การศึกษากระแสจราจรคนเดินเท้าระดับมหภาคโดยการจำลองสถานการณ์การใช้โทรศัพท์มือถือระหว่างเดินและการเดินเร่งรีบ

บทคัดย่อ

บทความนี้ศึกษากระแสจราจรคนเดินเท้าโดยการจำลองสถานการณ์ โดยก่อนการจำลองนั้นได้ทำการสำรวจเบื้องต้นบริเวณทางเดินเท้าภายในสถานีรถไฟฟ้า MRT เพื่อสังเกตสัดส่วนของพฤติกรรมคนเดินเท้าอันคาดว่าจะส่งผลกระทบต่อกระแสจราจรคนเดินเท้า ได้แก่ พฤติกรรมการเดินอย่างเร่งรีบ และใช้โทรศัพท์มือถือระหว่างเดิน จากนั้นจึงออกแบบการจำลองสถานการณ์ เพื่อให้พฤติกรรมการเดินมีความหลากหลาย ได้แก่ สถานการณ์ปัจจุบันใช้สัดส่วนจากการสำรวจจริง สถานการณ์กำหนดให้สัดส่วนมีค่าสุดโต่ง และออกแบบกระแสจราจรให้มีความหนาแน่น (Density) ตั้งแต่ช่วงเบาบาง-หนาแน่น โดยผลการวิเคราะห์แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ (1) การเปรียบเทียบความเร็วในการเดินสถานการณ์ปัจจุบันกับสถานการณ์สุดโต่ง พบว่า เมื่อเพิ่มสัดส่วนคนเดินเร่งรีบ ส่งผลให้ความเร็วเฉลี่ยจากกระแสจราจรทั้งหมดสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเมื่อเพิ่มสัดส่วนคนใช้โทรศัพท์มือถือระหว่างเดิน ทำให้ความเร็วเฉลี่ยจากกระแสจราจรทั้งหมดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (2) สร้างแบบจำลอง Fundamental diagram พบว่า แบบจำลอง Northwestern มีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อเปรียบเทียบจากหลักเกณฑ์ทางสถิติ โดยแบบจำลองดังกล่าว สามารถนำไปคาดการณ์สภาพการจราจรคนเดินเท้า หรือใช้ในการออกแบบทางเดินให้เหมาะสมกับพฤติกรรมของกระแสจราจรในพื้นที่ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด