ผลของความเข้มข้นของตัวยับยั้งและปริมาณเซลล์เริ่มต้นต่อการเพิ่มจำนวนเชื้อบาซิลลัส (EFFECT OF INHIBITORS AND INITIAL CELL CONCENTRATIONS ON THE ENRICHMENT BACILLUS CEREUS )

ผู้แต่ง

  • วิภาวดี สงัดกิจ การจัดการความปลอดภัยอาหาร สาขาเทคโนโลยีการหมัก คณะอุตสาหกรรมอาหาร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
  • อาณัติ ดีพัฒนา ภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • อาลักษณ์ ทิพยรัตน์ ภาควิชาวิศวกรรมอาหาร คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

คำสำคัญ:

บาซิลลัสซีเรียส, โพลีมัยซินบีซัลเฟต, อะม็อกซีซิลลิน, เซฟไตรอะโซน, ความเข้มข้นของสารยับยั้ง, ความเข้มข้นเริ่มต้นของเซลล์

บทคัดย่อ

             โดยปกติแล้วกระบวนการคัดเลือกเชื้อจุลินทรีย์บาซิลลัสซีเรียสจะใช้เพียงโพลีมัยซินบีซัลเฟตความเข้มข้น 10 มิลลิกรัมต่อลิตรเท่านั้น ที่ความเข้มข้นดังกล่าวเชื้อบาซิลลัสจะเจริญได้ตามปกติ แต่เชื้อแข่งขันกลุ่มแกรมบวกอื่นๆ ก็สามารถเจริญได้เช่นกัน ส่งผลให้เกิดความลำบากในการวิเคราะห์ผล โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับตัวอย่างในอุตสาหกรรมที่ต้องการความถูกต้องและรวดเร็ว งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของจำนวนเชื้อจุลินทรีย์เริ่มต้นและความเข้มข้นของสารยับยั้งชนิดต่างๆ ที่มีผลต่อการเจริญของเชื้อจุลินทรีย์บาซิลลัสในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ทำการคัดเลือกชนิดเหลว สารยับยั้ง 3 ชนิดที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ โพลีมัยซินบีซัลเฟต อะม็อกซีซิลลินและเซฟไตรอะโซน ที่ระดับความเข้มข้นเท่ากับที่ใช้ตามมาตรฐาน (10 มิลลิกรัมต่อลิตร) ครึ่งหนึ่งของมาตรฐาน (5 มิลลิกรัมต่อลิตร) และสูงกว่ามาตรฐานหนึ่งเท่า (20 มิลลิกรัมต่อลิตร) ความเข้มข้นของเชื้อบาซิลลัสที่ศึกษาได้แก่ 101 103 และ 105 โคโลนีต่อมิลลิลิตร โดยทำการศึกษาในอาหารเหลวชนิด Tryptic Soy Broth (TSB) และทำการนับจำนวนบนอาหารเลี้ยงเชื้อชนิด Tryptic Soy Agar (TSA) หลังจากบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส นาน 24 ชั่วโมง ผลวิจัยพบว่าเซฟไตรอะโซนที่ความเข้มข้น 20 มิลลิกรัมต่อลิตร เป็นสารยับยั้งที่ให้ผลดีที่สุดซึ่งไม่ส่งผลกระทบต่อการเจริญของบาซิลลัส สำหรับอะม็อกซีซิลลินออกฤทธิ์ในการยับยั้งบาซิลลัสอย่างรุนแรงที่ความเข้มข้นเชื้อต่ำในทุกๆ ความเข้มข้นของสารยับยั้ง โดยทั่วไปความเข้มข้นของสารยับยั้งที่มากจะไปเพิ่มความเป็นพิษของอาหารจำเพาะและมีผลกับความเข้มข้นของเซลล์เริ่มต้นที่น้อยและมีผลโดยตรงกับการฟื้นตัวเพิ่มจำนวนของ B. cereus ที่ปริมาณความเข้มข้นของเซลล์เริ่มต้นน้อยทำให้เกิดการเจริญที่มีลักษณะ Lag phase ที่ยาวนานและบางครั้งให้การแปรผลที่ผิดพลาด (False negative) เนื่องจากผลของตัวยับยั้งที่มีความแรงมาก ดังนั้นการเลือกใช้สารคัดเลือกที่เหมาะสมจึงมีความสำคัญ

Downloads

References

[1] Al-Abri, S. Seif; Al-Jardani, K. Amina; Al-Hosni, S. Mohammed; Kurupb, J. Padmamohan; Al-Busaidi, S; and Beeching, J. Nicholas. (2011, May). A Hospital Acquired Outbreak of Bacillus cereus Gastroenteritis, Oman. Journal of Infection and Public Health. 4: 180-186.
[2] Wamnes, J. (2011, February). Outbreak at Okeechobee Correctional Institution. Food for Thought. Food and Waterborne Disease Program. USA.
[3] EFSA (European Food Safety Authority), ECDC (European Centre for Disease Prevention and Control). (2016). The European Union summary report on trends and sources of zoonoses, zoonotic agents and food-borne outbreaks in 2015. EFSA Journal. 14(12): 231. http://dx.doi.org/10.2903/j.efsa.2016.4634. (4634).
[4]Ehling-Schulz, M; Fricker, M; and Scherer, S. (2004). Bacillus cereus, the Causative Agent of an Emetic Type of Food-Borne Illness. Molecular Nutrition & Food Research. 48(7): 479-487.
[5] Bottone, EJ. (2010). Bacillus cereus, a Volatile Human Pathogen. Clinical Microbilogy Reviews. 23(2): 382-398.
[6]Schlegelova, J; Brychta, J; Klimova, E; Napravnikova, E; and Babak, V. (2008). The Prevalence of and Resistance to Antimicrobial Agents of Bacillus cereus Solates from Foodstuffs. Veterinarni Medicina. 48(1): 331-338.
[7]USFDA. (2009). Unilever Conducts Nationwide Voluntary Recall of Slim-Fast® Ready-to-Drink Products in Cans Due to Possible Health Risk. Retrieved January 2, 2013, from http://www.fda.gov
[8]Tallent, SM; Kotewicz, KM; Strain, EA; and Bennett, RW. (2012). Efficient Isolation and Identification of Bacillus cereus Group. Journal of AOAC International. 95(2): 446-451.
[9] Donovan, KO. (1958). A Selective Medium for Bacillus cereus in Milk. Journal of Applied Microbiology. 21(1): 100-103.
[10] Wong, M.H; Zeng, L; Liu, J.H; and Chen, S. (2013). Characterization of Salmonella Food Isolates with Concurrent Resistance to Ceftriaxone and Ciprofloxacin. Foodborne Pathogens and Disease. 10(1): 42-46.
[11] Wagner, RD; Johnson, SJ; Cerniglia, CE; and Erickson, BD. (2011). Bovine Intestinal Bacteria Inactivate and Degrade Ceftiofur and Ceftriaxone with Multiple Beta- Lactamases. Antimicrobial Agents and Chemotherapy. 55(11): 4990-4998.
[12] Qadri, S.M; Ueno, Y; and Cunha, B.A. (1996). Susceptibility of Clinical Isolates to Expanded-Spectrum Beta-Lactams Alone and in the Presence of Beta-Lactamase Inhibitors. Chemotherapy. 42(5): 334-342.
[13]Fazlani, SA; Khan, SA; Faraz, S; and Awan, MS. (2011). Antimicrobial Susceptibility of Bacterial Species Identified from Mastitic Milk Samples of Camel. African Journal of Biotechnology. 10(15): 2959-2964.
[14]Chon, JW; Hyeon, JY; Park, JH; Song, KY; Kim, JH; and Seo, KH. (2012). Improvement of Mannitol-Yolk-Polymyxin B Agar by Supplementing with Trimethoprim for Quantitative Detection of Bacillus cereus in Foods. Journal of Food Protection. 75(7): 1342-1345.
[15]Gottfried, M; Orrego, C; Keynan, A; and Halvorson, HO. (1979). Specific Inhibition of Outgrowth of Bacillus subtilis Spores by Novobiocin. Journal of Bacteriology. 138(2): 314-319.
[16]Abd, AHA; Abood, AS; and AbdelA'Al, NI. (2012). Study the Susceptibility of Bacillus cereus Isolated from Milk and Milk Products to Antibiotics. Journal of Kerbala University. 10(3): 1-4.
[17]ISO. (2006). Microbiology of Food and Animal Feeding Stuffs-Horizontal Method for the Determination of Low Numbers of Presumptive Bacillus cereus- Most Propable Number Tecnique and Detection Method. International Organization for Standardization. Geneva.
[18] Khueankhancharoen, J; and Thipayarat, A. (2011). Application of Modified Drop Plate Technique (MDPT) and Logistic Model to Optimize Non-Selective Substrates for Salmonella Typhi Resuscitation. Asian Journal of Food and Agro-industry. 4(6): 349-358.
[19] Donovan, KO. (1958). A Selective Medium for Bacillus cereus in Milk. Journal of Applied Microbiology. 21(1): 100-103.
[20] Evans, ME; Feola, DJ; and Rapp, RP. (1999). Polymyxin B Sulfate and Colistin: Old Antibiotics for Emerging Multiresistant Gram-Negative Bacteria. Annals of Pharmacotherapy. 33(9): 960-967.
[21]Hermsen, ED; Sullivan, CJ; and Rotschafer, JC. (2003). Polymyxins: Pharmacology, Pharmacokinetics, Pharmacodynamics, and Clinical Applications. Infectious Disease Clinics of North America. 17(3): 545-562.
[22]Godic, K; and Seme, K. (2009). Antimicrobial Susceptibility, Beta-Lactamase and Enterotoxin Production in Bacillus cereus Isolates from Clinical and Food Samples. Folia Microbiologica. 54(3): 233-238.
[23] Turnbull, PC; Sirianni, NM; LeBron, CI; Samaan, MN; Sutton, FN; Reyes, AE; and Peruski, LF. (2004). Mics of Selected Antibiotics for Bacillus anthracis, Bacillus cereus, Bacillus thuringiensis, and Bacillus mycoides from a Range of Clinical and Environmental Sources as Determined by the Etest. Journal of Clinical Microbiology. 42(8): 3626-3634.
[24] Ko, SY; Chung, HJ; Sung, HS; and Kim, MN. (2007). Emergence of Beta-Lactam-Dependent Bacillus cereus Associated with Prolonged Treatment with Cefepime in a Neutropenic Patient. Korean Journal of Laboratory Medicine. 27(3): 216-220.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-07-01

How to Cite

สงัดกิจ ว. ., ดีพัฒนา อ. ., & ทิพยรัตน์ อ. . (2020). ผลของความเข้มข้นของตัวยับยั้งและปริมาณเซลล์เริ่มต้นต่อการเพิ่มจำนวนเชื้อบาซิลลัส (EFFECT OF INHIBITORS AND INITIAL CELL CONCENTRATIONS ON THE ENRICHMENT BACILLUS CEREUS ). วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 12(23, January-June), 124–135. สืบค้น จาก https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/swujournal/article/view/241318