การนำระบบอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งมาใช้ในหน่วยงานที่มีข้อจำกัดการใช้งานอินเทอร์เน็ต กรณีศึกษาโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยธิราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การนำระบบอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) มาใช้งานในโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช (รร.นนก.) เป็นสิ่งไม่สามารถกระทำได้ เนื่องจากระบบ IoT ไม่ใช่บุคคล ไม่มีบัญชีผู้ใช้ ไม่สามารถระบุตัวตนเพื่อขอใช้งานอินเทอร์เน็ตได้ ไม่สามารถสื่อสารข้อมูลกับอินเทอร์เน็ตได้ ผู้ใช้จากอินเทอร์เน็ตจึงไม่สามารถควบคุม
สั่งการระบบ IoT ที่ติดตั้งภายใน รร.นนก. ได้ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์แก้ปัญหาดังกล่าวด้วยการใช้เซิร์ฟเวอร์ nkrafacs.rtaf.mi.th ที่สามารถเข้าถึงได้จากอินเทอร์เน็ตและจากเครือข่ายภายใน รร.นนก. รวมทั้งระบบ IoT โดยไม่ต้องมีบัญชีผู้ใช้ที่มีสิทธิใช้งานอินเทอร์เน็ต โดย nkrafacs.rtaf.mi.th ติดตั้งเว็บเซิร์ฟเวอร์และฐานข้อมูล MySQL ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการสื่อสารข้อมูลระหว่างผู้ใช้จากอินเทอร์เน็ตกับอุปกรณ์ IoT
งานวิจัยนี้ใช้ ESP-01s และ ESP Relay Module เขียนคำสั่งโปรแกรมด้วยภาษา Arduino จำลองเป็นระบบ IoT ควบคุมการเปิดปิดหลอดไฟฟ้า ในส่วนของการควบคุมโดยผู้ใช้จะเป็นเว็บเพจเขียนด้วยภาษา PHP เปิดใช้งานด้วยเว็บเบราว์เซอร์บนโทรศัพท์เคลื่อนที่ หรือบนแท็บเล็ตพีซี หรือบนคอมพิวเตอร์ได้ ผลการวิจัยผู้ใช้จากทุกที่ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตสามารถควบคุมสั่งการระบบ IoT เปิดหรือปิดหลอดไฟฟ้าที่ติดตั้งภายใน รร.นนก. ได้ แก้ปัญหาที่เป็นโจทย์ของการวิจัยได้
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง กองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ หรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
2. ประเสริฐศักดิ์ อู่อรุณ. (2561). การออกแบบและการดำเนินการรวบรวมข้อมูลสำหรับอุปกรณ์อินเทอร์เน็ต ของสรรพสิ่งเพื่อบ้านอัจฉริยะ. Veridian E-Journal, Science and Technology Silpakorn University, 5(3): 53-63.
3. ไพโรจน์ เหลืองวงศกร, วรพล ลีลาเกียรติสกุล, สุรณพีร์ ภูมิวุฒิสาร, พัชวรัทย์ พิพัฒน์ธนอุดมดี. (2560). การประยุกต์ใช้ ESP8266 สำหรับระบบรักษาความปลอดภัยที่บ้าน. วารสารวิทยาการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร, 7(2): 44-55.
4. กิตติเชษฐ์ นนทะสุด, พีรพนธ์ ตัณฑ์จยะ. (2562). ระบบควบคุมการใช้พลังงานไฟฟ้าภายในห้องเรียนแบบอัตโนมัติ ด้วยเทคโนโลยี Internet of thing: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชียฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 13(1): 159-171.
5. วอนชนก ไชยสุนทร. (2558). Internet of Things เมื่อทุกสิ่งเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, 14(2): 727-733.
6. โอฬาร เชี่ยวชาญ, อนุกิจ เสาร์แก้ว. (2560). การบูรณาการประยุกต์ใช้ RFID (Radio Frequency Identification) และ iOT (Internet of thing) ผ่านระบบคลาวด์(Cloud Computing) สำหรับการจัดการโลจิสติกส์. วารสารวิชาการคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 10(2): 109-119.
