การประยุกต์ใช้แนวคิดลีนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่จัดเก็บสินค้า กรณีศึกษา บริษัทตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์ประตูและหน้าต่าง

Main Article Content

อุไรวรรณ วรรณศิริ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้นำเสนอการประยุกต์ใช้แนวคิดลีนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่จัดเก็บสินค้า กรณีศึกษา บริษัทตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์ประตูและหน้าต่าง ซึ่งมาจากปัญหาการวางสินค้าในคลังสินค้าไม่เป็นระบบ ส่งผลให้สินค้าที่อยู่ในคลังสินค้ามีจำนวนไม่ตรงกับข้อมูลที่แท้จริงในระบบและทำให้เกิดความล่าช้าในการค้นหาสินค้า โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาระบบการจัดเก็บสินค้าในคลังสินค้าของบริษัทตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์ประตูและหน้าต่าง 2) นำแนวคิดลีนมาประยุกต์ใช้ในคลังสินค้าของบริษัทตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์ประตูและหน้าต่าง วิธีการดำเนินงานวิจัยประกอบด้วย การเก็บข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูล นำไปสู่การแก้ไขโดยการนำแนวคิดลีนมาประยุกต์ใช้ เพื่อเปรียบเทียบความสูญเปล่าของข้อมูลจำนวนสินค้าและพื้นที่จัดเก็บสินค้าก่อนและหลังแก้ไขปัญหา ผลการศึกษาเปรียบเทียบการตรวจนับสินค้าแบบดั้งเดิมกับการนำแนวคิดลีนมาประยุกต์ใช้ โดยทดสอบกับสินค้า 5 อันดับแรกที่พบความผิดพลาดในการตรวจนับมากที่สุดพบว่า การตรวจนับสินค้าแบบดั้งเดิมมีความถูกต้อง 83.12 % ในขณะที่การนำแนวคิดลีนมาประยุกต์ใช้มีความถูกต้อง 97.95 % คิดเป็นอัตราความสูญเปล่าที่ลดลงรวม 14.83 % และพื้นที่การจัดเก็บสินค้าที่ได้รับการออกแบบใหม่ ทำให้ลดความสูญเปล่าด้านระยะทางและเวลาในการค้นหาสินค้า ส่งผลให้สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่จัดเก็บสินค้าได้ดียิ่งขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
[1]
วรรณศิริ อ., “การประยุกต์ใช้แนวคิดลีนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของพื้นที่จัดเก็บสินค้า กรณีศึกษา บริษัทตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์ประตูและหน้าต่าง”, NKRAFA J.Sci Technol., ปี 15, ฉบับที่ 1, น. 67–78, ธ.ค. 2019.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชุติระ ระบอบ. (2552). การจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน.พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร:จามจุรีโปรดักท์.

ธนิต โสรัตน์. (2552). คู่มือการจัดการคลังสินค้าและการกระจายสินค้า. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: ประชุมทอง พริ้นติ้ง.

ธิญาดา ใจไหมคร้าม. (2559). การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการคลังสินค้า กรณีศึกษาคลังสินค้า 2 ราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร (ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ)

นิวัฒน์ เดชอำไพ และกาญจนา เศรษฐนันท์. (2557). การเพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการผลิตชุดชั้นในสตรี โดยประยุกต์ใช้แนวคิดการผลิตแบบลีน. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการมหาวิทยาลัยขอนแก่น. 7(2): 13-27.

สมาคมนิวเคลียร์แห่งประเทศไทย. แผนภูมิก้างปลา (Fishbone Diagram or Ishikawa Diagram). สืบค้น 8 ธันวาคม 2561, จาก: http://www.nst.or.th/article/article492/article492082.html

ประภาศรี พงศ์ธนาพาณิช. (2555). การสร้างความมีเสถียรภาพของระบบการผลิตกับแนวคิดการผลิตแบบลีน. วารสารการจัดการสมัยใหม่ Modern Management Journal. 10(2): 1-7.

ไพศาล ลาภสมบูรณ์ชัย และณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2558). การลดความสูญเปล่าในกระบวนการบรรจุหอมหัวใหญ่ โดยเทคนิคการผลิตแบบโตโยต้า : ศึกษาโรงงานถาวรการเกษตร. วารสารสุทธิปริทัศน์. 29(92): 218-235.

วิทยา สุหฤทดำรง. (2556). LEAN HOSPITALS ปรับปรุงคุณภาพ ความปลอดภัยผู้ป่วยและความพึงพอใจของพนักงาน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: อี.ไอ.สแควร์ สำนักพิมพ์.

ศิ-ต รอดเครือวัลย์. (2552). LEAN ยุคใหม่...สไตล์ Simple. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: ปัญญาชนสำนักพิมพ์.

สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). (2552). Kaizen Best Practices. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น) สำนักพิมพ์.

สุชาดี ธำรงสุข, วันชัย แหลมหลักสกุล และสมนึก วิสุทธิแพทย์. (2559). การลดความสูญเปล่าในกระบวนการผลิตของโรงงานผลิตเครื่องปรับอากาศ วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.26(3):451-461.

อำพรรณ เช้าจันทร์ และชิณโสณ์ วิสิฐนิธิกิจา.(2561) การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการคลังสินค้า กลุ่มบริษัทซัมมิท. Veridian E-Journal สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 11(3): 1409-1418.

อุไรวรรณ วรรณศิริ. (2561). การลดความสูญเปล่าของคลังวัตถุดิบโดยระบบการระบุลักษณะด้วยคลื่นความถี่วิทยุ กรณีศึกษาโรงงานผลิตอาหารสัตว์น้ำ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลนีนายเรืออากาศ. 14: 57-67.

G. Mark. LEAN HOSPITALS. (2009). New York: CRC Press Taylor & Francis Group.

Liker, J.K. & Meier, D. (2006). The Toyota Way Fieldbook: A Practical Guide for Implementing Toyota’s 4Ps. New York: New York: McGraw Hill Inc.