Diversity of Plants at Pa Khao Noi Temple, Muang District, Burirum Province

Main Article Content

รุ่งเรือง งาหอม
ธีรารัตน์ จีระมะกร

Abstract

A survey of plant biodiversity at Pa Khao Noi temple, Muang district, Burirum Province was conducted by stratified random sampling method. Nine temporary sample plots, 40x40 m, were established and sub-quadrats of 10x10, 4x4 and 1x1 m were divided in the areas of fertile, medium-fertile, and infertile forests. The results of this research indicated that the plants found in the area of Khao Noi temple were 38 families and 58 species consisting of 17 families and 20 species in trees; 22 families and 29 species in sapling plants; and 34 families and 43 species in seedling plants. There were 5 families and 6 species in the rubber plants used in the coating basketwork by resin. Shorea obtuse Wall, had the Relative Density (RDE) 20%, Relative Frequency (RFQ) 19.35%, Relative Dominance (RDO) 23.15% and Importance Value Index (IVI) 62.93%. Pentacme siamensis had the RD 15.48%, relative frequency 9.67%, relative dominance 20.46% and M 45.99%. Pterocarpus indicus Willd. had the RDE 5.80%, RFQ 2.41 %, RDO 3.89% and M 12.20%. Dillenia obovata (Blume) Hoogland. had the RDE 0.39%, RFO 0.78%, RDO 0.20% and II 1.38%. Canarium subulatum Guillaumin. had the RDE 1.93%, RFQ 0.80%, RDO 0.20% and IV 2.96%. Buchanania latifolia Roxb. had the RDE 6.45%, RFO 9.67%, RDO 3.86% and IV 20.08%. The results of this study can be used as a basic information for management of forest resources in Pa Khao Noi temple.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
งาหอมร., & จีระมะกร ธ. (2018). Diversity of Plants at Pa Khao Noi Temple, Muang District, Burirum Province. Journal of Science and Technology Buriram Rajabhat University, 2(1), 59-74. Retrieved from https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/scibru/article/view/243250
Section
Research Articles

References

กมลวรรณ เรือนก้อน และฐิติมา บุญมา. (2557), ความหลากหลายทางชนิดพันธุ์และการใช้ประโยชน์ ของพืชพื้นล่างและไม้หนุ่มในสวนวนเกษตรบ้านหล่ายโพธิ์ อําเภอบางระกําจังหวัดพิษณุโลก วิทยานิพนธ์ วท.ม. (ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม), พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยนเรศวร

กรมป่าไม้. (2553). คู่มือการเรียนรู้ด้วยตนเองของชุมชนด้านความหลากหลายทางชีวภาพของพืช กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. (2557), ยางนา สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2560. จาก http://www.phargarden.com.

ดอกรัก มารอด. (2556). การสุ่มตัวอย่างพืชในแนวการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพ. กรุงเทพฯ : อักษรสยามการพิมพ์

วัฒนชัย ตาเสน, และคณะ. (2557). ความหลากหลายทางชีวภาพของสวนป่าแม่หอพระจังหวัดเชียงใหม่, กรุงเทพฯ : ศูนย์วิจัยป่าไม้ คณะวนศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

วันวิสา พิลึก, ประสงค์ สงวนธรรม และสุระ พัฒนเกียรติ. (2557) ความหลากหลายของไลเคนในสังคมพืชอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ วารสารวนศาสตร์, 33(1): 1-10

สมบัติ อัปมระกา. (2555), การอนุรักษ์และสร้างเสริมฐานทรัพยากรชุมชนอย่างยั่งยืนกรณีศึกษาป่าชุมชนโคกหินลาดหนองคูนาดูนจังหวัดมหาสารคาม, มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

สุชาติ กุลกิตติยานนท์. (2559). ตํานานวัดป่าเขาน้อย บุรีรัมย์, สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2560. จาก http://www.facebook.com.

สํานักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช. (2556). แนวทางการจัดเก็บข้อมูลและวิเคราะห์การกักเก็บคาร์บอนและ ความหลากหลายทางชีวภาพในป่าชุมชน, กรุงเทพฯ : กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ ปาและพันธุ์พืช

_. (2551). การอนุรักษ์และใช้ประโยชน์ไม้วงศ์ยาง, กรุงเทพฯ : กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ปาและพันธุ์พืช.

องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) (2558). การวางแปลงสํารวจและเก็บข้อมูลสําหรับโครงการประเภทป่าไม้. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2560. จาก http://tvertgo.or.th

องค์การสวนพฤกษศาสตร์. (2557) ยางนา สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2560 จาก http://www.qsbg.org องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้. (2558), ความหลากหลายทางชีวภาพ ของสวนป่า อ.อ.ป. ที่ผ่านการรับรองการจัดการป่าไม้อย่างยั่งยืนตามมาตรฐานสากล. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2560. จาก http://www.fio.co.th.

อดิศัย รุ่งวิชานิวัฒน์. (2546) ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับน้ํายาง และองค์ประกอบต่าง ๆ ในน้ํายางปัตตานี : คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี