ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการผ่านเกณฑ์การตรวจวัดทางเวชศาสตร์การบิน ของนักศึกษา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมและสถานการณ์การสอบของนักศึกษาการบิน ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการผ่านเกณฑ์ตรวจวัดทางเวชศาสตร์การบิน และวิเคราะห์แบบจำลองความสัมพันธ์ระหว่างค่าของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการผ่านเกณฑ์การตรวจวัดทางเวชศาสตร์การบินของนักศึกษาการบินในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างเป็น นักศึกษาการบิน จำนวน 250 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า สภาพแวดล้อมและสถานการณ์การสอบของนักศึกษาการบินเต็มไปด้วยความอบอุ่น ความเห็นอกเห็นใจ และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกันและกัน ขณะที่ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการผ่านเกณฑ์ตรวจวัดทางเวชศาสตร์การบินของนักศึกษาการบินในประเทศไทย มากที่สุดคือปัจจัยด้านการจูงใจของครูการบินนอกจากนี้ผลการวิเคราะห์แบบจำลองความสัมพันธ์ระหว่างค่าของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการผ่านเกณฑ์การตรวจวัดทางเวชศาสตร์การบินของนักศึกษาการบินในประเทศไทย พบว่า ตัวแปรอายุ ชั้นปี และรายได้ ร่วมกันอธิบายความผันแปรของปัจจัยต่อความสำเร็จในการผ่านเกณฑ์ได้ร้อยละ 14.8 โดยปัจจัยที่มีอำนาจในการทำนายความสำเร็จในการสอบได้ดีที่สุดคือ อายุ ชั้นปี และรายได้ตามลำดับ
คำสำคัญ: นักศึกษาการบิน, ความสำเร็จ, เวชศาสตร์การบิน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง กองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ หรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
โพสต์ทูเดย์ (11 ก.ค. 2558). ไลฟท์สไตล์สุขภาพ. สืบค้น 1 มกราคม 2565, จาก www.posttoday.com.
คนินทร์ สุพิริยะนันท์, รัตพงษ์ สอนสุภาพ. (2557). การสร้างนักบินมืออาชีพของประเทศไทย. วารสารกากรเงิน การ
ลงทุน กการตลาด และการบริหารธุรกิจ,4(1),259-272.
สถาบันการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย. (2560). หลักสูตรภาคอากาษ ศิษย์การบิน. กรุงเทพฯ: สถาบันการบิน
พลเรือนแห่งประเทศไทย.
Ahmed, L. (1993). Women and gender in Islam: Historical roots of a modern debate. Yale University Press.
Lee, I. M., Shiroma, E. J., Lobelo, F., Puska, P., Blair, S. N., Katzmarzyk, P. T. Wells, J. C., (2012). Effect of
physical inactivity on major non-communicable diseases worldwide: An analysis of burden of disease and life
expectancy. The Lancet, 380 (9838), 219–229.
Rhodes, R. E., Janssen, I., Bredin, S. S. D., Warburton, D. E. R., & Bauman, A. E., (2017). Physical activity: health
impact, prevalence, correlates and interventions. Psychology & Health, 32 (8), 942–975.
Perera, T., Frei. S., Frei, B., & Bobe, G., (2015). Promoting Physical Activity in Elementary Schools: Needs
Assessment and a Pilot Study of Brain Breaks. Journal of Education and Practice,6 (15), 55-64.
Allport G.W., (1937). Personality: A Psychological Interpretation. New York: Holt, Rinehart & Winston.
McCrae, R. R., & Costa Jr, P. T. (1989). More reasons to adopt the five-factor model. New York: Harpers and
Row.
Costa, P. T., & McCrae, R. R. (1992). Normal personality assessment in clinical practice: The NEO Personality
Inventory. Psychological assessment, 4(1), 5.
ภานุวัฒน์ ราชสมัคร. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติหน้าที่ป้องกันปราบปรามของข้าราชการตำรวจ
สถานีตำรวจภูธรสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราช
วิทยาลัย.
กล้าหาญ ณ น่าน. (2557). อิทธิพลของคุณลักษณะบุคลิกภาพ และความพึงพอใจที่มีต่อการปรับตัวในการทำงานของผู้
เข้าสู่ตลาดแรงงานหน้าใหม่. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
Arkoff, A. (1968). Adjustment and mental health. New York: McGraw-Hill.
Black, J. S., & Gregersen, H. B. (1991). Antecedents to cross-cultural adjustment for expatriates in Pacific Rim
assignments. Human relations, 44(5), 497-515.
Roy, S. C. & Andrew, H. A. (1991). The Roy’s Adaptation Model. The definitive statement. Norwalk: CT
Appleton and Lange.
ชนนนาถ เทพลิบ. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการผ่านเกณฑ์การตรวจวัดทางเวชศาสตร์การบินของศิษย์การบินใน
ประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรังสิต.
สถาบันเวชศาสตร์การบิน. (2563). ทักษะการบินดี. กรุงเทพ: สถาบันเวชศาสตร์การบินกองทัพอากาศ.
สิทธิเดช เหมืองสิน. (2557). การพัฒนาเกณฑ์การประเมินพฤติกรรมด้านทักษะที่ไม่ใช่เทคนิคของนักบินไทย.
ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
วิรันดา บุญวงศ์วรรณ์. (2561). อุปสรรคที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าสู่อาชีพนักบินพาณิชย์ในประเทศไทยของนักศึกษา
ปริญญาตรี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนศักดิ์ เจริญธรรม. (2561). การพัฒนาโปรแกรมพัฒนาครูวิทยาศาสตร์ในการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการคิดอย่างมี
วิจารณญาณของนักเรียน โรงเรียนมัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา,30(1),12-16.