A Study of Natural Dye powder From Maphut (Garcinia dulcis (Roxb.) Kurz) bark for Silk Dyeing
Main Article Content
Abstract
The study of natural dye powder from Maphut (Garcinia dulcis (Roxb.) Kurz) bark for silk dyeing utilized UV-visible spectrophotometry to analyze absorbance values at a maximum wavelength ( ) of 425 nm. The preparation of the dye powder utilized sodium chloride (NaCl) as a precipitating agent. The results showed that the yield of the obtained dye powder was 3.03%. Regarding the dye absorption capacity on silk threads, it was found that the dye solution from the natural color powder had an absorbance value of 0.625. Color analysis using a chroma meter showed values of L* 82.553, a* 3.523, and b* 13.687, yielding a bright yellow shade. The solution exhibited acidic conditions ranging from 5.25 to 5.84. The color fastness to sunlight was at level 5 (very good), and the color fastness to washing was at level 3 (moderate). The advantages of the dye in powder form include its convenience of use, reduced preparation time, and the ability to be stored for years. Furthermore, precise usage amounts can be determined, which effectively helps control the color shade of the dye solution.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ก่อนเท่านั้น
References
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2550). ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3764 (พ.ศ. 2550) เรื่องแก้ไขมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ผ้า: ความปลอดภัยจากสีและสารเคมีที่เป็นอันตราย (แก้ไขครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: กระทรวงอุตสาหกรรม.
กัญญารัตน์ บุญสมวงศ์, กนกวรรณ ยันตะบุศย์, ภัชญา เสาเวียง, สมพร จันทมัตตุการ และวีรญา สิงคนิภา. (2566). การย้อมเส้นไหมด้วยเปลือกต้นเพกา. วารสารวิทยาศาสตร์ คชสาส์น, 45(1), 8-13.
คณารัตน์ เมฆแสน, นนทรีย์ ธงชัย, กิตติพศ บุญญะวัติพงศ์, พิมพ์อำไพ จันทร์แจ่ม, รณาวรรณ สุขแสวง และนาตยา โสนทอง. (2567). การรับรู้ลายผ้าอัตลักษณ์ประจำจังหวัดสุรินทร์.วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล, 13(1).
นพรัตน์ จันทร์ทำ, กุมผกา ทองเอี่ยม, ศิริวรรณ ชัยเชิดชู, ประภัสสร เวียงนนท์ และอรนุช นาคชาติ. (2560). การย้อมเส้นไหมด้วยเปลือกต้นพันชาด. วารสารวิทยาศาสตร์ คชสาส์น, 39(2), 45-58.
ปรางทิพย์ วงศ์แก้ว, อภิสรา บุญญาหาร, ผกายพร วรรณจันทร์ และอริศรา หิรัญกัญโญภาค. (2556). การเตรียมสีผงจากสีย้อมธรรมชาติ. รายงานโครงการวิชาโตรงการในงานเคมีสิ่งทอตามหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีเคมีสิ่งทอ คณะอุตสาหกรรมสิ่งทอและออกแบบแฟชั่น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
พรโพยม วรเชฐวราวัตร. (2560). เคมีพื้นฐานและสมดุลกรด-เบส. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แม้น อมรสิทธิ์, และอมร เพชรสม. (2535). Principles and techniques of instrumental analysis. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รวิเทพ มุสิกะปาน. (2564). การพัฒนาเฉดสีย้อมธรรมชาติจากภูมิปัญญาผ้าโฮลสีสู่การต่อยอดนวัตกรรมผลิตภัณฑ์สิ่งทอไหมแบรนด์เติมเต็มสตูดิโอ. Journal of fine arts, 12(1), 207-238.
วัฒนา ชยธวัช, และ อุบล ชื่นสาราญ. (2563). มะพูดไม้ผลที่มีสรรพคุณเป็นยา. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยปทุมธานี, 1(2), 59-70.
วสันต์ ประชุมของ. (2546). การย้อมสีเส้นไหมด้ายฝ้ายด้วยสีย้อมธรรมชาติจากครั่ง. รายงานปัญหาพิเศษปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุวิมล หงษ์สาม. (2557). ศึกษาและพัฒนากระบวนการเพิ่มจํานวนเฉดสีย้อมธรรมชาติบนด้ายฝ้ายด้วยห้อม เพื่อประยุกต์ใช้ในการออกแบบผลิตภัณฑ์สิ่งทอ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2552). มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม มอก. 121 เล่ม 3: วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 3 ความคงทนของสีต่อการซักด้วยสบู่ หรือสบู่และโซดา. กรุงเทพฯ: สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม.
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2552). มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม มอก. 121 เล่ม 14: วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 14 การประเมินการเปลี่ยนสีและการเปื้อนสีโดยใช้เกรย์สเกลและเครื่องมือ. กรุงเทพฯ: สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม.
อัจฉราวรรณ สุขเกิด. (2567). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าย้อมสีธรรมชาติเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มของกลุ่มอาชีพมัดย้อมมัดยิ้ม ตำบลบางขะแยง อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 26(1), 39-52.
Hyde, A.M., Zultanski, S.L., Waldman, J.H., Zhong, Y.L., Shevlin, M., & Peng, F. (2017). General principles and strategies for salting-out informed by the Hofmeisterseries. Organic Process Research & Development, 21(9), 1355-1370.
Iinuma, M., Ito, T., Tosa, H., Tanaka, T., & Riswan, S. (1996). Five new xanthones from Garcinia dulcis. Journal of Natural Products, 59(5), 472-475.
Li, X., Chen, B., Zhao, X., & Chen, D. (2018). 2-phenyl-4,4,5,5-tetramethylimidazoline-1-oxyl 3-oxide radical (PTIO•) trapping activity and mechanisms of 16 phenolic xanthones. MDPI Journals, 23(7), 1692. https://doi.org/10.3390/molecules23071692
Mongkholrattanasit, R., Saiwan, C., Rungruangkitkrai, N., Punrattanasin, N., Sriharuksa, K., Klaichoi, C., & Nakpathom, M. (2016). Eco-Dyeing of Silk Fabric with Garcinia dulcis (Roxb.) Kurz Bark as a Source of Natural Dye. Journal of Natural Fibers, 13(1), 65-76.
Silberberg, M. S. (2003). Chemistry: The molecular nature of matter and change (3rded.). McGraw-Hill.
Thepthong, P., Phongpaichit, S., Carroll, A. R., Voravuthikunchai, S. P., & Mahabusarakam, W. (2017). Prenylated xanthones from the stem bark of Garcinia dulcis. Phytochemistry Letters, 21, 32-37.