การประยุกต์ใช้ DMAIC เพื่อลดความคลาดเคลื่อนของปริมาณคอนกรีตในงานโครงสร้างบ้านเดี่ยวา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงความแม่นยำของกระบวนการประมาณปริมาณคอนกรีตในงานโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กของการก่อสร้างบ้านเดี่ยว โดยประยุกต์ใช้ DMAIC เพื่อวิเคราะห์สาเหตุของความคลาดเคลื่อนและลดความคลาดเคลื่อนของปริมาณคอนกรีต โดยเริ่มจากการวิเคราะห์ข้อมูลต้นทุนของโครงการก่อสร้างบ้านเดี่ยวพื้นที่ใช้สอย 96 ตารางเมตร พบว่างานโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กมีสัดส่วนต้นทุนรวมสูงที่สุด คิดเป็นร้อยละ 17.4 ของต้นทุนโครงการทั้งหมด จึงถูกเลือกเป็นกระบวนการเป้าหมายสำหรับการปรับปรุง แนวทางการปรับปรุงประกอบด้วยการจัดทำแบบฟอร์มคำนวณปริมาณคอนกรีตมาตรฐาน การกำหนดใบตรวจสอบสำหรับตรวจสอบแบบก่อสร้าง การจัดทำคู่มือการปฏิบัติงาน สำหรับการคำนวณปริมาณคอนกรีต และการกำหนดค่า tolerance สำหรับการสั่งคอนกรีต ผลการปรับปรุงพบว่าความคลาดเคลื่อนของปริมาณคอนกรีตลดลงจากร้อยละ 8.3 เหลือร้อยละ 1.4 และปริมาณคอนกรีตที่คลาดเคลื่อนลดลงจาก 1.96 ลูกบาศก์เมตร เหลือ 0.33 ลูกบาศก์เมตร แสดงให้เห็นว่าแนวทาง DMAIC สามารถช่วยลดความคลาดเคลื่อนของปริมาณคอนกรีตและเพิ่มความแม่นยำของการประมาณปริมาณคอนกรีตในกรณีศึกษาได้อย่างเป็นระบบ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Antony J, Snee R, Hoerl R. Lean Six Sigma: yesterday, today and tomorrow. International Journal of Quality and Reliability Management. 2017;34(7):1073–1093.
Pepper MPJ, Spedding TA. The evolution of Lean Six Sigma. International Journal of Quality and Reliability Management. 2010;27(2):138–155.
Pheng LS, Hui MS. Implementing Six Sigma in construction. Journal of Construction Engineering and Management. 2004;130(4):482–489.
Tchidi MF, He Z, Li Z. Process improvement in construction using Six Sigma. Journal of Civil Engineering and Management. 2012;18(2):158–172.
Lee KL, Su Y. Applying Six Sigma to improve construction quality. Journal of Management in Engineering. 2013;29(4):450–455.
Pande PS, Neuman RP, Cavanagh RR. The Six Sigma way: how GE, Motorola, and other top companies are honing their performance. New York (NY): McGraw-Hill; 2000.
Kumar S, Sosnoski M. Using DMAIC Six Sigma to systematically improve shop floor production quality and costs. International Journal of Productivity and Performance Management. 2009;58(3):254–273.
Desai DA, Patel MB. Impact of Six Sigma in a developing economy: analysis on benefits drawn by Indian industries. Journal of Industrial Engineering and Management. 2009;2(3):517–538.
Pyzdek T, Keller P. The Six Sigma handbook. 4th ed. New York (NY): McGraw-Hill; 2014.
George ML. Lean Six Sigma for service. New York (NY): McGraw-Hill; 2003.
Antony J. Six Sigma in the UK service organizations: results from a pilot survey. Managerial Auditing Journal. 2004;19(8):1006–1013.
เฉลิมชาติ ธีระวิริยะ. การประยุกต์ใช้ซิกส์ซิกมาเพื่อป้องกันอุบัติเหตุในกระบวนการผลิต กรณีศึกษาโรงงานผลิตเซรามิก. วารสารวิศวกรรมศาสตร์และนวัตกรรม. 2568;18(4):13–25.
รามาวดี นัยวรรณ์, ชนนิกานต์ ทองทรง, ใยฟ้า ตระกูลสันติ. การประยุกต์ใช้ซิกส์ซิกมาเพื่อลดของเสียในกระบวนการผลิตแผ่นผนังคอนกรีตสำเร็จรูป: กรณีศึกษา บริษัท A. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 2567;14(1):53–64.
Stamatis DH. Failure mode and effect analysis: FMEA from theory to execution. 2nd ed. Milwaukee (WI): ASQ Quality Press; 2003.
Liu HC, Liu L, Liu N. Risk evaluation approaches in failure mode and effects analysis: a literature review. Expert Systems with Applications. 2013;40(2):828–838.
Gray D, Brown S, Macanufo J. Gamestorming: a playbook for innovators, rulebreakers, and changemakers. Sebastopol (CA): O'Reilly Media; 2010.