การจัดลำดับความเสี่ยงที่ส่งผลต่อปริมาณสินค้าคงคลังสำรองที่เหมาะสมด้วยกระบวนการวิเคราะห์เชิงลำดับขั้น กรณีศึกษา โรงงานผลิตผ้าเบรก

Main Article Content

ศศิกานต์ กล่อมวัฒนกุล
นพคุณ แสงเขียว
พีรภพ จอมทอง

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้เป็นการจัดลำดับความเสี่ยงที่ส่งผลกระทบต่อปริมาณสินค้าคงคลังสำรองที่เหมาะสมโดยใช้กระบวนการวิเคราะห์เชิงลำดับขั้น เพื่อประเมินน้ำหนักของความเสี่ยงแต่ละด้านในการจัดการปริมาณสินค้าคงคลังสำรองให้เหมาะสม วัตถุประสงค์หลักของงานวิจัยคือ (1) เพื่อศึกษาความเสี่ยงที่ส่งผลต่อปริมาณสินค้าคงคลังสำรอง และ (2) เพื่อจัดลำดับความสำคัญของความเสี่ยงที่ส่งผลกระทบ โดยผลการวิจัยที่ถูกรวบรวมผ่านแบบสอบถามจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องกับการจัดการวัตถุดิบเคมีในโรงงาน พบว่า ความเสี่ยงด้านคุณภาพของวัตถุดิบมีผลกระทบสูงสุดต่อปริมาณสินค้าคงคลังสำรอง คิดเป็นร้อยละ 29.25 รองลงมาคือความเสี่ยงด้านความสำคัญของวัตถุดิบ คิดเป็นร้อยละ 23.12 และความเสี่ยงด้านราคา คิดเป็นร้อยละ 14.03 เป็นความเสี่ยงที่ส่งผลกระทบต่อปริมาณสินค้าคงคลังสำรองมากที่สุดจากทั้งหมด 7 ด้าน ซึ่งข้อจำกัดการศึกษานี้คือการมุ่งเน้นเฉพาะวัตถุดิบเคมีในโรงงานกรณีศึกษา อาจไม่ครอบคลุมถึงวัตถุดิบอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการวางแผนและปรับปรุงการจัดการสินค้าคงคลังวัตถุดิบเคมีได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบและส่งเสริมการดำเนินงานที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

กองวิจัยเศรษฐกิจอุตสาหกรรม, สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม. สถานการณ์การผลิตก่อนและหลังโควิด-19. เข้าถึงได้จาก: https://www.oie.go.th/ [เข้าถึงเมื่อ 15 ม.ค. 2567].

สถาบันยานยนต์. Automotive Intelligence Unit. เข้าถึงได้จาก: https://data.thaiauto.or.th/ [เข้าถึงเมื่อ 15 ม.ค. 2567].

ธนพงษ์ ยิ้มสุขไพฑูรย์. การบริหารความเสี่ยงธุรกิจนำเข้าวัตถุอันตราย: กรณีศึกษาบริษัท T จำกัด [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2561.

Oliveira LC, Pacheco BCS, Piratelli CL. Multi-criteria approach to adjust demand forecast for products: application of analytic hierarchy process. Production. 2022;32:e20220006.

Sales ACM, Guimarães LGA, Veiga Neto AR, El-Aouar WA, Pereira GR. Risk assessment model in inventory management using the AHP method. Gestão & Produção. 2020;27(3):e4537.

แววมยุรา คำสุข. การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความเสี่ยงในโซ่อุปทานของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย. วารสารบริหารธุรกิจและการจัดการปริทัศน์. 2561;10(2):123-142.

Saaty TL. Decision making with the analytic hierarchy process. International Journal of Services Sciences. 2008;1(1):83-98.

สถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ (องค์การมหาชน). สถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ (องค์การมหาชน). เข้าถึงได้จาก: https://www.dti.or.th/ [เข้าถึงเมื่อ 5 มี.ค. 2567].

วรางคณา ประชาเกษม, จุฑาพิทย์ ลีลาธนาพิพัฒน์. การประยุกต์ใช้ทฤษฎี AHP ในการเลือกใช้รูปแบบเฟอร์นิเจอร์ กรณีศึกษา: ร้านสะดวกซื้อ. วารสารบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม. 2564;3(1):8-34.

ธันว์ระวี สุวรรณหงษ์. การจัดการสินค้าคงคลังเพื่อลดจำนวนการขนส่งในกรณีเร่งด่วน: กรณีศึกษา บริษัทผลิตเลนส์แว่นตา [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. [สถานที่ไม่ปรากฏ]: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2560.

Kırmızı SD, Ceylan Z, Bulkan S. Enhancing inventory management through safety-stock strategies—A case study. Systems. 2024;12(7): 260.

ภักษร ชลวิริยะกุล, จุฑาทิพย์ สุรารักษ์. การพัฒนาเกณฑ์การคัดเลือกผู้ส่งมอบอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งหนึ่ง. RMUTT Global Business and Economics Review. 2566;18(1): 103-123.

จักรกฤษณ์ โพดาพล. การสร้างแบบสอบถาม: กุญแจความสำเร็จของงานวิจัยเชิงสำรวจ. วารสารวิจัยศรีล้านนา. 2564;1(3):45-53.

พิศิษฐ ตัณฑวณิช, พนา จินดาศรี. ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2561;24(2):3-12.

วิระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. การศึกษาเปรียบเทียบการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาของเครื่องมือวิจัยด้วยเทคนิค IOC, CVR และ CVI. รังสิตสารสนเทศ. 2565;28(1):169-192.

กฤษฎิ จิตอารยะกุล, ชวัลยา ศรีไทย, ยุวนุช นันทวรพันธุ์, วรรณวิสา รื่นภิรมย์, ศิรยศ มหาชันธ์, สถาพร โอภาสานนท์. การพัฒนาตัวชี้วัดสำหรับการประเมินความเสี่ยงในโลจิสติกส์. วารสารบริหารธุรกิจ นิด้า. 2562;24(1):42-67.