Development of the Preparation Methods for Qualified Cassumunar Ginger Powder Based on Thai Herbal Pharmacopoeia Standards
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนาวิธีเตรียมผงไพลที่มีคุณภาพตามตำรามาตรฐานยาสมุนไพรไทย โดยแบ่งตัวอย่างเหง้าไพลเป็น 3 กลุ่ม 5 ตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มที่ 1 นึ่งฆ่าเชื้อที่อุณหภูมิ 121 หรือ 115 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 นาที กลุ่มที่ 2 แช่สารละลายด่างทับทิม (KMnO4) ที่ความเข้มข้น 100 ppm หรือ 200 ppm เป็นเวลา 15 นาที และกลุ่มที่ 3 กลุ่มควบคุม (ไม่ผ่านกระบวนการลดการปนเปื้อนจุลินทรีย์) พบว่าการนึ่งฆ่าเชื้อที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส 15 นาที ผ่านเกณฑ์มาตรฐานตำรามาตรฐานยาสมุนไพรไทยส่วนอีก 4 ตัวอย่าง ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานด้านการปนเปื้อนจุลินทรีย์ เมื่อวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยไพลด้วยเทคนิค GC-MS พบว่าการนึ่งฆ่าเชื้อที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส 15 นาที มีองค์ประกอบหลักทางเคมี คือ Triquinacene, 1,4-bis(methoxy) (48.86%), Terpinene-4-ol (8.49%), Sabinene (6.94%), 2-Allyl-1, 4-dimethoxy-3-methyl-benzene (6.12%) และ β-Sesquiphellandrene (6.09%) และเมื่อเปรียบเทียบ % relative peak area กับกลุ่มควบคุม พบว่าองค์ประกอบหลักในกลุ่มการนึ่งฆ่าเชื้อที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส 15 นาที มีเปอร์เซ็นต์น้อยกว่ากลุ่มควบคุม อย่างไรก็ตามการนึ่งฆ่าเชื้อที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส 15 นาที เป็นวิธีที่เหมาะสมในการเตรียมผงไพลที่ได้คุณภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พัฒนาระบบยาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: สามเจริญพาณิชย์.
[2] นันทนา กลิ่นสุนทร ชมพูนุท นุตสถาปนา และปริชญา มาประดิษฐ. (2557). “การส?ำรวจคุณภาพยาสมุนไพร
ในเขตสาธารณสุขที่ 4 และ 5”, วารสารกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์. 56(1), 40-51.
[3] จิตรา ชัยวัฒน์ จิรานุช แจ่มทวีกุล สันติพงศ์ วงศ์เพ็ญทักษ์ และปรัชญาพร อินทองแก้ว. (2557). “ความปลอดภัย
ของยาจากสมุนไพรในบัญชียาหลักแห่งชาติ”, วารสารกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์. 56(3), 123-134.
[4] เชาวลิต มณฑล. (2556). “การฉายรังสีแกมมา: กระบวนการท?ำไร้เชื้อส?ำหรับผลิตภัณฑ์สมุนไพร”, วารสารไทย
ไภษัชยนิพนธ์. 8(1), 41-54.
[5] Chusri, S., Subhadhirasakul, S., Tahyoh, N., Billateh, C., Chaowuttikul, C., Chorachoo, J. and
Voravuthikunchai, S.P. (2012). “Effect of Different Decontamination Methods on
Microbiological Aspects Bioactive Constituents and Antibacterial Activity of Turmeric
(Curcuma longa Linn.) Powder”, European Journal of Medicinal Plants. 2(4), 276-289.
[6] ทวีภรณ์ คีรีคช ธวัชชัย ศรีสุวรรณ รอกีเยาะ ตาเละ โรสนานี เหมตระกูลวงศ์ สาปีน๊ะ เจ๊ะสะอิ และสนั่น ศุภธีรสกุล.
(2557). “ผลของเวลาและอุณหภูมิในการนึ่งฆ่าเชื้อต่อคุณภาพของผงขมิ้นชัน”, วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ.
17(1), 57-67.
[7] Sukul, S. and Sheth, M. (2012). “Can Sanitizers Reduce Microbial Load of Coriander Leaves”,
Nutrition & Food Science. 42(1), 12-20.
[8] Ministry Of Public Health. (2009). Thai Herbal Pharmacopoeia. Vol.1. Department of Medical
Sciences, Bangkok: Prachachon.
[9] Ministry Of Public Health. (2009). Thai Herbal Pharmacopoeia. Vol.3. Department of Medical
Sciences, Bangkok: Prachachon.
[10] Sukrasno, Waningsih E.S. and Fidrianny, I. (2014). “Heating Effect of Ginger (Zingiber officinale Rosc)
in Content of Volatile Oil and Oleoresin”, International Journal of Research in
Pharmaceutical Sciences. 5(2), 132-136.
[11] Sukattal, U., Rugthaworn1, P., Punjee1, P., Chidchenchey, S. and Keeratinijakal, V. (2009).
“Chemical Composition and Physical Properties of Oil from Plai (Zingiber cassumunar Roxb.)
Obtained byHydro Distillation and Hexane Extraction”, Kasetsart Journal - Natural Science.
43(5), 212-217.
[12] Bua-in, S. and Paisooksantivatana, Y. (2009). “Essential Oil and Antioxidant Activity of Cassumunar
Ginger (Zingiberaceae: Zingiber montanum (Koenig) Link ex Dietr.) Collected from Various
Parts of Thailand”, Kasetsart Journal - Natural Science. 43(3), 467-475.
[13] Bhuiyan, N.I., Chowdhury, J.U. and Begum, J. (2008). “Volatile Constituents of Essential Oils
Isolated from Leaf and Rhizome of Zingiber cassumunar Roxb”, Bangladesh Journal of
Pharmacology. 3, 69-73.
[14] Singh, C.B., Manglembi, N., Swapana, N. and Chan, S.B., (2015). “Ethnobotany, Phytochemistry
and Pharmacology of Zingiber cassumunar Roxb. (Zingiberaceae)”, Journal of Pharmacognosy
and Phytochemistry. 4(1), 01-06.
