การศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลของยาแก้ไอมะขามป้อมและยาอมมะแว้งกับ ยาเม็ดเดกซ์โทรเมทอร์แฟนในการรักษาอาการไอในกลุ่มผู้ป่วยความดันโลหิตสูง ที่ได้รับผลข้างเคียงจากการใช้ยาอีนาลาพริลของผู้มารับบริการ โรงพยาบาลค่ายพิชัยดาบหัก จังหวัดอุตรดิตถ์
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This comparative research The objective was to study and compare the effects of the use of Makhampom cough syrup and Mawaeng lozenge with dextromethorphan on cough in patients who had side effects from using enalapril. Come to receive services at Phichai Dab Hak Camp Hospital. Uttaradit Province, a total of 63 people, divided into 3 groups, 21 people per group. Research tools include questionnaires. Statistics used in data analysis include percentages, means, standard deviations, and ONEWAY ANOVA statistics. The research results found that After the experiment, Mawaeng amulet had a higher average value than Makhampom cough syrup. and dextromethorphan Comparative results of the effectiveness of Indian gooseberry cough syrup and Mawang lozenges and dextromethorphan tablets for treating cough in high blood pressure patients who have side effects from enalapril. In the physical, mental and social aspects There is a statistical significant difference of 0.01.As a result, this study is good for the use of herbal products. To replace modern medicine with increased use.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ก่อนเท่านั้น
References
กนกพร ระนาดแก้ว, สมบูรณ์ เจตลีลา, อัจฉรา แก้วน้อย, ศุภรัตน์ ดวนใหญ่ และกัญจนภรณ์ ธงทอง. (2565). บทบาทของมอลโทรเดกซ์ตรินและสารช่วยตอกตรงในการพัฒนาตํารับยาเม็ดอมแก้ไอประสะมะแว้งซึ่งมีและไม่มีเกล็ดสะระแหน่ II: การเลือกตํารับที่เหมาะสมเมื่อแต่งรสต่างกัน 3 รส. วารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม, 2(1), 84-98.
กองเภสัชกรรม สำนักอนามัย. (2562). ยาแก้ไอมะขามป้อมและยาอมมะแว้ง. สืบค้น 18 มกราคม 2566, จาก http://www.pharmbma.com/drug-list/m/318-ma-waeng-lozenges.
กลุ่มงานเภสัชกรรมและกลุ่มงานคุ้มครองผู้บริโภคและเภสัชสาธารณสุข. (2562). ฉลากเสริมยา อีนาลาพริล. สืบค้น 15 มกราคม 2566, จาก https://fdakorat.files.wordpress.com.
การประชุมวิชาการร้านยาแห่งประเทศไทยครั้งที่ 1. (2563). ความดันโลหิตสูงสิ่งที่น่ารู้และต้องรู้. กรุงเทพฯ: สมาร์ทดิสเนซารี จำกัด.
ขนานฟ้า ฤทธิ์จรูญ. (2563). ความน่าเชื่อถือของแบบสอบถาม Leicester cough questionnaire ฉบับภาษาไทยในการประเมินการไอเฉียบพลัน. สืบค้น 18 มกราคม 2566, จาก https://app.gs.kku.ac.th/images/img/support/grc2020/pdfpresent//MMP7.pdf.
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. (2553). Dextromethorphan. สืบค้น 17 มกราคม 2566, จาก https://pharmacy.mahidol.ac.th/th/knowledge/article/5/ยาแก้ไอ-เดกซ์โทรเมทอร์แฟน-dextromethorphan.
ชวัลวลัย เมฆสวัสดิชัย. (2562). การประเมินผลนโยบายส่งเสริมการใช้ยาจากสมุนไพรของสถานพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุขในจังหวัดสระบุรี ปีงบประมาณ 2560. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก, 17(3), 516-526.
ธนพนธ์ กีเวียน. (2561). การเปรียบเทียบผลการใช้ตำรับยาแก้ไอฝางและยาแก้ไอน้ำดำต่ออาการไอในผู้ป่วยติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบน. สืบค้น 17 มกราคม 2566, จาก https://thaicam.go.th/wp-content/uploads/2019/06/9-3.pdf.
บุษบา จินดาวิจักษณ์ม. (2560). ยารักษาโรคความดันโลหิตสูงใช้อย่างไร. วารสารเภสัชกรรม โรงพยาบาล, 6(3), 10-11.
ปารยะ อาศนะเสน. (2554). อาการไอ. สืบค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2564, จาก https://www.rcot.org/datafile/_file.
ผกากรอง ชวัญข้าว. (2558). การใช้ยาจากสมุนไพร ทดแทนยาแผนปัจจุบัน. ศูนย์หลักฐานเชิงประจักษ์ด้านการแพทย์แผนไทยและสมุนไพร โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร.
พิชานันท์ ลีแก้ว. (2561). สมุนไพรแก้ไอมะขามป้อม. สืบค้น 18 มกราคม 2566, จาก https://www.thailandplus.tv/archives/132661.
เยาวลักษณ์ หอมวิเศษวงศา. (2557). ประสิทธิผลยาอมสมุนไพรมะขามป้อมในการลดอาการเจ็บคอเสียงแหบหลังการใส่ท่อช่วยหายใจเพือวางยาสลบ. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 23(1), 75-82.
ระพินทร์ โพธิ์ศรี.(2553). สถิติเพื่อการวิจัย. อุตรดิตถ์: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. โรงพยาบาลค่ายพิชัยดาบหัก. (2565). รายงานข้อมูลผู้รับบริการผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลค่ายพิชัยดาบหัก. อุตรดิตถ์: มณฑลทหารบกที่ 35.
วีณา นุกูลการ. (2557). การศึกษาสารสำคัญที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพจากพืชพื้นเมืองภาคอีสานของประเทศไทย. นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหิดล.
ศรินทร์รัตน์ จิตจำ, สิริรัตน์ เลาหประภานนท์, วสันต์ หะยียะห์ยา, และณัฐ ขนิษฐา. (2562). การศึกษาตำรับยาสมุนไพรของหมอพื้นบ้านในการรักษาโรคหืด.
นครศรีธรรมราช: คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.
สมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย. (2558). แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงในเวชปฏิบัติทั่วไป พ.ศ. 2555 ปรับปรุง พ.ศ.2558. สืบค้น 17 มกราคม 2566, จาก http://www.thaihypertension.org.
อำพล บุญเพียร. (2561). ประสิทธิผลของการนวดด้วยน้ำมันไพร และน้ำมันปาล์มต่ออาการปวดกล้ามเนื้อ คอ บ่า ไหล่ ในนักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีทางการแพทย์และสาธารณสุข กาญจนาภิเษก. นนทบุรี: วิทยาลัยเทคโนโลยีทางการแพทย์และสาธารณะสุข.
