การศึกษาห่วงโซ่อุปทานวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่พริกตำบลหัวเรือ จังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหา การศึกษาห่วงโซ่อุปทานวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่พริกหัวเรือ จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีกลุ่มเป้าหมายคือ สมาชิกกลุ่มวิสาหกิจแปลงใหญ่พริกตำบลหัวเรือ เครื่องมือในการวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม  คำถามที่ใช้ในการสัมภาษณ์และสนทนากลุ่มจะใช้แนวทางของแบบจำลองอ้างอิงการดำเนินงานในโซ่อุปทาน (SCOR Model) ซึ่งเป็นเครื่องมือในการวัดผลของกระบวนการจัดการห่วงโซ่อุปทาน ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาที่พบในห่วงโซ่อุปทานกลุ่มวิสาหกิจแปลงใหญ่ตำบลหัวเรือ มีดังนี้ ปัญหาด้านผลผลิต  ได้แก่ ขาดแคลนเมล็ดพันธุ์ที่มีคุณภาพ ต้นทุนการผลิตสูง  ปัญหาด้านการตลาด ได้แก่ คุณภาพและปริมาณผลผลิตพริกไม่แน่นอน เกษตรกรขาดอำนาจในการต่อรอง มีการลักลอบนำเข้าพริกจากประเทศเพื่อนบ้าน และ เกษตรกรไม่สามารถควบคุมคุณภาพพริกที่ส่งออกขายในต่างประเทศ ปัญหาของผู้รวบรวม ได้แก่  ด้านการวางแผน ไม่มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลคำสั่งซื้อของลูกค้าก่อนเริ่มต้นปลูกพริกไปจนถึงเก็บเกี่ยว ด้านการจัดการผลผลิต คือ ปริมาณและคุณภาพไม่เป็นไปตามความต้องการของลูกค้า และมีการตัดราคากันเองระหว่างผู้รวบรวมกับผู้ค้าในตลาด และด้านการส่งมอบ คือ ต้นทุนการขนส่งสูง และต้นทุนการเก็บรักษาสูง คำแนะนำในการปรับปรุง ได้แก่ การกำหนดเป้าหมายผลผลิตทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพตามที่ลูกค้าต้องการในแต่ละปี การวางแผนยานพาหนะที่ใช้ในการขนส่งและวางแผนเส้นทางการขนส่ง หน่วยงานภาครัฐให้ความรู้ในเรื่องของการปลูกพริกแก่เกษตรกรอย่างเป็นรูปธรรม ตั้งแต่การปรับปรุงเมล็ดพันธุ์ การนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ามาปรับใช้ในกระบวนการผลิต รวมไปถึงวิธีการเก็บเกี่ยว การใช้ยาฆ่าแมลงให้มีปริมาณเหมาะสมเพื่อตอบสนองข้อกำหนดของลูกค้าต่างประเทศ การรณรงค์การปลูกพริกปลอดสารพิษอย่างเป็นรูปธรรม โดยโครงการวิจัยนี้ ก่อให้เกิดประโยชน์ในการศึกษาห่วงโซ่อุปทานของวิสาหกิจชุมชนพริกหัวเรือ เพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน พัฒนาศักยภาพความเข้มแข็งให้ชุมชนในพื้นที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ลดต้นทุน และเพิ่มรายได้ให้แก่ชุมชนท้องถิ่น