การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อเวลาในการฝึกอบรมศิษย์การบินโดยใช้หลักการ Scheduling and Planning
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาและวิเคราะห์ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการฝึกอบรมศิษย์การบิน
และสร้างแบบจำลองในการจัดตารางการบินโดยใช้หลักการ Scheduling and Planning
เพื่อวิเคราะห์จำนวนศิษย์การบิน จำนวนครูการบินและจำนวนเครื่องบินที่เหมาะสมภายใต้ข้อจำกัดต่าง ๆ โดยเริ่มต้นจากการกำหนดตัวแปรและสร้างสมการต่าง ๆ ขึ้น จากนั้นนำมาสร้างแบบจำลองการจัดตารางการบินและดำเนินการวิเคราะห์ค่าตัวแปรต้นที่แตกต่างกัน ผลลัพธ์ที่ได้คือ ระยะเวลาที่ใช้ในการฝึกอบรมศิษย์การบินที่น้อยที่สุด ซึ่งจะออกมาในรูปแบบของกราฟ และเมื่อทำการวิเคราะห์ค่าจากกราฟที่ได้แล้ว สามารถสรุปผลการวิจัยได้ดังนี้
- 1. การเพิ่มจำนวนเครื่องบิน มีผลต่อการลดเวลาการจบหลักสูตรของศิษย์การบิน
ได้จนถึงจุดอิ่มตัวที่ 8 ลำ ซึ่งเท่ากับจำนวนพื้นที่การฝึกบิน หากมีจำนวนเครื่องบินมากกว่า 8 ลำ
ก็จะไม่มีนัยยะสำคัญในการลดเวลาการจบหลักสูตรของศิษย์การบินแต่อย่างใด - 2. การเพิ่มจำนวนครูการบินมีผลต่อการลดเวลาจบหลักสูตรการบินของศิษย์การบินได้มากกว่าการเพิ่มจำนวนเครื่อง เพราะครูการบินนั้นถูกบังคับด้วยกฎการบินเช่นกัน ดังนั้นจำนวน
ครูการบินที่น้อยเกินไป ส่งผลให้เสียเวลาไปกับการพักของครูการบินก่อนที่จะขึ้นบินในเที่ยวต่อไป
โดยจุดอิ่มตัวของอัตราส่วนครูการบินต่อศิษย์การบินอยู่ที่ครูการบินจำนวน 3 คน ต่อศิษย์การบินจำนวน 4 คน
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง กองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ หรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ก่อนเท่านั้น
