ความเปราะบางของครัวเรือนเกษตรกรในพื้นที่ต้นน้าบ้านโหล๊ะหาร อ.ป่าบอน จ.พัทลุง

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเปราะบางของครัวเรือนเกษตรกรในพื้นที่ต้นน้ำบ้านโหล๊ะหาร อ.ป่ าบอน จ.พัทลุงโดย วิเคราะห์ข้อมูลจากกการคำนวณค่าความเปราะบาง 3 ตัวชี้วัดหลัก ได้แก่ การเปิดรับผลกระทบความอ่อนไหวในการรับผลกระทบ และศักยภาพในการรับมือกับผลกระทบผลการศึกษาพบว่า ครัวเรือนเกษตรกรในอัตรา ส่วนมากที่สุดร้อยละ 43.53 มีค่าความเปราะบางเฉลี่ยอยู่ที่ 2.82 จัดอยู่ในระดับปานกลาง รองลงมาคือมีความเปราะบางอยู่ในระดับสูงและระดับต่ำ ร้อยละ 37.65 และ 18.82 ตามลำดับ ระบบเกษตรเชิงเดี่ยวและระบบเกษตรผสมผสานมีความเปราะบางอยู่ในระดับปานกลาง ซึ่ง ระบบเกษตรเชิงเดี่ยวมีความเปราะบางสูงด้านศักยภาพในการรับมือกับผลกระทบอาชีพทำสวนยางพาราและผลไม้มีความเปราะบางปานกลาง ในขณะที่อาชีพปลูกผักมีความเปราะบางสูง ดังนั้นข้อเสนอแนะในการลดความเปราะบางของพื้นที่ มี 2 แนวทาง คือ1) การลดความเสี่ยงจากการใ ช้พื้นที่ด้านการเกษตร ด้วยการทำวนเกษตร และเกษตรแบบผสมผสาน และ 2) การเพิ่มศักยภาพในการรับมือหรือปรับตัวให้เข้ากับสภาพปัญหาในปัจจุบัน ด้วยการรวมกลุ่มและการจัดการทรัพยากรน้ำ