การเพิ่มศักยภาพการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรด้วยเทคโนโลยี ตลาดดิจิทัลของชุมชนตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

บุษราภรณ์ มหัทธนชัย
ชนินทร์ มหัทธนชัย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สร้างกลยุทธ์ทางตลาดดิจิทัลของผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรของชุมชนตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ 2) พัฒนาสื่อเทคโนโลยีตลาดดิจิทัลของผลิตภัณฑ์ชุมชน 3) ประชาสัมพันธ์ช่องทางการตลาดของผลิตภัณฑ์ด้วยเทคโนโลยีตลาดดิจิทัล 4) การถ่ายทอดความรู้ด้านการตลาดดิจิทัลและการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีตลาดดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างคือ เกษตรกรและเยาวชนในชุมชนบ้านแม่สะป๊อก ตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 60 คน  วิธีการดำเนินงานโดย 1) การสร้างกลยุทธ์ทางการตลาดดิจิทัลโดยหลักการปฏิสัมพันธ์ของลูกค้ากับธุรกิจ 2) การสร้างสื่อเทคโนโลยีทางการตลาดดิจิทัลโดยสร้างตัวตนในแพลตฟอร์มออนไลน์สร้างเรื่องราวเนื้อหาและทำสื่อวิดีโอ ออกแบบตราสินค้า การเปิดร้านค้าออนไลน์ สร้างระบบตอบคำถามลูกค้า 3) การประชาสัมพันธ์โดยการนำคลิปวิดีโอสั้นมานำเสนอช่องทางแพลตฟอร์มออนไลน์  4) การจัดอบรมตลาดดิจิทัลและการใช้เทคโนโลยี  ผลลัพธ์ที่ได้พบว่า การนำเสนอสินค้าด้วย Facebook และ TikTok ผ่านการเล่าเรื่องราวทางสื่อทำให้มีกลุ่มลูกค้าเพิ่มขึ้น และการใช้โปรแกรมไลน์จะช่วยบริหารจัดการร้านและปิดการขายได้ เมื่อจัดอบรมถ่ายทอดความรู้ให้กับชุมชนในภาพรวมมีความพึงพอใจยู่ในระดับมาก (X̅ =4.30, S.D.=0.61) การเพิ่มศักยภาพการตลาดดิจิทัลด้วยเทคโนโลยีจึงเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากให้เติบโตในยุคดิจิทัล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มหัทธนชัย บ., & มหัทธนชัย ช. (2026). การเพิ่มศักยภาพการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรด้วยเทคโนโลยี ตลาดดิจิทัลของชุมชนตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ (ออนไลน์), 10(1), 23–38. สืบค้น จาก https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/scibru/article/view/262705
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการค้าภายใน. (2567). สถานการณ์ราคาสินค้าเกษตรและแนวทางพัฒนาช่องทางการตลาด. กรุงเทพฯ: กระทรวงพาณิชย์.

กิตติวุฒิ ศรีนวล. (2567). การพัฒนาทักษะดิจิทัลเพื่อยกระดับศักยภาพเศรษฐกิจชุมชน. วารสารการพัฒนาเชิงพื้นที่, 15(2), 115–132.

จิรวรรณ ปลั่งพงษ์พันธ์. (2566). การวิเคราะห์ต้นทุนทางการตลาดดิจิทัลสำหรับผลิตภัณฑ์ชุมชนโดยวิธีต้นทุนฐานกิจกรรมและการบริหารฐานกิจกรรม. วารสารรัชต์ภาคย์, 17(52), 433-449.

ชลธิชา แสงใส. (2568). ผลของการใช้วิดีโอสั้นแบบเล่าเรื่องต่อการรับรู้แบรนด์และพฤติกรรมผู้บริโภคไทย. วารสารบริหารธุรกิจดิจิทัล, 6(1), 45–59.

ณัฐนิชา ศรีบุญเรือ. (2567). ประสิทธิผลของ TikTok ในการส่งเสริมการตลาดผลิตภัณฑ์ชุมชน. วารสารนิเทศศาสตร์และสื่อใหม่, 12(3), 22–37.

ธนัชชยาณินทร์ ดอกสร้อยฟ้า, กาญจนา พันธุ์เอี่ยม และ สุดารัตน์ สุดสมบูรณ์.(2568). กลยุทธ์การตลาดดิจิทัลกับผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 5(3), 141-163.

นภาพร มณีวงศ์. (2565). การสร้างช่องทางการขายออนไลน์หลายแพลตฟอร์มเพื่อเพิ่มโอกาสทางการตลาดของเกษตรกรรายย่อย. วารสารเทคโนโลยีและนวัตกรรม, 8(4), 90–104.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560) การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

สิทธิพัฒน์ เพชรบุรีกุล, ณัฏฐุ์ชุดา วิจิตรจามรี และ วราภรณ์ พันธ์มณี. (2569). การเปิดรับการสื่อสารการตลาดดิจิทัล ความพึงพอใจต่อการส่งเสริมการขาย และความตั้งใจซื้อสินค้าผ่านแพลตฟอร์มพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้บริภค. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 30(2), 21-34.

สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2567). รายงานการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566-2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วิน. (2566). แผนพัฒนาท้องถิ่น (2566-2570) องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่. จาก https://www.maewin.go.th/Uploads/files/295.pdf.

Tueanrat, Y., Papagiannidis, S., & Alamanos, E. (2021). Going on a journey: A review of the customer journey literature. Journal of business research, 125, 336-353.