การศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์สาหรับการหาเส้นทาง เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากอากาศยานที่เกิดอุบัติเหตุ

Main Article Content

เกรียงไกร ทานา

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและประยุกต์ใช้กระบวนการของระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) สาหรับใช้เป็นแนวทางในการนาไปค้นหาเส้นทางที่เหมาะสมที่สุดในการช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากอากาศยาน ที่เกิดอุบัติเหตุ โดยผู้วิจัยได้ทาการค้นคว้า รวบรวมข้อมูลงานวิจัย วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในด้านต่าง ๆ รวมถึงรวบรวมเอกสารที่เกี่ยวกับการค้นหาและช่วยชีวิต ทั้งด้านการทหาร และการช่วยชีวิตขององค์กรรัฐบาลและเอกชน โดยดาเนินการวิจัยแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) หลังจากนั้นวิเคราะห์ปัญหาและความต้องการของการเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย เพื่อหาแนวทางในการแก้ปัญหาได้อย่างถูกต้องเหมาะสม จากนั้นทาการวิเคราะห์รูปแบบและเทคโนโลยีของระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์โดยใช้การวิเคราะห์โครงข่าย (Network Analysis) และการวิเคราะห์การตัดสินใจแบบพิจารณาหลายเกณฑ์ (Multi-Criteria Decision Analysis) จนได้รูปแบบการนาข้อมูลมาใช้จัดทาข้อมูลพื้นที่เป็นกระบวนการแรก จากนั้นเปลี่ยนข้อมูลแผนที่เป็นระบบพิกัดแล้วนาไปสร้างในระบบฐานข้อมูลสัมพันธ์ จากนั้นจึงสามารถนาข้อมูลไปเขียนชุดคาสั่งจนประมวลผลลัพธ์ได้เป็นกระบวนการของเทคโนโลยีระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ที่เชื่อมโยงกันเป็นเส้นทางสาหรับเข้าช่วยเหลือผู้ประสบภัยให้ปลอดภัยและมีความรวดเร็วที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
[1]
ทานา เ., “การศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์สาหรับการหาเส้นทาง เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากอากาศยานที่เกิดอุบัติเหตุ”, NKRAFA J.Sci Technol., ปี 19, ฉบับที่ 1, น. 104–116, มิ.ย. 2023.
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กองทัพอากาศ. (2563). ยุทธศาสตร์กองทัพอากาศ 20 ปี (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2563). สืบค้น 12 มีนาคม 2565,

จาก www.rtaf.mi.th/th/Documents/Publication/RTAF%20Strategy_Final_04122563.pdf

สุพิจจารณ์ ธรรมวาทะเสรี. (2563). แนวทางการพัฒนาการใช้อากาศยานไร้คนขับช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติ.

วารสารรัฏฐาภิรักษ์, ปีที่ 64(3): 10-18.

ชัญญาวัจน์ สถิตภัทรสมบัติ และ ภูมิพัฒน์ ดวงกลาง. (2564). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีภูมิสารสนเทศและการส่งข้อมูล

ผ่านเครือข่ายเซลลูลาร์ในการติดตามอากาศยานสำหรับการค้นหาและช่วยชีวิต.วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

นายเรืออากาศ, ปีที่ 17(1) : 60 - 70.

อุทุมพร อินทร์จอหอ และ ธัญญรัตน์ ไชยคราม. (2552). การวิเคราะห์โครงข่ายด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์

เพื่อหาแบบจำลองที่ตั้งที่เหมาะสมสำหรับจุดรองรับขยะมูลฝอยในพื้นที่เทศบาลนครนครราชสีมา. วารสาร

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี., มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ปทุมธานี.

Andrew, J. H., Stefan, H., & Elisabeth, B. (2008). A multi-objective model for environmental investment decision

making. Comput. Oper. Res., 35(1), 253–266.

Worrall, L. (1991). Spatial analysis and spatial policy using geographic information system. London: Belhaven Press.

เสาวลักษณ์ เทียนส้ม. (2564). การประยุกต์ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อจัดสรรจุดจอดรถฉุกเฉินสำหรับบริการ

ผู้สูงอายุ กรณีศึกษา พื้นที่เมือง จังหวัดพิษณุโลก. ภาควิชาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม คณะเกษตรศาสตร์

ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, มหาวิทยาลัยนเรศวร.พิษณุโลก.

ภาคินัย ชัยเจริญวุฒิ และคณะ. (2563). การประยุกต์ใช้ข้อมูลหลายปัจจัยเชิงพื้นที่และเวลาร่วมกับข้อมูลจากสื่อสังคม

ออนไลน์ด้วยวิธีการแสดงผลข้อมูลสำหรับการจัดสรรจุดจอดรถพยาบาลฉุกเฉิน. วารสารไทยการวิจัยดำเนินงาน. 8(1): 26 -36.

ธัญญรัตน์ ไชยคราม. (2561). การประยุกต์ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อวิเคราะห์เส้นทางการท่องเที่ยว เขตพื้นที่

เมือง ต้องห้าม...พลาดในกลุ่มการท่องเที่ยวภาคกลาง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, ปีที่ 26 (7): 1117 - 1127.

อาคีรา ราชเวียง. (2561). การพัฒนาระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์เพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมท่องเที่ยวลุ่มแม่น้ำท่าจีน.

วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, ปีที่ 12 (28): 37 - 51.

สรญา แก้วพิทูลย์. (2555). การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมศาสตร์ (GIS) เพื่อวิเคราะห์หาพื้นที่เสี่ยงต่อการระบาด

โรคมาลาเรียในจังหวัดสุรินทร์. รายงานการวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ปีงบประมาณ พ.ศ.2554. นครราชสีมา.

สุพิชฌาย์ ธนารุณ และ จินตนา อมรสงวนสิน. (2553). การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการกำหนด

พื้นที่เสี่ยงอุทกภัยจังหวัดอ่างทอง. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม, ปีที่ 6(2): 19-34.