การวิเคราะห์ประสิทธิภาพเชิงนิเวศเศรษฐกิจในอุตสาหกรรมเคมีภัณฑ์: กรณีศึกษา นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด ประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิเคราะห์ประสิทธิภาพเชิงนิเวศเศรษฐกิจของสถานประกอบการในอุตสาหกรรมเคมีภัณฑ์ ด้วยการศึกษาตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจและตัวชี้วัดทางสิ่งแวดล้อมของสถานประกอบการ ทั้ง 50 แห่ง ในระยะเวลา 3 ปี ประกอบด้วยการใช้ไฟฟ้า การใช้น้ำประปาและการปล่อยน้ำเสีย และตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจ พบว่ารายได้รวมของแต่ละแห่งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง รายจ่ายรวมที่เพิ่มขึ้นมากกว่าปีที่หนึ่งและปีที่สอง สำหรับตัวชี้วัดทางสิ่งแวดล้อม พบว่าการใช้น้ำประปาและการปล่อยน้ำเสียมีแนวโน้มการเพิ่มขึ้นในอัตราที่เพิ่มขึ้นซึ่งควรมีมาตรการดำเนินงานในด้านของการลดน้ำเสีย สำหรับค่าประสิทธิภาพเชิงนิเวศเศรษฐกิจของการปล่อยน้ำเสียมีค่าที่สูงที่สุด รองลงมาคือ ปริมาณการใช้น้ำประปา และปริมาณการใช้พลังงาน ตามลำดับ หากพิจารณาถึงค่าประสิทธิภาพเชิงนิเวศเศรษฐกิจของปริมาณการใช้น้ำประปา ปริมาณการปล่อยน้ำเสียและปริมาณการใช้พลังงาน มีทิศทางที่เพิ่มขึ้น และเมื่อวิเคราะห์แนวโน้มประสิทธิภาพเชิงนิเวศเศรษฐกิจด้วยกราฟ Snapshot พบว่าการดำเนินงานในทุกตัวชี้วัดในช่วงระยะเวลา 3 ปี มีแนวโน้มในการดำเนินงานที่สะท้อนความยั่งยืน เนื่องมาจากปริมาณรายได้ที่มีการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และเมื่อพิจารณาถึงทิศทางของกราฟ พบว่าตัวชี้วัดในปีที่ 2 อยู่ที่ระดับ Haft Non Eco-Efficiency สำหรับในปีที่ 3 ได้ตกลงอยู่ในระดับ Fully-Non Eco-Efficiency เนื่องจากเป็นตัวชี้วัดนี้สะท้อนการดำเนินงานที่ไม่วางอยู่บนรากฐานของพัฒนาอย่างยั่งยืนสูงสุด และมีปริมาณการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยผลกระทบที่เกิดขึ้นจากปัญหาที่เกิดขึ้นคือ การมีต้นทุนในการดำเนินงานที่เพิ่มขึ้น สิ้นเปลืองทรัพยากรและปัญหากลิ่นที่เกิดจากน้ำเสีย ด้วยเหตุนี้ผู้วิจัยเห็นว่าการพัฒนาแนวทางในการลดการใช้เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่มีความสำคัญในการลดต้นทุนการดำเนินงานของสถานประกอบการในอุตสาหกรรมเคมีภัณฑ์