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารสมาคมสำรวจข้อมูลระยะไกลและสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศไทย. 2556;14(13): 14-21.

ฟาตา มรรษทวี. การประเมินค่าปริมาณฝนจากชุดข้อมูล GSMaP ในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ Paper presented at the ทรัพยากรธรรมชาติ สารสนเทศภูมิศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม นเรศวร ครั้งที่ 2; 2560.

เกศวรา สิทธิโชค, จุติเทพ วงษ์เพ็ชร, แพรววดี หงษาวง, ธีรศักดิ์ ซ้ายอ่อน. การศึกษาความแตกต่างของปริมาณน้ำท่าและพารามิเตอร์ของแบบจำลอง SWAT จากการใช้ข้อมูลฝนตรวจวัดและข้อมูลฝนภาพถ่ายดาวเทียม. วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ. 2565; 45(1): 07-123.

กรมชลประทาน. ข้อมูลโครงการศึกษาความเหมาะสมและผลกระทบสิ่งแวดล้อม. โครงการพัฒนาลุ่มน้ำลำพะเนียง. จังหวัดหนองบัวลำภู. กรมชลประทาน. กระทรวงกระเกษตรและสหกรณ์; 2556.

พงศกร พวงชมภู, หริส ประสารฉ่ำ. ผลกระทบการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อปริมาณน้ำท่าในอ่างเก็บน้ำเอนกประสงค์. วารสาร มทร.อีสาน ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 2558;9(1): 171-194.

Arnold AG, Srinivasan R, Muttiah RS, Williams JR. Large area hydrological modeling and assessment pert I: model development. Journal of American Water Resource Association. 1998; 34(1): 73–89.

Moriasi DN, Arnold JG, Liew, MWV, Bingner RL, Harmel RD, Veith TL (2007). Model evaluation guidelines for systematic quantification of accuracy in watershed simulations. Transactions of the American Society of Agricultural and Biological Engineers, 2007; 50(3): 885-900.