การไต่ไกลและไว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ความเร็วไต่ของอากาศยานที่รู้จักกันดีได้แก่ ความเร็วมุมไต่สูงสุด (Vx) และความเร็วอัตราไต่สูงสุด (Vy) ความเร็วทั้งสองมีพื้นฐานอยู่บนหลักการทางกลศาสตร์การบิน แต่เป็นความเร็วต่ำเกินไป ทำให้ใช้งานไม่สะดวกด้วยเหตุต่าง ๆ ผู้ผลิตอากาศยานจึงกำหนดความเร็วไต่อื่น ๆ ขึ้นจากประสบการณ์ การศึกษานี้เสนอให้กำหนดความเร็วไต่เพิ่มเติมเรียกว่า “ความเร็วไต่ไกลและไว” (Vff) ซึ่งตั้งอยู่บนหลักการทางกลศาสตร์การบิน ทำให้ได้ระยะทางภาคพื้นเพิ่มขึ้นในเวลาจำกัด และเป็นความเร็วที่ใกล้เคียงกับความเร็วไต่ของผู้ผลิต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง กองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ หรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Federal Aviation Administration. (2016). FAA-H-8083-25B, Pilot’s Handbook of Aeronautical Knowledge.Oklahoma City:United States Department of Transportation.
B.W. McCormick. (1995).Aerodynamics Aeronautics and Flight Mechanics. Second Edition. New York: John Wiley & Sons, Inc.
Cessna Aircraft Company. (1978). Pilot’s Operating Handbook Skyhawk 1978 Model 172N. Wichita: Cessna Aircraft Company.
The Boeing Company. (2005). 737-800W Flight Planning and Performance Manual. Revision Number 3.Seattle: Commercial Aviation Services, Boeing Commercial Airplanes.
Airbus SE. (2017).A318/A319/A320/A321 Flight Crew Operating Manual. Issue Date 17 Oct 2017. Toulouse: Airbus SE.
Study Flight. (2020). Climbing. Retrieved on October 5, 2020, from https://www.studyflight.com
B.W. McCormick. (1979). Aerodynamics Aeronautics and Flight Mechanics. New York: John Wiley & Sons, Inc.
A. O' Connor and D. Kearney. (2018). Evaluating the Effect of Turbulence on Aircraft During Landing and Take-OffPhases.International Journal of Aviation, Aeronautics, and Aerospace. 5(4): 1-15.
T.A. Sukhairi. (2012). Analysis Take-off and Landing Performance for Boeing 747.Journal Contribution. Online Published.
Y. Zhou, N. Zhang, C. Li, Y. Liu and P. Huang. (2018). Decreased Takeoff Performance of Aircraft due to Climate Change. Climatic Change. 151: 463-472.
F. Gallard, M. Meaux, M. Montagnac, B. Mohammadi. (2013). Aerodynamic Aircraft Design for Mission Performance by Multipoint Optimization. 21st AIAA Computational Fluid Dynamics Conference, San Diego. Online Published.
J.N. Ostler, W.J. Bowman, D.O. Snyder, T.W. McLain. (2009). Performance Flight Testing of Small, Electric Powered Unmanned Aerial Vehicles. International Journal of Micro Air Vehicles. 1(3): 155-171.
