ปริมาณฟีนอลิกทั้งหมดและฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระของส่วนแยกย่อยจากเปลือกลำต้นของกรวยป่า TOTAL PHENOLIC CONTENTS AND ANTIOXIDANT ACTIVITIES OF SUB-FRACTIONS FROM STEM BARKS OF Casearia grewiifolia
คำสำคัญ:
อนุมูลอิสระ, ส่วนแยกย่อย, กรวยป่าบทคัดย่อ
ส่วนสกัดเอทิลอะซีเตทของเปลือกลำต้นของกรวยป่าเมื่อแยกโดยเทคนิคคอลัมน์โครมาโทรกราฟี สามารถแยกส่วนแยกย่อยได้ทั้งหมด 13 ส่วนแยกย่อย โดยการเพิ่มความมีขั้วของตัวชะ จากการวิเคราะห์ฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระด้วยเทคนิค DPPH พบว่าส่วนแยกย่อยที่ 1-9 (5-30 % เอทิลอะซิเตท/เฮกเซน) มีค่าการต้านอนุมูลอิสระที่ระดับ IC50 มากกว่า 100 µg/mL ส่วนแยกย่อยที่ 10-13 (35-50 % เอทิลอะซิเตท/เฮกเซน) มีค่าการต้านอนุมูลอิสระที่ IC50 อยู่ในช่วง 37.25-27.23 µg/mL ในขณะที่สารมาตรฐาน Trolox มีค่าการต้านอนุมูลอิสระที่ระดับ 5.28 ± 0.83 µg/mL ฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระด้วยเทคนิค ABTS พบว่าส่วนแยกย่อยที่ 1-10 มีค่า IC50 มากกว่า 100 µg/mL ส่วนแยกย่อย ที่ 11-13 มีค่าการต้านอนุมูลอิสระที่ IC50 อยู่ในช่วง 26.13-48.03 ug/mL ในขณะที่สารมาตรฐาน Trolox มีค่าการต้านอนุมูลอิสระที่ระดับ 18.44 ± 1.06 µg/mL ปริมาณสารฟีนอลิกทั้งหมดของส่วนแยกย่อยที่ 1 - 13 อยู่ในช่วง 15.56 – 367.96 mg GAE/g โดยส่วนแยกย่อยที่ 13 มีค่าปริมาณสารฟีนอลิกสูงที่สุด จากงานวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่าพบว่าปริมาณสารฟีนอลิกทั้งหมดมีความสัมพันธ์กับฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และ ABTS และความมีขั้วส่งผลต่อปริมาณสารฟีนอลิกและฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Antolovich, M., Prenzler, P. D., Patslides, E., McDonald, S., & Robards, K. (2002). Methods for testing antioxidant activity. Analyst, 127, 183-198. DOI: 10.1039/b009171p
Moon, J.-K., & Shibamoto, T. (2009). Antioxidant assays for plant and food components. Journal of Argricultural and Food Chemistry, 57(5), 1655-1666. DOI: 10.1021/jf803537k
Frankel, E. N., & Finley, J. W. (2008). How to Standardize the Multiplicity of Methods to Evaluate Natural Antioxidants. Journal of Argricultural and Food Chemistry, 56(13), 4901-4908. DOI: 10.1021/jf800336p
Prior, R.L., Wu, X., Schaich, K. (2005). Standardized methods for the determination of antioxidant capacityand phenolics in foods and dietary supplements. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 53(10), 4290-4302. DOI: 10.1021/jf0502698
Huang, D., Ou, B., & Prior, R. L. (2005). The chemistry behind antioxidant capacity assays. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 53(6), 1841-1856. DOI: 0.1021/jf030723c
Mesek, A., Zaborski, M., & Chrzescijanska, E. (2011). Electrooxidation of flavonoids at platinum electrode studied by cyclic voltammetry. Food Chemistry, 127, 699-704. DOI: 10.1016/j.foodchem.2010.12.127
Samra, M. A., Chedea, V. S., Economou, A., Calokerinos, A., & Kefalas, P. (2011). Antioxidant/prooxidant properties of model phenolic compounds: Part I. Studies on equimolar mixtures by chemiluminescence and cyclic voltammetry. Food Chemistry, 125, 622-629. DOI: 10.1016/j.foodchem.2010.08.076
Barchan, A., Bakkali, M., Arakrak, A., Pagan, R, & Laglaoui, A. (2014). The effects of solvents polarity on the phenolic contents and antioxidant activity of three Mentha species extracts. International Journal of Current Microbiology and Applied Sciences, 3(11), 399-412.
Widyawati, P.S., Budianta, D.W., Kusuma, F.A., & Wijaya, E.L. (2014-15) Difference of solvent polarity to phytochemical content and antioxidant activity of Pluchea indicia Less leaves extracts. International Journal of Pharmacognosy and Phytochemical Research, 6(4). 850-855.
Waleel, A., Jan, S.A., Ullah, I., Shinwari, Z.K., & Xu, M. (2019) Solvent polarity mediates phytochemical yield and antioxidant capacity of Isatis tinctoria. Peer J. DOI: 10.7717/peerj.7857
Forest Herbarium-BKF. (2013). A Guide of Plant Selection for Flood Protection in the Northeast. Bangkok: Department of National parks Wildlife and Plant Conservation, p. 64.
Mosaddik, M.A., Banbury, L., Forster, P., Booth, R., Markham, J., Leach, D., Waterman, P.G. (2004). Screening of some Australian Flacourtiaceae species for in vitro antioxidant, cytotoxic and antimicrobial activity. Phytomedicine, 11, 461-466. DOI: 10.1016/j.phymed.2003.12.001
Kanokmedhakul, S., Kanokmedhakul, K., Kanarsa, T. & Buayairaksa, M. (2005). New Bioactive Clerodane Diterpenoids from the Bark of Casearia grewiifolia. Journal of Natural Product, 68(2), 183-188. DOI: 10.1021/np049757k
Kanokmedhakul, S., Kanokmedhakul, K., Buayairaksa, M. (2007). Cytotoxic clerodane diterpenoids from fruits of Casearia grewiifolia. Journal of Natural Product, 70(7), 1122-1126. DOI: 10.1021/np070083y
Mosaddik, M.A, Forster, P.I, Booth, R. Waterman, P.G. (2007). Clerodane diterpenes from the stems of Casearia grewiifolia var. gelonioides (Flacourtiaceae/Salicaceae sensu lato). Biochemical Systematics and Ecology, 35, 631-633. DOI: 10.1016/j.bse.2007.03.003
Rayanil, K., Nimnoun, C., Tuntiwachwuttikul, P. (2012). New phenolics from the wood of Casearia grewiifolia. Phytochemistry Letters, 5, 59-62. DOI: 10.1016/j.phytol.2011.09.007
Nuanyai, T., Chailap, B., Buakeaw, A., Puthong, S. (2017). Cytotoxicity of clerodane diterpenoids from fresh ripe fruits of Casearia grewiifolia. Songklanakarin Journal of Science and Technology, 39(4), 517-521.
Oliveira, A.S., Cercato, L.M., Santana, M.T., Oliverira, A.J., Santos, B.D., Duarte, M.C., Araujo, A.A.S., Silva, A.M.O., Camargo, E.A. (2017) The ethanol extract of Leonurus sibiricus L. induces antioxidant, antinociceptive and topical anti-inflammatory effect. Journal of Ethanopharmacology, 206(12), 144-151. DOI: 10.1016/j.jep.2017.05.029
Moise, O., Njoya, E.M., Abdalla, M.A., McGaw, L.J. (2019). Anti-inflammatory and antioxidant properties of leaf extract of eleven South African medicinal plants used traditionally to treat inflammation. Journal of Ethanopharmacology, 234, 27-35. DOI: 10.1016/j.jep.2018.12.030
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
