การวิเคราะห์หาเส้นทางที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดจากการใช้แผนที่ 3 มิติเพื่อเข้าช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุทางอากาศยาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างออกแบบโปรแกรมเพื่อวิเคราะห์หาเส้นทางจากแผนที่ 3 มิติที่ได้จากอากาศยานไร้คนขับ และ 2) เพื่อสนับสนุนโปรแกรมให้กรมปฏิบัติการพิเศษ กองทัพอากาศ นำไปใช้วิเคราะห์หาเส้นทางที่ปลอดภัยและใกล้ที่สุด ในการเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุทางอากาศยาน
โดยผู้วิจัยวิเคราะห์หาเส้นทางจากแผนที่ 3 มิติที่ได้เก็บรวบรวมข้อมูลในพื้นที่โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินท-กษัตริยาธิราช อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี บริเวณเนินเขามะกอก ซึ่งผู้วิจัยได้เลือกใช้วิธีการแบบละโมบ (Greedy Algorithm) ในการเขียนชุดคำสั่งในการวิเคราะห์เพื่อหาเส้นทางที่ตรงตามข้อจำกัดในการหลีกเลี่ยงความชันที่มากกว่า 60 องศา โดยผลการวิจัย พบว่า โปรแกรมสามารถวิเคราะห์หาเส้นทางที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุทางอากาศยานได้จริง ซึ่งโปรแกรมสามารถแสดงการหลีกเลี่ยงเส้นทางที่มีความชันมากกว่า 60 องศาได้ตรงตามข้อจำกัดของหน่วยค้นหาและช่วยชีวิตผู้ประสบอุบัติเหตุทางอากาศยาน ช่วยลดเวลาในการวางแผนของทีม และลดความล่าช้าในการเข้าช่วยชีวิต ผู้ประสบอุบัติเหตุทางอากาศยาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง กองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
- บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ หรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนายเรืออากาศ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กองทัพอากาศ. (2561.) ยุทธศาสตร์กองทัพอากาศ 20 ปี (พ.ศ.2561 - 2580). กองทัพอากาศ.
ประเสริฐ ทองเจริญ. (2557). การขนย้ายผู้ประสบภัย. สืบค้น 20 เมษายน 2564, จาก https://www.oap.go.th/images/
documents/offices/baea/proap/training/ Move_andLift.pdf
ธีรพันธ์ แก้วดอก. (2561). การช่วยเหลือและค้นหาผู้ประสบภัยให้เร็วที่สุดรวมไปถึงการขนย้ายอุปกรณ์ช่วยเหลือต่าง ๆ.
สืบค้น 26 เมษายน 2564, จาก http://park.dnp.go.th
ปิยรัตน์ งามสนิท และ ธรา อั่งสกุล. (2564). ขั้นตอนวิธีประเภทละโมบ (Greedy algorithm). สืบค้น 4 พฤษภาคม 2564,
จาก http://207545-Other-879540-3-10-20210621%20(1).pdf
Kleinberg, Jon and Tardos, Éva. (2014). Algorithm design. Harlow : Pearson new international ed.
สุพรรณิกา โกยสิน. (2559). ภูมิศาสตร์เทคนิค:บทที่ 4 ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ . กรุงเทพฯ: ด่านสุทธา การพิมพ์ จำกัด.
Federal Interagency Coordinating Committee on Digital Cartography. (1990). Reports Working Group. A Summary of GIS
Use in the Federal Government, U.S. Federal Government.
Wisconsin State Cratographer’s Offiec. (2002). GIS basics. Retrieved on May 16, 2021, from http://www.geography. wisc.edu/
sco/gis/basics.htm#definition
ครรชิต มาลัยวงศ์. (2529). ระบบข้อมูลภูมิศาสตร์. ไมโครคอมพิวเตอร์. กรุงเทพฯ: 24, 60-64.
อุเทน ทองทิพย์. (2555). ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์สำหรับการศึกษาท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร.
เพชรชฎา สุวรรณโชติ และ นาถนเรศ อาคาสุวรรณ. (2561). การแสดงแผนที่เส้นทางที่เหมาะสมเพื่อสนับสนุน
การตัดสินใจเชิงพื้นที่ ในการเข้าถึงผู้ป่วยฉุกเฉินบนเครือข่ายอินเตอร์เน็ต : กรณีศึกษาเขตพื้นที่ เทศบาลนครสงขลา
และเทศบาลเมืองเขารูปช้าง จังหวัดสงขลา. ในการประชุมวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ระดับชาติ ครั้งที่ 1,
ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 20 - 21 สิงหาคม 2561. สงขลา.
กันย์กิติมา ตาปะบุตร และ คณะ. (2561). การประยุกต์ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์สร้างแบบจำลอง เพื่อจัดสรรจุดจอดรถ
ฉุกเฉินสำหรับบริการผู้สูงอายุ อำเภอชื่นชม จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 27(3), 381-394.
พัชรา รักษาคม. (2559). การพัฒนาระบบค้นหาเส้นทางที่เหมาะสมที่สุดในการเข้าถึงผู้ป่วยฉุกเฉินบนระบบออนไลน์
ในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์, มหาวิทยาลัยนเรศวร พิษณุโลก).
