EFFECTS OF COPPER OXIDE AND TIN OXIDE ON THE APPEARANCE OF CERAMIC GLAZES AT 1230 °C
Keywords:
Ceramics glaze, Copper Oxide, Tin Oxide, Gloss, Glaze colorAbstract
This study aimed to investigate the effects of copper oxide (CuO) and tin oxide (SnO2) on the color development and surface appearance of ceramic glazes. A base glaze formulation was prepared using feldspar, dolomite, calcium carbonate, kaolin, and quartz, with copper oxide and tin oxide specifically added in proportions ranging from 1 to 6 wt%, resulting in 11 glaze compositions. All samples were fired at 1230 °C under an oxidation atmosphere. The results revealed that the most suitable glaze exhibited an average gloss value of 79.22 Gloss Units, with the optimal formulation consisting of 45% feldspar, 7.5% dolomite, 10% calcium carbonate, 7.5% kaolin, and 30% quartz. The addition of copper oxide and tin oxide at different levels significantly influenced the glaze color, which could be classified into three distinct ranges: (1) Formulations 1–3 produced light tones of grayish-green to bluish-green; (2) Formulations 4–6 developed darker grayish-green shades; and (3) Formulations 7–11 yielded deep green to greenish-black hues. These findings provide useful insights for the development of ceramic glazes with controlled color variations, particularly for small-to medium-scale ceramic industries seeking alternatives to commercial coloring materials. These findings are beneficial for the development of ceramic glazes and offer an alternative to the use of coloring oxides in place of commercial colorants.
References
ดรุณี วัฒนศิริเวช, และสุธี วัฒนศิริเวช. (2552). การวิเคราะห์แร่ดินเคลือบและตำหนิในผลิตภัณฑ์เซรามิก. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธมลวัฒน์ หิรัญชาติอนันต์. (2565). การพัฒนาสูตรเคลือบดอกซากุระโดยใช้นิเกิลออกไซด์เป็นสารให้สี. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 2(2), 23–31.
ปรีดา พิมพ์ขาวขำ. (2547). เซรามิกส์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราโมทย์ ปิ่นสกุล. (2552). การทำน้ำเคลือบเซรามิกส์จากเศษผงปูนปลาสเตอร์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 4(1), 63–71.
ไพจิตร อิ่งศิริวัฒน์. (2546). สีเซรามิกส์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ไพจิตร อิ่งศิริวัฒน์. (2547). รวมสูตรเคลือบเซรามิกส์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ไพจิตร อิ่งศิริวัฒน์. (2552). ตำหนิเซรามิกและแนวทางแก้ไข. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
สมศักดิ์ ชวาลาวัณย์. (2549). เซรามิกส์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2556). เครื่องปั้นดินเผาสโตนแวร์ (มผช. 930/2556). กรุงเทพฯ: สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม.
สุขุมาล สาระเกษตริน. (2564). เครื่องปั้นดินเผาการออกแบบและปฏิบัติงาน. กรุงเทพฯ: 50 Press Printing.
เอ็ททสึโซะ คาโต. (2553). หลักการทำเคลือบเซรามิก [The fundamentals of glaze preparation] (สมบูรณ์ อรัณยภาค, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ต้นฉบับพิมพ์ปี ค.ศ. 1980)
Mateeva, J. (2025). Preparation and study of red-colored copper-containing ceramic glaze fired in an oxidizing environment. Journal of Chemical Technology and Metallurgy, 60(3), 441–446. Doi: https://doi.org/10.59957/jctm.v60.i3.2025.9
Wang, Y., Yu, S., Chu, J., Chen, D., & Chen, J. (2018). Study on the copper and iron coexisted coloring glaze and the mechanism of the flambé. Journal of the European Ceramic Society, 38(10).
